English Version
This Site Is Available In English

کسی که به درمان می‌رسد باید بهای درمانش را بپردازد

کسی که به درمان می‌رسد باید بهای درمانش را بپردازد

جلسه ششم دوره سی‌ و دوم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی سهروردی اصفهان به استادی مسافر علی، نگهبانی مسافر مرتضی و دبیری مسافر علیرضا با دستور جلسه «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» روز یکشنبه چهاردهم دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان علی هستم یک مسافر. از ایجنت شعبه آقای غلامی، راهنمای خوبم آقا سعید توکلیان، تشکر می‌کنم که به من فرصت دادند تا بتوانم به خودم خدمت کنم. در مورد دستور جلسه که شامل دو بخش است؛ «کمک کنگره به من» و «کمک من به کنگره»، نکته‌ای که برای من بسیار مهم و جذاب بود؛ روز اولی که وارد کنگره ۶۰ شدم، جشن همسفر بود.

من را به قسمت مرزبانی بردند، از من پذیرایی شد و به من گفتند هر چیزی که مصرف می‌کردی، می‌توانی بروی مصرف کنی. این موضوع برای من خیلی خوشایند بود و با خودم گفتم: اینجا از ما پذیرایی می‌کنند و بعد هم می‌گویند برو هرچه مصرف می‌کردی مصرف کن.

به خانه رفتم؛ منی که تا آن روز هیچ‌کس مصرفم را ندیده بود، حتی خانواده‌ام؛ اما وقتی پایم به کنگره ۶۰ باز شد، حتی خانواده‌ام هم مصرف کردن من را دیدند. موضوع دیگر این بود که بعد از بازنشستگی، همیشه در حسرت این بودم که یک روز صبح زود از خواب بیدار شوم، اما این اتفاق هیچ‌وقت نمی‌افتاد. روز اولی که به پارک رفتم، آنجا به من آبگوشت دادند و من از این همدلی لذت بردم.

چیزی که در کنگره ۶۰ یاد گرفتم این بود که ره‌جو باید گوش‌به‌فرمان راهنما باشد. کسی که وارد کنگره ۶۰ می‌شود، اگر گوش‌به‌فرمان راهنمایش نباشد، کارش به سرانجام نمی‌رسد. کسی که به کنگره می‌آید باید دستانش را بالا ببرد و تسلیم شود؛ با منیت، این کار امکان‌پذیر نیست.

ما از تاریکی به روشنایی آمدیم. اگر جهان‌بینی را بلد بودیم، درگذشته اصلاً مصرف‌کننده نمی‌شدیم. ما بلد نبودیم و باید این را خودمان قبول نماییم؛ چون بلد نبودیم، مصرف‌کننده شدیم. به کمک قوانینی که در کنگره یاد گرفتیم و راهنمایان عزیزی که هرکدام انتخاب می‌کنیم، اگر فقط گوش‌به‌فرمان راهنما باشیم، به روشنایی می‌رسیم.

غیر از فرمان‌برداری، هیچ راهی به نتیجه نمی‌رسد. به نظر من، همان‌طور که می‌گویند «بی‌مایه فطیر است»، کسی که به اینجا می‌آید باید بهای کارش را بپردازد. این بها چگونه پرداخت می‌شود؟ لژیون سردار که اینجا گذاشته‌شده، برای منِ سفر اولی بسیار ارزشمند است؛ چون وقتی به درمان می‌رسم و از تاریکی به روشنایی می‌آیم، چشمانم باز می‌شود و خرابی‌ها و ویرانی‌هایی را که به وجود آورده‌ام می‌بینم.

آقای مهندس می‌گویند برای درمان هر نفر حدود ۱۰۰ میلیون تومان هزینه برآورد شده است. ما چقدر از این هزینه را جبران می‌کنیم؟ اینجاست که باید کمک کنیم؛ هرکس به طریقی. مثلاً کسی که راهنما می‌شود. بهترین جایگاهی که من شنیده‌ام، جایگاه راهنمایی است. ان‌شاءالله همه ما به این جایگاه خدمت برسیم. لژیون سردار را حمایت کنیم، سبد و قانون ۱۱ را پشتیبانی کنیم و به کنگره کمک کنیم تا این جایگاه و این سیستم حفظ شود. از اینکه به سخنان من گوش دادید ممنونم.

ضبط صدا: مسافر وحید ل 2
تایپ: مسافران علی ل ۳، محمد ل ۱۵
ویرایش: علیرضا ل 6
تنظیم و ارسال: مسافر جواد ل ۱۴ (نگهبان سایت)
سایت مسافران شعبه سهروردی اصفهان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .