اولین کمک ما در کنگره۶۰ خدمت کردن است

همسفر نیلوفر با مصرف روزانه ۳۰ نخ سیگار وارد کنگره شدند. روش درمان DST داروی درمان آدامس نیکوتین خوراکی سفر خودشان را شروع کردند با راهنما همسفر زهرا بیژنی، رشته ورزشی شنا، تنیس روی میز و آمادگی جسمانی، هم اکنون ۱ سال و ۹ ماه است که آزاد و رها هستند.

به‌نظر شما در قبال حال‌خوب و دریافت آموزش‌ها اولین کمک ما به کنگره چه می‌تواند باشد؟
اولین کمک ما می‌تواند خدمت کردن در کنگره۶۰ باشد و هم از نظر مالی هرچه در توانمان هست به کنگره کمک کنیم، چرا که هم زمانی که داریم خدمت می‌کنیم به خودمان کمک می‌کنیم، در درجه اول  آموزش‌های لازمه زندگی را دریافت می‌کنم هم وقتی داریم خدمت مالی انجام می‌دهیم باز هم به خودمان کمک می‌کنیم، ایمان و بخشش درون خودمان را تقویت می‌کنیم و در مرحله دوم هست که داریم جبران می‌کنیم برای بنیان کنگره۶۰ که وقت و زندگی خودشان رو صرف مردم کردند تا به حال‌خوش برسند و در مرحله سوم داریم به آیندگان که خواهان درمان اعتیاد هستند کمک می‌کنیم.

در کنگره۶۰ موهبت هدف آفرینش که همان خدمت کردن است در اختیار ما قرار داده شده است وظیفه یک همسفر در این زمینه چیست؟
هدف آفرینش خدمت کردن است نه ریا کاری، یک همسفر برای این‌ که بتواند بال پرواز مسافرش باشد؛ باید حس و حالش خوب باشد، آموزش‌های لازم را بگیرد تا بتواند در کنگره به دیگر همسفران آموزش بدهد، وقتی لژیون ویلیام و لژیون جونز هست؛ باید از این‌ها استفاده کند تا بتواند اول خودش ضد ارزش‌ها را کنار بگذارد و بعد به دیگران آموزش بدهد. اگر همسفر بعد از ۳ سال کنگره هنوز درگیر قلیان کشیدن‌های هر از گاهی در دور همی‌هایش هست و فکر می‌کند کار خاصی نمی‌کند و چیز خاصی نیست؛ پس هنوز مطالب کنگره را دریافت نکرده است. نقش همسفر و خدمت کردن به خودش و زندگی خودش و دیگران بسیار نقش مهمی هست و اگر من همسفر آموزش‌ها را به خوبی دریافت کنم می‌توانم مادر خوب برای فرزندم و همسر خوب برای همسرم و دختر خوب برای پدر یا بردارم باشم و در آینده نقشی در کمک کردن دیگر زنان سرزمینم که درگیر تاریکی هستند داشته باشم.

آیا کمک مالی مختص به کنگره است یا می‌تواند در هر ساختاری برقرار باشد؟ خیر فقط مختص به کنگره نیست از نظر من اگر فردی آن‌قدر وضعیت خوبی دارد هم می‌تواند به کنگره کمک کند و هم به خیلی از نیازمندان و سازمان‌هایی که در آن می‌تواند به یاری یک انسان برود و کمک کند، چرا که انسان آفریده شده برای خدمت و آموزش دیدن و ما زمانی که خدمت می‌کنیم اول آموزش خودمان را تقویت می‌کنیم و سپس به دیگر انسان‌ها کمک می‌کنیم و همه می‌دانیم که چقدر در کمک کردن‌هایی که طرف می‌بخشد و به دنبال باز پس گرفتن آن نیست، حس‌های خوب و پنهانی نهفته است. در کنگره تمام افرادی که می‌بخشند چه از لحاظ خدمتی و چه از لحاظ مالی با بخشیدن بیرون کنگره یک فرقی دارد از نظر من که آن تفاوت هم در حس است. حسی که در بخشش در کنگره به جود می‌آید در هیچ کجای دنیا نیست، چرا که کنگره یک مکان مقدس و امن می‌باشد که حس‌های خاصی در آن دریافت می‌شود، برای من که این‌طور بوده است و اما فقط در سازمان کنگره است که کمک کردن مالی با خواست و علاقه خود فرد است و به دنبال این نیست که برایش جبران کند؛ چون آموزش دیده که انسان برای چه پا به حیات گذاشته؛ اما بیرون از کنگره درک این مسئله و این مفهوم کمی برای اکثر افراد سخت می‌باشد.

در کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر استاد سردار در جمله‌ای با این مضمون که (باید بدانید که ما همه برای خدمت و آموزش پا به حیات نهاده‌ایم ابتدا آموزش سپس خدمت درست) شما در این راستا چه نظری دارید؟
برای آموزش نیاز به دانایی و نیاز به تجربه کسب کردن است و این یک پروسه زندگی هست. زمانی که بخواهید چیزی را آموزش ببینید از نظر من زمانی که تجربه‌اش کرده باشید بهتر آن موضوع رو درک خواهید کرد؛ اما این راه سخت قضیه است و راه آسان قضیه این است که از تجربه و آموزش دیگران اگر استفاده کردید و آموختید که هیچ؛ ولی اگر نیاموزید قطعاً از روزگار خواهید آموخت و بعد از آموزش و کسب دانایی و تجربه زمان آن می‌رسد که چیزی که آموخته‌اید را در راستای راه درست به دیگر افراد آموزش دهید؛ اما باید بدانیم چیزی که به دیگری برای آموزش می‌خواهیم انتقال بدهیم؛ باید اول در خودمان حل کرده باشیم آن مسئله را یعنی خودمان انجام بدهیم بعد به دیگران آموزش بدهیم این زمان است که خدمت ما خدمت درستی هست.

طراح سؤال و مصاحبه کننده: همسفر مرضیه رهجو راهنما همسفر هاجر (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر زهرا (لژیون دوازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی میرداماد اصفهان