در پایداری این جمعیت احیای انسانی کوشا باشیم

«زندگی احیا شد و همچنان در حال بازسازی است.»

در ابتدا ورود من به کنگره در چه شرایط و وضعیتی قرار داشتم همین‌طور با چه تخریبی و چه حالی وارد این مجموعه شده‌ام! با گذشت زمان، کم‌کم از ذهن و خاطر ما خارج می‌شود، به طوری که اگر با توجه به شرایط فعلی ساختمان اجاره‌ای، بخاری، کولر، سرویس و... شهر آباد شده وجودیم، برای خودم و بعضی از ما، غیر قابل تصور و باور است.

اما هر شخصی با ورود به این مکان و با چشم اندازی کوتاه، به سادگی متوجه خواهد شد؛ که این همه امکانات رفاهی، آموزشی، از قبیل ساختمان، سالن، آب، برق، تلفن و نیروهای انسانی با پتانسیل بالا و انرژی فراوان در جهت خدمت (راهنمایان، مرزبانان و دیده بانان) راه و مسیر مشخص شده، همه و همه در خدمت من و دیگرانی هستند تا بتوانیم در این راه آموزش بگیریم و خدمت نماییم آن هم در جهت بهتر زیستن و بهتر زندگی کردن.

بنابراین نباید سهل انگاری، بی تفاوتی، بی‌خیالی را با فراموش کاری تعویض نمود. هر ساله این دستور جلسه، یادآوری می‌کند؛ که قبل ورود به کنگره چگونه بودیم و الان به چه انسانی تبدیل شده‌ایم چه خوب و چه تلخ، از حافظه یا ذهن‌ها خارج و یا به صورتی، در جایی از ضمیر انسان پنهان می‌ماند و برای دست یابی به آن موضوع، مجددا بایستی به تصویر، صوت و کلام درآید.

بنابراین ما در قبال این کمک و هدایت مدیون هستیم و می‌بایست در پایداری این جمعیت احیای انسانی کوشا باشیم و هر فردی بکوشد آن هم به اندازه‌ای که در توان دارد. برای این که قدر آن‌چه که به دست آورده‌ایم را بدانیم و قدردان باشیم؛ باید جبران کنیم. یک نفر در سایت و انتشارات خدمت می‌کند یکی در آبدارخانه، یکی آزمون می‌دهد و به عنوان راهنما به خدمت و آموزش ادامه می‌دهد، آن دیگری مرزبان می‌شود و یک نفر ایجنت و.…یک نفر هم کمک مالی می‌کند؛ هر قدر که در توانش است.

همه این افراد در هر جایگاهی که هستند هم خدمت می‌کنند، آموزش می‌بینند و تعالی پیدا می‌کنند. با این اقدامات ظرفیت ما هم افزایش می یابد. روزی بنیان کنگره این محیط رو مهیا کرد و رایگان در اختیار افراد گذاشت، افرادی وارد شدند و این مسیر را ادامه دادند تا امروز که ما بهره بردیم؛ پس ما هم باید اقدام کنیم تا این راه هموارتر شود و افراد دیگر هم بتوانند به درمان برسند و هدف عظیم آقای مهندس دژاکام که گسترش دستاوردهای کنگره است.

امیدوارم که آموزش‌ها را به طور صحیح بتوانیم کاربردی کنیم و فرد مفیدی در ادامه براي کنگره۶۰، باشیم.کمک کنگره به من این بود که من بتوانم بر ترس‌هایم غلبه کنم و نا‌امیدی را کنار بگذارم و به زندگی و آینده امید داشته باشم؛ کمک کرد تا راه و رسم زندگی کردن را یاد بگیرم، کنگره‌،۶۰ کمک کرد تا من و زندگیم دوباره احیاء شویم، دقیقا کنگره برای من سفری بود از تاریکی به روشنایی، از قهر به مهر، از نفرت به طرف عشق، از ترس به شجاعت....

چون قبل از کنگره‌۶۰، در ظلمت و تاریکی گیر کرده بودم، با آمدنم به کنگره‌۶۰ از این برزخ نجات پیدا کردم. چقدر زيباست حركت به سمت نور تا جايي كه بتوانم اين نور را مانند: چراغي به انسان‌هاي ديگر بخشيد تا اين‌كه بخشش خالق را در وجود خود هر چند كوچك احساس نمود كه كنگره اين مسير را با لذتي دو چندان براي تمام عزيزان فراهم نموده است. امیدوارم بتوانم یک خدمت‌گزار کوچکی در کنگره باشم و ادامه دهم.

منبع: سایت رسمی کنگره۶۰ 

نویسنده: همسفر غزاله رهجوی راهنما همسفر حدیقه (لژیون چهارم)

ویراستار: همسفر سیده هما رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)

عکس و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مریم(لژیون دوم) نگهبان سایت 

همسفران نمایندگی گرگان