جهانِ بیرون آینه ماست

کمکِ من به کنگره و کمک کنگره به من، یک دستور جلسهٔ مقایسه‌ای است؛ مقایسهٔ دریافت‌های من از کنگره و پرداختی‌هایم به کنگره.

هر چیزی در هستی دوطرفه است؛ مانند مسئولیت من در قبال والدین و مسئولیت والدین در قبال من، مسئولیت من در قبال خداوند و مسئولیت خداوند در قبال من، کنگره نیز از این امر مستثنی نیست.

اگر در یک کفه ترازو کمک‌های کنگره و در کفه دیگر کمک‌های ما به کنگره را بگذاریم؛ باید بگویم کنگره به ما ارزش‌ها و ضدارزش‌ها را آموخت، به ما جایگاه اجتماعی داد، کابوس‌های شبانهٔ ما را رفع کرد، نیروی عقل را به ما بازگرداند، قدرت فیزیکی‌مان را پس گرفتیم و هر روز سرحال‌تر می‌شویم. کنگره ما را با ساعت و زمان آشنا کرد، به ما کمک کرد تا انسان و در نهایت خودمان را بشناسیم، اجازه خدمت‌کردن به دیگران را به برخی از ما داد؛ در نهایت، کنگره به ما جانِ دوباره بخشید.

جان دوباره ما چقدر ارزش دارد؟ چند میلیارد؟ در کفه دیگر چه بگذاریم تا این دو کفه مساوی شوند؟ چند بار پهلوان شویم؟ چند بار دنور شویم تا این دو کفه مساوی گردند؟

ما تا آخر عمر بدهکار کنگره هستیم. از آنجایی که انسان ذاتاً موجود طلبکاری است، خوشا به حال کسانی که این موضوع را درک کرده‌اند و خود را بدهکار سیستم می‌دانند؛ زیرا در این صورت، قدردان سیستم خواهند بود.

انسان‌هایی که قدردان هستند، سفر سهل‌تری دارند. کسانی که قدردان هستند، هستی نیز به آن‌ها سهل می‌گیرد؛ «شکر نعمت، نعمتت افزون کند...».

ما می‌توانیم با یک مسافر و همسفرِ خوب‌بودن، با خوب سفرکردن، با تشویق، با مشارکت، با احترام‌گذاشتن به خدمتگزاران و با خدمت‌کردن در جایگاه‌های مختلف، قدردان کنگره۶۰ باشیم و طوری عمل کنیم که کنگره۶۰ از ما راضی باشد.

در نهایت، با تکرار هر ساله این دستور جلسه، به‌مرور روحیه بدهکاری ما بیشتر می‌شود و از آنجایی که جهان بیرون آینه ماست، هستی نیز خود را بدهکار ما می‌داند و چه چیزی از این زیباتر می‌تواند باشد!

منابع: سایت کنگره۶۰، سی‌دی کمک من به کنگره
نویسنده: راهنما همسفر فرشته
عکاس: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر مینا (لژیون هفتم) عکاس اول
ویرایش: همسفر پرستو رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) دبیر اول سایت
تنظیم و ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) نگهبان سایت