دستور جلسه به دو بخش تقسیم شده است: «کمک کنگره به من و کمک من به کنگره» این دستور جلسه به من یادآوری میکند که تو نباید گذشته خود را فراموش کنی که قبل از ورود به کنگره چه حال پریشانی داشتهای و اکنون چگونه هستی؛ زیرا فراموشی مختص ذات انسانها است.
وقتی به قبل از ورود به کنگره نگاه میکنم، متوجه تغییرات خود با گذشته میشوم. این مکان مقدس علاوه بر رهایی مسافرم از بند اعتیاد، من همسفر را هم با تخریبهایی که خود از وجود آنها بیخبر بودم روبهرو کرده است. گاهی اوقات تخریب فقط نمیتواند برای مواد مصرفی باشد، میتواند ریشه در افکار سمی ما نیز داشته باشد. درست زندگی کردن و مسئولیتپذیری را در کنگره آموختم و در سایه این آموزشها، نوشتن سیدیها، حضور در لژیون، نظم داشتن و راهنماییهای راهنما بود که توانستم به تعادل نزدیکتر شوم.
امروز با افتخار میگویم، مسافر من رها شده است. این رهایی حاصل تلاش یک فرد نبوده است؛ بلکه نتیجه اتحاد یک سیستم است که بدون چشمداشتی در اختیار ما قرار گرفته است. در کنگره فقط نباید دریافتکننده باشیم. این مسیر نمیتواند یک طرفه باشد من هم باید سهم خود را ادا کنم؛ همانطور که دیگران چراغ راه ما شدهاند، من و امثال من نیز نمیگذاریم این چراغ خاموش شود؛ برای اینکه سهم خود را در این سیستم پرداخت کرده باشیم. گاهی با یک رفتار درست، یک مشارکت یا یک خدمت چه از نظر مادی و معنوی میتوانم سهم خود را در حد توانم جبران کنم. اکنون در کنگره۶۰ یاد گرفتهام که گذشته را باید پذیرفت و آینده را ساخت.
در انتها از آقای مهندس حسین دژاکام و خانم آنی بزرگ که این مسیر را برای همه همسفران قرار دادند و همچنین از راهنمای خود همسفر معصومه تشکر و قدردانی میکنم.
نویسنده: همسفر زینب
رابط خبری: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دوازدهم)
عکاس: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون دهم) دبیر اول سایت
تنظیم و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی حسنانی تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
211