دستور جلسه در مورد «کمک من به کنگره و کمک کنگره به من» میباشد. قبل از اینکه درمورد موضوع صحبت کنم، لازم میدانم به خودم متذکر شوم که کنگره۶۰ یک نهاد کاملا مردمی است و تمام خدمتهای آن رایگان میباشد. هر عضوی که وارد کنگره میشود بدون پرداخت هزینهای وارد شده است و با آغوش باز از او استقبال میشود و این سنت زیبا را من جایی جز کنگره ندیدهام.
هر عضوی که در این مکان مقدس مشغول خدمت میباشد بدون چشمداشت و با عشق و محبت خالصانه فعالیت میکند، بدون آنکه حقوق و هزينهاي دریافت کند،کسانی که از وقت خودشان، انرژی، خانواده و خیلی از نیازهای خودشان میگذرند و بستر را فراهم میکنند تا رهجو با خیال راحت آموزش بگیرد و به حال خوش برسد و کانون سرد خانواده را دوباره گرم میکنند و این بسیار ارزشمند است.
این دستور جلسه نکتههای فراوانی درونش نهفته است و هر کس ممکن است برداشتهای زیادی از آن داشته باشد. مهمترین چیز آنکه من خودم را با قبل از کنگره مقایسه کنم و بعد از قیاس به این نتیجه میرسم که چقدر کمکهای کنگره به من زیاد بوده و من هیچ وقت نمیتوانم آنها را جبران کنم. کنگره تنها جایی بود که آدرس من را به من داد.
کنگره باعث شد بفهمم من چه کسی هستم؟ از کجا آمدهام؟ هدف من چیست؟ دنبال چه چیزی هستم؟ باعث شد نگاهم را نسبت به دنیا و آدمها عوض کنم، واقعبینانه بودن را من از کنگره آموختم و بعد از مدتی که آموزشها را دریافت کردم، متوجه شدم اگر من الان در هر جایگاهی هستم عین عدالت است، شاکی نباشم و این بهخاطر عملکرد خودم در گذشته یا حتی بعدهای قبل بوده و باید آن را بپذیرم.
مفهوم کمککردن، انفاق،گذشت، پس انداز، محبت را در کنگره آموختم و باور کردم من باید در چهارچوب قوانین الهی باشم و در راه و مسیر صراط مستقیم قدم بردارم تا هم در زندگی زمینی و هم در بعدهای بعدی ارامش داشته باشم.
من اگر کمکی به کسی میکنم در حقیقت اول به خودم کمک میکنم. پس انتظار جبران از کسی نداشته باشم، آموختم اگر کسی کاری برای من انجام میدهد این از سر لطف و محبت بوده و اگر من کاری برای کسی انجام میدهم این وظیفه من است و اگر من با این دید به موضوع نگاه کنم آنوقت توقع من از دیگران کم میشود و کمتر میرنجم و این موضوع را خدمتگزاران کنگره با عملشان به من یاد دادند. به خودم که برمیگردم فکر میکنم من دوبار متولد شدم لحظهای که تاریخ تولد در شناسنامه ثبت شده و لحظه ای که من وارد کنگره شدم و با آموزشهای کنگره رشد کردم و چیزهایی یاد گرفتم که در هیچ کجا نمیتوانستم، پیدا کنم. انسانهایی که وارد کنگره میشوند انسانهای برگزیده هستند و باید قدر و جایگاه خودشان و مکانی که در آن قرار دارند را خیلی بدانند.
رهجویان کنگره۶۰ همین که وارد کنگره میشوند باید به تمام خدمتگزاران احترام بگذارند، مخصوصا افرادی که شال دارند و خودشان را موظف به قوانین بدانند حرمتهای کنگره را رعایت کرده و تابع آنها باشند و فرمانبرداری از مهمترین ارکان کنگره میباشد وقتی راهنما میگوید: سیدی بنویس، حتما صلاح میداند و باید سیدی نوشته شود، سبد کنگره که گردانده میشود رهجو نمیتواند در برابر آن بیتفاوت باشد و در مراتب بالاتر مالی مثل لژیون سردار، دنور و پهلوان شدن شریک شده است و این را بدانم که من اگر ذرهای به کنگره از لحاظ مالی کمک کردم، همچون قطره دربرابر دریا بوده و در حقیقت به خودم کمک کردهام، آثار و برکات معنوی آن حتما به زندگی من برمیگردد و در آخر خدا را خیلی شکر میکنم که به من لیاقت داد در چنین مکان مقدسی باشم، آموزش بگیرم و بتوانم من هم به دیگران خدمت کنم و این را همیشه مدنظر داشته باشم.
«دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم تا دیگران هم بینصیب نباشند.»
منابع :فایلهای صوتی جناب مهندس و سخنان دیدهبانان
نویسنده: راهنما همسفر هاجر
رابط خبری : همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر هاجر (لژیون ششم)
ارسال: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر آسیه (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی عمانسامانی شهرکرد
- تعداد بازدید از این مطلب :
1177