همسفر یار و همراه مسافر است

جلسه چهارم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و  همسفران کنگره60 ویژه جشن همسفر نمایندگی خیام نیشابوری به استادی ایجنت همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران آقا و خانم در درمان مسافران» روز پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحالم و خدا را شاکر و سپاسگزارم که‌ این جایگاه نصیب من شد و از همه شما مسافران و همسفران عزیز که در این جشن همراهی می‌کنید خیلی متشکر و سپاسگزارم. این جشن بزرگ را ابتدا خدمت آقای مهندس و در رأس خانم آنی، خانم آنی کماندار، خانم شانی و استاد امین تبریک می‌گویم که اولین همسفران کنگره۶۰ بودند و درواقع به ما آموزش‌های زیادی دادند تا ما بتوانیم در اینجا باشیم. تبریک می‌گویم خدمت تمام همسفران کنگره۶۰، مخصوصاً به همسفران با عشق نمایندگی خیام تبریک عرض می‌کنم. امیدوارم که همیشه لبتان خندان و دلتان شاد باشد.

در طول سال می‌دانیم که ما 4 جشن داریم و یکی از این جشن‌ها، جشن همسفر است که در واقع برای قدردانی و تشکر از همسفران است و به مسافران یادآوری می‌کند که چه کسانی در کنار شما ماندند و الان دارند آموزش می‌گیرند. مخصوصاً این جشن برای همسفرانی است که از اول با مشکلات و سختی‌های زیاد و با کلی ناامیدی به‌عنوان یک همراه و همیار برای مسافران وارد کنگره۶۰ شدند. این همراهی در آخر به آگاهی تبدیل شد و آن‌ها هم آموزش گرفتند. به فرموده آقای مهندس «چه‌بسا جلوتر از مسافران هم شروع به خدمت کردند.» درواقع کنگره۶۰ کمک کرد تا همسفران، صبر و استقامت را همراه با لذت با عشق و نه از روی تحمل و زور در اینجا آموزش بگیرند.

یاد بگیرند چگونه بدون این‌که تحمل کنند صبر کنند؛ چون صبر و تحمل دو مقوله متفاوت است. تحمل درواقع یک نفر را از پا در می‌آورد؛ ولی صبر خیلی زیباست؛ چون صبر همراه با استقامت و با آموزش است و همسفران، اینجا ماندند و یاد گرفتند که چگونه باید در زندگی این آموزش‌ها را کاربردی کنند. همسفران در این مسیر پر از عشق درواقع نشان دادند که شاید در زندگی قبلی‌شان دچار مشکلات، سختی‌ها و ناامیدی بودند؛ اما الآن با آموزش‌های کنگره قلب‌هایشان واقعاً پر از عشق و امید است، پر از شور زندگی است و می‌توانند هم همسر، هم مادر و هم پشتیبان خوبی برای مسافرانشان باشند. دیگر ناامید و دل‌شکسته نباشند و بتوانند زندگی کنند؛ درواقع کانون زندگی‌شان، کانون خانواده خود را حفظ کنند.

همسفران درواقع باید برای خودشان به کنگره بیایند؛ چون قرار است در اینجا آموزش ببینند و این آموزش‌ها را در زندگی و خانواده خود کاربردی کنند؛ درواقع این آرامش و این آسایش را، اول به خانواده‌شان و بعد به جامعه هدیه بدهند. به قول آقای مهندس هدف اصلی کنگره۶۰ فقط برای درمان مصرف‌کننده‌ها نیست؛ برای پرورش و احیاء انسان‌ها است. ما همسفران هم اینجا یاد گرفتیم که باید پرورش پیدا کنیم، احیاء شویم و آموزش بگیریم تا بتوانیم آن آموزش‌هایی را که کسب کرده‌ایم، اول برای خودمان بعد برای خانواده‌مان در جامعه و برای اطرافیانمان کاربردی کنیم.

همسفر، بال پرواز مسافر است، یعنی یار و همراه مسافر است. هیچ‌ وقت نباید گله کند و بگوید چرا این اتفاق برای من باید بیفتد، چرا من؟ چرا من و همیشه گله‌گذاری کند. وقتی من در کنار مسافرم باشم هیچ‌ وقت دیگر گلایه نمی‌کنم، همیشه شکرگزار خداوند و بعد شکرگزار آموزش‌های آقای مهندس هستم. اینجا جا دارد همگی ما همسفران از مسافرانمان هم یک تشکر داشته باشیم که درواقع باعث شدند تا ما با کنگره و آموزش‌های کنگره آشنا شویم و به این آرامش، آسایش و حال خوش برسیم؛ چون اگر مسافران ما نبودند، ما هم اینجا نبودیم و آموزش هم نمی‌گرفتیم؛ چون می‌دانیم این آموزشی که قرار است ما درکنگره کسب کنیم، در هیچ دانشگاهی نمی‌توانیم کسب کنیم.

درواقع زندگی الآن ما با آموزش‌های کنگره برای من فاطمه و برای همه همسفران پر از خیر، برکت و پر از عشق شده است. خوشحالم که در کنار مسافرم ماندم و خدمت می‌کنم. خیلی وقت‌ها این خستگی و درواقع ناملایماتی که بعضی‌ها از دور می‌بینند، برای ما پر از خیر، عشق، برکت و پر از شیرینی و لذت است. امیدوارم همه همسفرانی که خدمت ندارند این تجربه را کسب کنند و به آن آرامش و آسایش برسند. من همیشه طرف مسافران را می‌گیرم؛ چون می‌گویم که مسافر مجبور بوده است این رفتارها را انجام بدهد؛ ولی وقتی‌که من همسفر آموزش ببینم؛ می‌توانم کنار مسافر ساکت باشم و گلایه نکنم و بال پروازی برای مسافرم باشم.

زمانی که من آموزش نگیرم اگر بهترین درس‌ها را، از بهترین استادها داشته باشم؛ نمی‌توانم این کار را انجام دهم؛ چون باید همیشه گله کنم که چرا این اتفاق باید برای من بیفتد؛ ولی وقتی در کنگره می‌بینم مثل من فاطمه، خیلی‌ها هستند، صبر می‌کنند، زندگی می‌کنند. با عشق و لذت زندگی‌شان را ادامه می‌دهند و هیچ گلایه‌ای هم ندارند من امیدوارتر می‌شوم. ما به اینجا آمدیم که بال پروازی برای مسافرانمان باشیم و در کنارشان باشیم نه در مقابل آن‌ها. از همه مسافران تشکر می‌کنم که امروز تشریف آوردند و درواقع با پاکت یا هر کادویی که آمده‌اند می‌خواهند از همسفران عزیزشان تشکر و قدردانی کنند.

ما خیلی در زندگی کادو گرفته‌ایم؛ ولی هدیه‌ای که در اینجا می‌گیریم واقعاً یک لذت دیگر دارد. هم این‌که متوجه می‌شوم مسافر من در کنارم است و به من احترام گذاشته، واقعاً لذت‌بخش است. در آخر می‌خواهم بگویم، که‌ ای مسافران، ما همسفران آمده‌ایم که بمانیم، صبر کنیم و خسته نشویم و با عشق و امید در کنار شما مسافران هم آموزش بگیریم و هم زندگی سراسر عشق و خوشبختی را بسازیم؛ چون ما ماندن، رها نکردن و صبر کردن را خوب آموختیم؛ زمانی که زیر فشار مشکلات بودیم ماندیم.

در ادامه تصاویر مربوط به جشن همسفر

مرزبانان کشیک: همسفر سمیرا و مسافر محسن
تایپیست‌ها: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم) و همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر مهین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم) دبیر دوم
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری