هفته همسفر احیاء حال خوب خانواده‌ها در کنگره۶۰

جلسه سوم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ ویژه جشن همسفر نمایندگی زاهدان به استادی راهنما همسفر زهره، نگهبانی همسفر سیمرا، دبیری همسفر ام‌البنین با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» روز پنجشنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد. 

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحال هستم که امروز در جلسه خدمت تمام مسافران و همسفران هستم. مطمئنم که حس و حال خوبی دارند. تک‌تک عزیزانی که در اینجا حضور دارند، از ته دل این هفته‌ عزیز را به آقای مهندس و خانواده محترمشان خانم آنی کماندار، خانم شانی، استاد امین تبریک می‌گویم و تبریک ویژه‌ای برای خانم آنی بزرگ اولین همسفر کنگره۶۰ دارم. قطعاً اگر شجاعت و درایت ایشان نبود، امروز این جمع، به‌ویژه همسفران، شاید وجود نداشت و هیچ خانواده‌ای به آن حال خوب کنونی نمی‌رسید.

تشکر ویژه‌ای دارم از ایجنت نمایندگی زاهدان مسافر جواد، به خاطر تمام زحماتی که کشیدند تا شعبه به این مرحله برسد. همچنین می‌خواهم از همسرشان همسفر مریم تشکر کنم. شاید اگر همسفری فداکار و از خودگذشته در کنار مسافر نباشد، هیچ‌گاه او نمی‌تواند به هدف‌های خود دست یابد و مسیرش را پیش ببرد.

تشکر و تبریک ویژه دارم به همسفر مهدیه ایجنت بخش همسفران، راهنمای عزیزتر از جانم که تمامی آموزش‌های زندگی‌ام را از ایشان گرفتم تا زمانی که در این دنیا باشم، همیشه قدردان ایشان خواهم بود. از خداوند می‌خواهم که توفیق داشته باشم تا بتوانم از طریق خدمت کردن، ذره‌ای از زحمات ایشان را جبران کنم. همچنین می‌خواهم از مسافر خودم تشکر کنم که به واسطه ایشان وارد کنگره شدم. با حال بسیار بد، ایشان به من اجازه دادند تا وارد کنگره شوم، آموزش ببینم، خدمتگزار باشم و در تمام مراحل همیشه کنار من بودند.

در مورد این هفته‌، همان‌طور که همه عزیزان می‌دانند از چهارشنبه گذشته که آقای مهندس لایو داشتند و در مورد همسفر صحبت کردند، شور و حال خاصی در شعبه مخصوصاً در بخش همسفران برقرار است. شاید این هفته یکی از بهترین و مهم‌ترین هفته‌ها باشد. این هفته تنها به خاطر قدردانی از همسفران شکل گرفته است؛ ویژه کسانی که در دوران سخت اعتیاد، در کنار مسافران بودند. هفته همسفر به‌نوعی یادآوری‌ است برای مسافران که در روزهای سخت، همراه و همسفرشان چه نقشی داشته‌اند.

ما می‌دانیم که حضور همسفر در کنگره۶۰ اهمیت بیشتری از مسافر دارد، زیرا مسافر تنها برای درمان به کنگره می‌آید تا به جسم و روان خود رسیدگی کند؛ اما همسفر در کنار تمامی سختی‌ها، بیشترین آسیب‌ها را دیده است. یک همسفر می‌تواند مادر، همسر، دختر یا حتی فرزند باشد. همه آن‌ها در کنار مسافر، مشکلات اقتصادی، فراز و نشیب‌های زندگی و سختی‌هایی را تجربه کرده‌اند که مسافر به‌دلیل مصرف مواد قادر به دیدن آن‌ها نبوده است. در واقع یک همسفر بیشتر از مسافر آسیب دیده است.

برای همین است که هر مسافر باید برای حال خوب خود همسفرش را نیز به کنگره بیاورد. شاید ابتدا همسفر تنها برای این بیاید که درمان مسافرش به بهترین شکل پیش برود؛ اما پس از مدتی همسفران متوجه می‌شوند که کنگره۶۰ تنها برای درمان اعتیاد نیست. کنگره۶۰ یک جمعیت احیاء انسانی است. همسفر می‌فهمد که باید برای حال خوب خود نیز قدم بردارد تا آسیب‌هایی که در کنار مسافر دیده است را جبران کند.

یک مادر در خانه همانند اکسیژن برای خانواده است. اگر حال او خراب باشد، تمام خانه دچار مشکلات و ناامیدی می‌شود؛ بنابراین حضور همسفر در کنگره۶۰ به‌ویژه اگر مادر یا همسر باشد بسیار حیاتی است. همسفر می‌آید و با فداکاری و گذشت زندگی جدیدی برای خود می‌سازد. همان‌طور که من نیز پس از ورود به کنگره آموزش‌هایی گرفتم که به من یاد داد چگونه درست زندگی کنم و چگونه از شرایط تلخ گذشته عبور کنم. 

چگونه با دیگران رفتار کنم، چگونه باید با همسر خود برخورد داشته باشم؟ اگر این آموزش‌ها، آموزش‌های درستی نباشد، مثل همان زمانی است که یک مصرف‌کننده درگیر اعتیاد است. بسیاری از اوقات من همسفر به‌عنوان همسر و عضو خانواده به جای این‌که بخواهم کمک کنم، شرایط را برای مسافرم سخت‌تر و تلخ‌تر می‌کردم. شاید یکی از دلایلی که مسافر من سال‌ها درگیر اعتیاد بود و مصرفش بیشتر شد خود من بودم. به‌جای این‌که دستش را بگیرم و کمکش کنم، بیشتر او را در لبه پرتگاه هل می‌دادم و به سوی تاریکی‌ها و اشتباهاتش سوق می‌دادم.

در کنگره آموزش‌های درست را می‌آموزیم. یاد می‌گیریم که یک همسفر باید چگونه رفتار کند. همسفر می‌آموزد که باید دوربینش را روی خودش بگذارد، مواظب رفتار خود باشد و محبت را قطع نکند، حتی برای مسافری که از کنگره می‌رود و به درمان نمی‌رسد. نباید ناامید شود. اگر ایمان و باور در دل داشته باشد و این نور و امید را در قلبش روشن کند، مطمئن باشید که یک روز گره‌ها باز خواهد شد. هر چیزی زمانی دارد و این بند نیز روزی به پایان می‌رسد.

همسفر یاد می‌گیرد که با این‌که دوربینش را روی خودش گذاشته، زندگی‌اش را درست می‌کند. تجسس نمی‌کند و روش درست زندگی را می‌آموزد. حالا اگر این آموزش‌ها وجود نداشت و مسیر غلط را می‌رفت، قطعاً به‌جای این‌که بخواهد در کنار مسافرش قرار بگیرد، در مقابلش می‌ایستاد. به‌جای کمک کردن، به تخریب و آسیب وارد می‌کرد.

سفر اول یک مصرف‌کننده تمام می‌شود و وارد سفر دوم می‌شود. در این مرحله حضور همسفر بسیار بیشتر به درد می‌خورد. چرا که در کنگره علم جهان‌بینی را می‌آموزیم. می‌آموزیم که چگونه با مسائل و مشکلات زندگیمان کنار بیاییم و آن‌ها را حل کنیم. وقتی که در سفر دوم به مسئله یا مشکلی برخورد می‌کنیم، هم همسفر و هم مسافر باید در کنار هم قرار بگیرند. این‌گونه است که می‌توانند بهتر همدیگر را درک کنند و برای حل مشکلشان اقدام کنند.

یاد می‌گیریم که مشکلات زندگانی، لعنت خداوند نیستند؛ بلکه رحمت خداوند هستند. تمام مشکلاتی که در مسیر زندگی‌مان قرار می‌گیرند، برای آن است که ما را به رشد و تعالی نزدیک‌تر کنند. استاد سردار گفته‌اند: «غم بزرگ می‌تواند دو حالت برای انسان ایجاد کند. هم می‌تواند او را به پایین‌ترین درجه انسانی سوق دهد و هم می‌تواند او را به بالاترین درجه انسانی برساند.»

حضور همسفر در جلسات و لژیون‌ها بیشترین کمک را به او می‌کند. این آموزش‌ها با حضور همسفر در تمامی جلسات و لژیون‌هاست. همسفری که یک روز می‌آید و یک هفته نمی‌آید، نباید انتظار داشته باشد که پس از 2 یا 3 ماه به حال خوب برسد. باید جدی بگیرد، درست حرکت کند و محکم قدم بردارد. اولویت اول باید در زندگی‌اش قرار گیرد.

به گفته استاد امین شعبه‌ای، شعبه پویا و فعال و قوی است که تعداد همسفران و مسافران آن برابر باشند. علم جهان‌بینی و ارزش‌هایی که کنگره به خانواده‌ها می‌دهد همین را می‌گوید. اگر مسافر به خانواده‌اش اهمیت دهد، قطعاً اولین کاری که پس از ورود به کنگره انجام می‌دهد این است که دست همسفرش را می‌گیرد و او را به کنگره می‌آورد تا مانند خود او آموزش ببیند و به رشد و تعالی برسد.

در پایان یکی از سخنان استاد امین که همیشه در ذهنم نقش بسته است: خوشبختی در این نیست که مانند یک ستاره بدبخت باشی، بلکه خوشبختی در این است که با گذشت و فداکاری خود، کاری کنی که دیگران نیز به همان درجه از خوشبختی برسند. همان‌طور که همسفران بزرگ کنگره 60 در حق خانواده و مسافران خود انجام دادند. از شما بسیار سپاسگزارم که به صحبت‌های من گوش دادید و امیدوارم جشنمان پرشور و با شادی‌های فراوانی همراه باشد. آرزو می‌کنم آن شادی که واقعاً لیاقت تک‌تک شماست، در زندگی‌تان همیشه برقرار باشد.

تصاویری از برگزاری جشن همسفر

مرزبانان کشیک: مسافر فریدون و همسفر ام‌البنین 
تایپیست: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر سیما رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
همسفران نمایندگی زاهدان