مهم‌ترین ویژگی همسفر این است که بماند

جلسه چهاردهم از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی مجازی ویلیام‌وایت به استادی اسیستانت ویلیام‌وایت همسفر مینا با دستور جلسه «هفته همسفر» روز شنبه ۶ دی ماه ۱۴۰۴ آغاز به کار کرد.

امیدوارم حال‌تان خوب باشد. خوشحالم که این هفته در خدمت شما هستم و این هفته زیبا را هفته عشق، صبر و آرامش را به همه شما تبریک می‌گویم. قطعاً وجود شما همسفران در مسیر رهایی مسافران، چیزی کمتر از یک معجزه نیست. این هفته را به‌ویژه به همسفران آقای مهندس دژاکام، تمامی همسفران کنگره۶۰ و شما همسفران پرانرژی تبریک عرض می‌کنم. در طول این هفته با خود فکر می‌کردم اگر کنگره۶۰ رسیدن به مقصد را فقط به مسافران سپرده بود چه اتفاقی می‌افتاد؟

شاید مسیر درمان تا این اندازه روشن و نورانی نبود. وقتی به تاریخچه کنگره۶۰ نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که حضور همسفران در کنار درمان اعتیاد باعث تقویت پیوند محبت در خانواده‌ها شده است. همسفر در کنار حمایت از مسافر برای رشد و درمان خودش نیز تلاش می‌کند. این موضوع را به‌خوبی در لژیون ویلیام‌وایت مشاهده می‌کنیم. جایی که همسفر در کنار رسیدن به آرامش، مسافر خود را حمایت می‌کند.

یاد می‌گیرد چگونه دوست داشته باشد، چگونه زندگی کند و هم‌زمان به سلامت جسم خود نیز اهمیت بدهد. آقای مهندس دژاکام برای همسفران ارزش ویژه‌ای قائل هستند و به همین دلیل این بستر را فراهم کرده‌اند تا همسفران نیز در کنار ضدارزش‌ها و ناملایماتی که به‌واسطه زندگی در کنار یک مصرف‌کننده تجربه کرده‌اند، بتوانند ضدارزش‌هایی مانند مصرف سیگار و چاقی را نیز به درمان برسانند.

وقتی آقای مهندس دژاکام تا این اندازه دقیق و ریزبین هستند و این‌چنین به ما توجه دارند؛ چرا ما به خودمان توجه نکنیم؟ من هم مانند بسیاری از شما روز اولی که وارد کنگره۶۰ شدم اصلاً نمی‌دانستم همسفر یعنی چه. نگران و مضطرب بودم و به دلیل سختی‌های زندگی در کنار یک مصرف‌کننده، خود نیز به مصرف سیگار و قلیان روی آورده بودم و واقعاً به دنبال یک جای امن می‌گشتم. با ورود به کنگره۶۰ فهمیدم که قرار است به‌عنوان یک همسفر کنار مسافری قرار بگیرم که برای جسم و درمان خود تلاش می‌کند.

فهمیدم قرار نیست قهرمان باشم، قرار نیست همه‌چیز را درست کنم یا مدام دنبال این باشم که چرا مسافر من حالش خوب نیست یا چرا خوب سفر نمی‌کند. یاد گرفتم که وظیفه من این است که حال خود را خوب کنم، ضدارزش‌های خود را بشناسم و برای اصلاح آن‌ها قدم بردارم. مهم‌ترین ویژگی یک همسفر این است که بماند، آرام باشد و به مسیری که در آن قرار گرفته اعتماد کند.

باید باور داشته باشیم این راهی است که بسیاری آن را طی کرده‌اند به درمان رسیده‌اند و یاد گرفته‌اند چگونه زندگی کنند و حالا این تجربه را در اختیار ما گذاشته‌اند. ما هم باید از این تجربه استفاده کنیم. پذیرش، اولین قدم است. درست مانند کسی که برای درمان به بیمارستان می‌رود، ابتدا پذیرش می‌شود تا بتواند درمان خود را آغاز کند. وقتی بپذیریم مسافری که کنار ماست را همان‌گونه که هست، بپذیریم کنگره‌ای که وارد آن شده‌ایم را و به آن باور و ایمان داشته باشیم، وقتی بپذیریم که خودمان هم مصرف‌کننده‌ هستیم آن‌وقت مسیر درمان باز می‌شود.

متأسفانه جامعه ما در خواب غفلت است. بسیاری تصور می‌کنند سیگار، قلیان یا سیگارهای الکترونیکی وابستگی و ضرری ندارند؛ در حالی که در کنار تمام مشکلاتی که به‌واسطه مصرف نیکوتین و زندگی در کنار یک مصرف‌کننده وجود دارد، آلودگی هوا را هم اضافه کنید تا ببینیم چه فشاری به جسم وارد می‌شود. خوش‌بختانه راه ما به کنگره باز شده و لطف خدا شامل حال‌مان شده است. کنگره‌۶۰ سر راه ما قرار گرفته تا هم خودمان به آرامش برسیم هم عزیزمان به درمان برسد و هم بتوانیم مشکلات خودمان را اصلاح کنیم و در نهایت به درمان برسیم.

ما همسفرانی که مصرف‌کننده نیکوتین، سیگار، سیگار الکترونیکی یا هر ماده حاوی نیکوتین هستیم اگر در کنگره۶۰ قدم برمی‌داریم و آموزش می‌گیریم نباید نتیجه را فقط در رهایی مسافر ببینیم. نتیجه واقعی زمانی است که اگر خودمان هم مشکلی داریم در کنار سایر تاریکی‌ها، مشکل مصرف نیکوتین‌مان را نیز برطرف کنیم. گاهی می‌شنویم که گفته می‌شود مسافر من اجازه نمی‌دهد یا فعلاً دوست دارم سیگار بکشم.

درست است که خواسته مهم‌ترین عامل شروع درمان است؛ اما وقتی نتایج درمان را در دیگران می‌بینیم خواسته در ما شکل می‌گیرد و اگر در مسیر آن خواسته حرکت کنیم و عملکرد درستی داشته باشیم حتماً به درمان می‌رسیم. ما در کنگره۶۰ درد مشترک داریم و اکنون در مسیر مشترکی حرکت می‌کنیم. مسیری که مقصد آن سلامتی و آرامش بوده و موهبتی بسیار بزرگ است. ما باید یاد بگیریم در کنار مسافری که حالش خوب نیست، حال خودمان را خوب نگه داریم.

اگر او ناامید است ما امیدوار باشیم و اگر او باور ندارد ما باور داشته باشیم. یادمان باشد هیچ‌کس در کنگره۶۰  تنها نیست. همه ما همسفر یک‌دیگر هستیم. در این لژیون مجازی و در سفر سیگار همه ما همسفر هم هستیم. وقتی از رهایی و حس خوب آن صحبت می‌کنیم؛ یعنی من در کنار تو هستم و اگر من به این نقطه رسیده‌ام قطعاً نوبت تو هم خواهد شد. در پایان، از خداوند شاکرم که مسافر من از بین ضدارزش اعتیاد را انتخاب کرد.

همین موضوع باعث شد من به کنگره۶۰ بیایم، در کنارش قرار بگیرم. ضدارزش‌های خود را بشناسم و برای اصلاح آن‌ها تلاش کنم به‌ویژه ضدارزش مصرف سیگار و قلیان که با روش ابداعی آقای مهندس دژاکام امکان درمان آن فراهم شده است. امیدوارم تمام همسفرانی که مصرف نیکوتین دارند و در جایگاه همسفری هستند، نقطه تاریک و ضدارزش خود را پیدا کنند به سفر نیکوتین متصل شوند به درمان برسند و حس عمیق‌تر و بهتری از بودن در کنگره۶۰ را تجربه کنند.

رابط خبری: اسیستانت دیده‌بان ویلیام‌وایت همسفر مینا (نمایندگی حر)
ارسال: نگهبان سایت راهنمای ویلیام‌وایت همسفر هایده (نمایندگی فردوسی مشهد)
گروه همسفران ویلیام‌وایت کنگره۶۰