شکرانه یک درمان مشترک

سلام دوستان لیلا هستم همسفر

وقتی وارد کنگره۶۰ شدم، حالم خیلی بد بود. همیشه گریه می‌کردم و اصلا نمی‌توانستم با راهنمایم صحبت کنم.
فقط یک سؤال از راهنمایم پرسیدم. گفتم:
«خانم مریم، به نظر شما حالم خوب می‌شود؟»
ایشان گفتند: «انشاالله.»
و ادامه دادند: «اگر مرتب سی‌دی‌ها را بنویسی، قوانین را اجرا کنی و گوش‌به‌فرمان راهنما باشی، به درمان می‌رسی.»
بعد از چند ماه حضور در کنگره، حالم کم‌کم بهتر شد. تغییر را در خودم دیدم و خیلی خوشحال شدم.
همیشه خدا را شکر می‌کنم که حالم خوب شد و خدایا شکر که حال مسافرم هم خوب شد.
من و مسافرم در کنگره به حال خوب رسیدیم؛ پس وظیفه داریم در کنگره خدمت کنیم، تا جایی که می‌توانیم آموزش بگیریم و بهتر زندگی کنیم.
کنگره جای مقدسی است. خداوند را هزار بار شکر می‌کنم که جای خوبی را برای درمان و آموزش انتخاب کرده‌ایم.
در پایان، جشن همسفر را به آقای مهندس و خانواده محترم‌شان تبریک عرض می‌کنم.

نویسنده: همسفر لیلا رهجو راهنما همسفر نوریه(لژیون دوازدهم)
رابط خبری:همسفر وجیهه رهجو راهنما همسفر نوریه(لژیون دوازدهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت

همسفران دانیال اهواز