تفاوت از زمین تا آسمان در کنگره

راهنما همسفر پروانه در باب دستور جلسه بیان کرد:

این دستور جلسه مرا به ده سال پیش برمی‌گرداند؛ سالی که با حالی پریشان، ذهنی به‌هم‌ ریخته، ناامید و درمانده وارد کنگره شدم و برای درمان مسافرم سال‌ها تلاش کرده بودم و راه‌هایی چون دارودرمانی، کمپ، سقوط آزاد توسط خود مسافرم را تجربه کردم و از همه این‌ها ناامید شده بودم. با این باور به کنگره آمدم که اعتیاد یک بیماری مرموز، پیش‌رونده و لاعلاج است؛ اما با خود گفتم این راه را هم امتحان کنیم، شاید پاسخ بدهد و اگر هم کامل جواب نداد، دست‌کم بیش از این خانواده تخریب نشود.

روزی که به کنگره آمدم، روز چهارشنبه و جلسه عمومی آکادمی بود. مسافرانی را دیدم که درمان شده بودند و هیچ‌کدام شبیه اشخاص مصرف‌کننده نبودند. امیدوارانه در کنار مسافرم به سفر پرداختیم و با گرفتن آموزش‌ها و ادامه مسیر درست، به درمان رسیدیم.

اگر بخواهم حال کنونی خودم را با آن زمان مقایسه کنم، از زمین تا آسمان تفاوت دارد. در کنگره۶۰، علاوه بر رهایی از اعتیاد، آموزش‌هایی دریافت کردم که شاید حتی از یک‌دهم آن‌ها هم پیش از این خبر نداشتم؛ آموزش‌هایی که نه در خانواده و نه در هیچ مدرسه و دانشگاهی تا به حال نیاموخته بودم. کنگره۶۰ آموزش‌هایی بسیار ناب درباره درون و بیرون انسان، خانواده، جهان پیرامون، جهان‌بینی درست و راه و هنر درست زندگی کردن به من و خانواده‌ام آموخت و در کنار آن، آرامش، آسایش، عشق، ایمان و بخشش را تجربه کردیم.

حال در مقابل این همه نیکی، وظیفه من چیست؟ ابتدا از یک رهجو که وارد کنگره می‌شود شروع می‌کنم. بهترین کاری که یک رهجو در ابتدا می‌تواند انجام دهد، حضور کامل در کنگره است؛ یعنی حضور به‌موقع، فرمان‌برداری از راهنما، اجرای کامل قوانین و حرمت‌ها و کاربردی کردن تمام آموزش‌ها، چه در کنگره و چه بیرون از کنگره است که این موارد، رهجو را به رهایی و آرامشی نسبی می‌رساند.

از تجربه‌ام پس از رهایی و رسیدن به تعادل نسبی بگویم؛ من از هر فرصتی برای خدمت استفاده کردم؛ از خدمت در آبدارخانه گرفته تا دبیری و نگهبانی و هر خدمت دیگری را انجام دادم. هر موقعیت و خدمتی که به سراغم آمد، از آن امتناع نکردم.

ما همه به این جهان آمده‌ایم تا آموزش بگیریم و خدمت کنیم؛ بنابراین همواره باید پویا و فعال باشیم. آقای مهندس، به‌عنوان بنیان کنگره۶۰ و استاد امین، که خود و خانواده‌شان 27 سال است در حال خدمت هستند، همواره می‌گویند که ما هنوز به کنگره بدهکاریم؛ پس وظیفه من است که تا توان دارم در کنگره خدمت کنم.

در پایان، خدا را شکر می‌کنم که این راه و مسیر را به من و خانواده‌ام نشان داد تا بتوانیم برای تکامل خود و خدمت به انسان‌ها قدم برداریم.

نویسنده و رابط خبری: راهنما همسفر پروانه (لژیون ششم)

عکاس: همسفر سیما رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)

ارسال: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) دبیر سایت

همسفران نمایندگی صبا