بایستی بدانیم همه ما برای خدمت و آموزش پا به حیات نهاده‌ایم

به نام قدرت مطلق الله

بایستی بدانیم همه ما برای خدمت و آموزش پا به حیات نهاده‌ایم، ابتدا آموزش و سپس خدمت درست انجام می‌دهیم. این دستور جلسه نکات زیادی به ما یادآوری می‌کند. یکی از این موضوعات، موقعیت کنونی خودمان را با موقعیت قبل از کنگره مقایسه کنیم. در این قیاس قطعاً همه ما به این نتیجه می‌رسیم که کمک‌های کنگره به‌قدری زیاد است که هیچ زمانی نمی‌توانیم جبران کنیم.

یکی از آن کمک‌ها چنین بود که چشمان مارا به حقایق زندگی باز نمود، یعنی همان واقع بینانه به مسائل نگاه کردن و اینکه در هر موقعیت و شرایطی که هستیم حامل عملکرد خودمان است. پس نبایستی شاکی باشیم. کنگره‌60، انفاق، گذشت، معرفت، عمل سالم را به ما آموخت و آموخت که چطور بایستی به قوانین هستی و طبیعی الهی معتقد باشیم.

در خصوص دستور جلسه که ذکرشده کمک کنگره به من و کمک من به کنگره، شاید بتوانیم بگوییم کمک کنگره به من و وظیفه من نسبت به کنگره چیست. در اینجا به دو کلمه وظیفه و کمک برمی‌خوریم. کمک‌کاری است که انجام می‌دهیم و توقع و چشم‌داشتی نداریم و ظاهراً حقوق هم نداریم، ولی وظیفه کاری است که انجام می‌دهیم چون‌که در قبالش دستمزد می‌گیریم.

اما بعضی مواقع کاری انجام می‌دهیم که حقوق یا دستمزد هم نمی‌گیریم که به این جمله نمی‌توان گفت کمک نمودن، چون به معنای واقعی وظیفه است مانند کاری که برای پدر و مادر انجام می‌دهیم و این خدمت یک وظیفه است، بدون دستمزد. حال چرا کاری که برای پدر و مادر انجام می‌دهیم وظیفه عنوان می‌شود؟ به اعتقاد من نسبت ما با کنگره‌60 مثل نسبت ما با والدینمان است، چرا‌که در کنگره دوباره متولد شدیم و رشد کرده و آموزش گرفته‌ایم تا زندگی آرامی را سپری کنیم.

پس هرچقدر در کنگره خدمت کنیم وظیفه است و تمام کمک‌هایی که کنگره به من کرد همان حقوقی است که از پیش‌گرفته‌ایم و در قبال این دستمزد یا حقوق وظیفه داریم که کار و خدمت درست در کنگره انجام دهیم.
با احترام: مرزبان مسافر حجت

تایپ و ویرایش: مسافر سعید لژیون هفتم
عکس: مسافر هادی لژیون چهارم
ارسال مطلب: دستیار مرزبان خبری، مسافر بهنام لژیون دوم
گروه خدمتگزاران سایت نمایندگی گیلان