جمع قدرت می‌آفریند

یازدهمین جلسه از دوره پانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی قائم‌شهر، با استادی مسافر محمود، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر عسگری با دستور جلسه «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» یکشنبه 14 دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
از نگهبان جلسه علی آقا و دبیر محترم مسافر عسگری سپاسگزارم که این فرصت را به من دادند تا بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. همچنین به ایجنت محترم شعبه و همه مرزبانان عزیز که صمیمانه خدمت می‌کنند، خدا قوت عرض می‌نمایم
با کسب اجازه از راهنماهای محترم نمایندگی، در خصوص دستور جلسه، فکر می‌کنم نخست باید این تفاوت و فاصله را بررسی کنم و سپس ببینم چه تصمیمی می‌توانم بگیرم تا به کنگره خدمت کنم. میان ماه من تا ماه گردون، تفاوت از زمین تا آسمان است. آنچه کنگره به ما داده، مسائلی که در جریانش قرارگرفته‌ایم و اتفاقاتی که برایمان رخ‌داده، همگی نیازمند دانایی عمیقی است.
استاد امین در سی‌دی دانایی مؤثر نکته بسیار مهمی فرمودند که هرگز فراموش نمی‌کنم: برای یافتن پاسخ پرسش‌هایمان در کنگره، باید نخست به دانایی برسیم. هزاران پاسخ در کنگره وجود دارد، اما دستیابی به آن‌ها منوط به رسیدن به دانایی است. آنگاه می‌توانیم بفهمیم کجا ایستاده‌ایم و چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
همه ما پرسش‌هایی درباره روش DST داریم؛ این روش تنها یازده ماه درمان نیست، بلکه درون آن سؤالات بسیاری نهفته است. اتفاقاتی که بین پله‌ها رخ می‌دهد، فراز و نشیب‌ها، جدایی‌ها، به‌هم‌ریختگی‌ها و بهبودی‌ها، همگی نیازمند پاسخ هستند. این سفر، چالش‌ها و پرسش‌های بسیاری با خود به همراه دارد و پاسخ همه آن‌ها در کنگره وجود دارد. شرط یافتن این پاسخ‌ها آن است که نخست بدانیم چه چیزهایی را نمی‌دانیم.
این تفاوت را در روزهای اول یا حتی سال‌های آغازین به‌خوبی نمی‌توان درک کرد؛ باید فرآیند زمان طی شود تا ببینیم کنگره چه تحولی در زندگی ما ایجاد کرده است. ما در طول زمان، در گروه و جمع قرار می‌گیریم، نه به‌تنهایی. این اصل یک نفر برای همه و همه برای یک نفر به این معناست که ما همگی برای کنگره هستیم و کنگره برای همه ماست.
ما در گروه، در لژیون سردار، در لژیون‌ها، در پارک‌های ورزشی و در هر جای دیگر کنگره، در جمع قرار داریم. این جمع است که قدرت می‌آفریند. چگونه ممکن است یک نفر بتواند این‌همه تحول مثبت ایجاد کند؟ حتی در بیان این موضوع گاه به مشکل برمی‌خوریم. من در دو، سه سال اول فقط می‌گفتم: اینجا بهشت است. حس خوبی داشتم که پیش از بیان، در وجودم جاری بود.
نکته دوم برای درک این فاصله در شعبه آکادمی سر در نشریات نوشته‌شده: اول باید ندانی را بدانی تا بدانی را بدانی؛ یعنی باید بپذیرم که نمی‌دانم. این پذیرش، تواضع و فروتنی می‌طلبد. وقتی پذیرفتم که نمی‌دانم، تازه می‌توانم برای دانستن گام بردارم.
بدانی‌ها در کنگره همگی حقیقت‌اند: روش درمان DST حقیقتی است که از دیرباز بوده، امروز هست و در آینده نیز خواهد بود. آن حس خوب و محبتی که در کنگره جریان دارد، یک حقیقت است. لژیون‌ها، راهنماها، جایگاه‌ها و وادی‌ها، همه بر مبنای حقیقت شکل‌گرفته‌اند. این‌ها دانایی‌های کنگره هستند. ما باید تلاش کنیم نخست ندانی های خود را بشناسیم: بدانیم مواد مخدر چیست، انسان کیست، جسم چیست، شربت اُتی چه نقشی دارد و چرا راهنما دستوراتی می‌دهد. با یادگیری تدریجی این نادانسته‌ها، به دانایی واقعی می‌رسیم.

مشارکت و صحبت کردن در کنگره تنها به این معنا نیست که بگوییم قبلاً هفته‌ای دو میلیون پول مواد می‌دادیم والان نمی‌دهیم. وسعت کار کنگره فراتر از این حرف‌هاست. ما باید دانش خود را تا سطح بالایی ارتقا دهیم. ابزار این کار نیز فراهم است: سی‌دی‌ها، مکتوبات و راهنماها.
وقتی دانش ما بالا برود، می‌توانیم به شایستگی از کنگره سخن بگوییم. اگر کسی از بیرون بپرسد کنگره چیست؟ نمی‌توان فقط گفت: من قبلاً مواد مصرف می‌کردم والان نمی‌کنم. مسئله مواد که حل‌شده است. روش درمان DST فقط مشکل مواد را حل نکرده، بلکه ما را از بیماری‌هایی که در آینده ممکن بود به آن دچار شویم نیز مصون داشته است. روش تغذیه سالم، روش دژاکام، سلامتی ما را تضمین می‌کند. حتی مشکل سیگار که از بزرگ‌ترین معضلات جهان است، در این لژیون‌ها حل می‌شود.
وظیفه هر یک از ما این است که سطح آگاهی و دانش خود را در کنگره بالا ببریم. این والاترین خدمتی است که هم به خود و هم به کنگره می‌توانیم ارائه کنیم. خدمت به کنگره تنها در جمع و گروه ممکن است. همه‌چیز در کنگره شورایی و گروهی است بزرگ‌ترین اتفاقی که در جمع برای ما رخ می‌دهد، همین ارتقای دانش و آگاهی است. وقتی دیده‌بان‌ها ی محترم از شهرستان‌های مختلف می‌آیند و مشارکت‌های پربار را می‌شنوند، لذت می‌برند. ما باید بیش‌ازپیش تلاش کنیم تا به نتایج درخشان‌تری دست‌یابیم.

در پایان، ما داریم این حرکت جمعی را تداوم می‌بخشیم. به فرموده استاد: آن‌کس که بداند و بخواهد که بداند، خود را به بلندای سعادت برساند. این اتفاقی است که برای ما در حال رخ دادن است. سپاسگزارم که به مشارکت من گوش دادید.

عکس و صوت: مسافر علیرضا لژیون پنجم
تایپ و ویرایش: مسافر علی لژیون یکم
ویراستاری و ارسال: مسافر جعفر لژیون پنجم