کمک کنگره به من و مسئولیت من در قبال آن

سلام دوستان نوریه هستم همسفر

از نگهبان سایت خانم مهشید سپاسگزارم که به من اجازه خدمت دادند.
دستور جلسه این هفته«کمک کنگره به من و کمک من به کنگره» هست. این دستور جلسه به دو بخش تقسیم شده، ابتدا«کمک کنگره به من است»، وقتی به این دستورجلسه نگاه و در مورد آن فکر می‌کنم، به سال‌های قبل از ورود به کنگره برمی‌گردم، این که کجا بودم و چه می‌کردم؟! در چه ظلمت و تاریکی بودم، نگاه می‌کنم، می‌بینم، علاوه بر اعتیاد مسافرم، خودم نیز غرق در تاریکی بودم و اصلا متوجه خودم نبودم، جهان و پیرامون خودم را اصلا زیبا نمی‌دیدم، همیشه در فکر این بودم که مرگ و پایانی هست و همه‌چیز تمام می‌شود، ولی زمانی که اذن ورودم به کنگره داده شد، آگاهی و اطلاعاتی را کسب کردم که در هیچ جای دیگری نشنیده بودم، آرام آرام با اطلاعات کنگره، قدم برداشته و به جلو آمدم، آرام شدم، بیشتر فکر می‌کردم و سعی‌ام بر این بود که این آموزش‌ها را در زندگی خودم جاری کنم.

کم کم اعتماد به نفسم برگشت، خانواده ۴ نفری‌ام دور هم جمع شدیم که فکر می‌کنم این بالاترین نعمت و برکت هست که اعضای خانواده در کنار هم باشند و حرف همدیگر را بفهمند.

توانایی‌های خودم را پیدا کردم، قلبم که روزی یخ زده و مملو از ترس، خشم و کینه بود، حالا تمام یخ‌های آن ذوب شده و علاوه بر اینکه به خودم گرما می‌بخشید به اعضای خانواده‌ام هم این گرما می‌رسید و من در کنار آن‌ها و آن‌ها در کنار من به آرامش رسیده بودیم و چه نعمتی بالاتر از این که دیگران در کنار تو آرامش داشته باشند؟ اینها همه از برکت و آموزش‌های کنگره۶۰ و جناب مهندس است.

حال در مقابل این همه خیر و برکت، من چه کاری می‌توانم انجام بدهم؟ می‌بایست رهجوی منظم و مرتبی باشم، گوش به فرمان راهنما و در مسیر کنگره، قدم بردارم و هر جا و در هر قسمتی که می‌توانم خدمت کنم، انجام وظیفه کنم.

حتی اگر سال‌های سال، کار و خدمت کنم، باز هم نمی‌توانم آن چیزی که کنگره به من داده را جبران کنم، چرا که همیشه کنگره صدها قدم از من جلوتر است زیرا من می‌بینم وقتی که وارد جایگاه خدمتی می‌شوم، باز هم خیر و برکت نصیب خود من شده و هرچه جلوتر می‌روم، متوجه می‌شوم گره‌های درونی خودم باز شده و باز هم خودم به حال خوب رسیده‌ام.

ان‌شاالله که در مسیر ارزشی هم‌چنان قدم بردارم و بتوانم همیشه اول به خودم کمک نموده و بعد اجازه داشته باشم که به دیگران خدمت کنم.

از جناب مهندس سپاسگزارم که این بستر را مهیا نموده‌اند و اجازه داده‌اند من هم از این سفره الهی، روزی خود را که همان آگاهی و دانایی می‌باشد، بردارم.

نویسنده: راهنما همسفر نوریه ایجنت همسفران

ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت

همسفران دانیال اهواز