وقتی از کمک کردن صحبت میشود، من باید معنی کمک کردن را بدانم. کمک کردن به دیگران یکی از اصول انسانی و اخلاقی است که به ترویج همبستگی اجتماعی و کاهش فقر کمک میکند. این عمل نه تنها به بهبود شرایط زندگی افراد میانجامد، بلکه باعث افزایش حس همدلی و مسئولیتپذیری در جامعه میشود. این حمایت میتواند به صورت مالی، عاطفی یا فراهم کردن منابع آموزشی باشد و به تقویت روحیه همکاری و مشارکت در جامعه کمک کند.
در سیدی «کمک» بیان میشود که هر کسی به چیزی حساسیت دارد، حال این حساسیت میتواند از نظر فیزیکی، مسائل غریزهای، خانوادگی، مالی باشد. در اثر کمبودها، کاهشها و عدم بالانس حساسیت به وجود میآید. حال فرد مصرفکننده به مواد خود حساسیت دارد، اگر این حساسیت فراتر از حد باشد باعث بیماری میشود، بهطوری که از هیچ چیز و هیچکس پیروی نمیکند، مانند فردی که از نظر مالی حساسیت دارد و حاضر نیست از ملکی که به او ارث رسیده و به مبلغ قابل توجهی فروخته شده به فرد نیازمند کمک کند.
در مورد کمک من به کنگره و کمک کنگره به من باید بگویم که از مثلثی تشکیل شده است که یک ضلع آن کمک من به کنگره، ضلع بعدی کمک کنگره به من و قاعده آن موضوع کمک است که این موضوع میتواند خدمت مادی و یا خدمت کردن در جایگاههای مختلف در کنگره باشد، هیچ چیزی وجود ندارد که پاسخگویی نداشته باشد. مسئولیت همیشه دوطرفه است، در این مرحله داد و ستدی رخ میدهد یک چیزی میدهیم و چیز دیگری دریافت میکنیم، در آموزش هم این مسئله صدق میکند.
ورود من به کنگره برای دریافت علم درست زندگی کردن یک ضلع مثلث است و ضلع دیگر آن راهنما که برای کسب این علم و دانش مرا آموزش میدهد و قاعده آن احترام و پیروی از راهنما و کاربردی کردن آموزشها در زندگی است و حالا برای رسیدن به حالخوش باید این آموزشها را به دیگر اعضا کنگره با خدمت کردن ارائه دهم. در سیدی کمک من به کنگره و کمک کنگره به من بیان میشود، فردی که در اثر مصرف مواد مخدر تخریب شده دو نیرو را از دست داده است، اولی نیروی عقل و دومی نیروی جسمی یا فیزیکی، افرادی که کارتنخواب شدهاند، در اثر زوال عقل به این مرحله رسیدهاند که بسیاری از آنها دکتر، فیزیکدان و مهندس بودهاند.
افرادی که وارد کنگره شدهاند، این دو نیرو به آنها بازگردانده میشود؛ پس اینجاست که من باید بدانم کنگره به من چه چیز داده و من در قبالش چه چیز به کنگره دادهام، اینکه جایگاه خودمان را بدانیم و خودمان را با قبل قیاس کنیم. من خودم و مسافرم را با قبل قیاس میکنم. مسافر من در اثر مصرف مواد مخدر و من در اثر فکر و اندیشه غلط، تخریبهای زیادی در خود به وجود آورده بودیم و به هم ریختگی بسیار شدیدی در ما وجود داشت، بهطوری که از نظر سنی کم سن و سال بودیم؛ اما از نظر فیزیکی و روحی روانی بسیار شکستهتر به نظر میرسیدیم و با سفر در کنگره و دریافت آموزشها، حال روحی و جسمی ما خوب شد.
افرادی عصبی و به هم ریخته بودیم که همه را به جز خودمان مقصر میدانستیم و کنگره به ما فهماند اگر در زندگی مشکلات و سختیها را تجربه میکنیم، مقصر اصلی خودمان هستیم. کنگره ارزشها و ضدارزشها را به من یاد داد و نشان داد که بودن در صراط مستقیم است که باعث آرامش و حالخوش میشود؛ پس کنگره در قبال من و مسافرم بسیار کار کرده است؛ ولی من هنوز کاری در قبال کنگره نکردهام و سعی میکنم در حد توانم در کنگره خدمتگزار باشم.
وقتی میبینم آقای مهندس دژاکام که بنیانگذار کنگره۶۰ هستند و انسانهای زیادی را احیا کردهاند، خانوادهها را به هم نزدیک کردهاند و فرزندان را از فرزند طلاق بودن نجات دادهاند؛ اما باز هم میگویند من در قبال کنگره کاری نکردهام از خودم شرمنده میشوم. آقای مهندس میفرمایند: «حساب تو به کنگره صفر است و کنگره دینی بر شما ندارد. هر وقت بخواهید میتوانید از کنگره بروید؛ ولی اگر ماندید طلبکارانه برخورد نکنید و خودتان را با قبل قیاس کنید.»
هرچه نگاه میکنم من دریافتکننده بودهام نه پرداختکننده. کمک من به کنگره و کمک کنگره به من چرخهای است که باید در کنگره ادامهدار باشد، چرا که همانطور که ما از این سیستم دریافت لازم را کردهایم، دیگران هم نیاز دارند آموزشهای کنگره را دریافت کنند. از این که خداوند به ما اجازه خدمت میدهد؛ باید شکرگزار باشیم؛ چون خدمت آدمی را شاد و پر انرژی نگه میدارد و انسان را در صراط مستقیم قرار میدهد؛ پس اگر خدمتی صورت میگیرد؛ باید با عشق انجام پذیرد.
منبع: «سیدی کمک و سیدی کمک من به کنگره»
نویسنده: همسفر ریحانه رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر سمیه رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون سوم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر زهرا (لژیون دوازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی میرداماد اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
196