بال پرواز خوب با آموزش‌های کنگره‌

جلسه سوم از دوره دوم کار‌گاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره60 ویژه جشن همسفر نمایندگی پروین اعتصامی اراک به استادی ایجنت همسفر سمیرا، نگهبانی راهنما همسفر حمیده و دبیری راهنمای تازه‌واردین همسفر طیبه با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران» روز پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

این روز قشنگ را خدمت همه همسفران عزیز، خدمت تمام همسفران شعبه خودمان، شعبه پروین اعتصامی، خدمت تمام همسفرانی که در کنگره هستند و در حال آموزش گرفتن و در حال خدمت کردن هستند تبریک می‌گویم و خداوند را شکر می‌کنم. تبریک ویژه عرض می‌کنم خدمت آقای‌ مهندس بزرگوار و خانواده محترمشان، استاد امین، خانم آنی بزرگ، خانم آنی‌ کماندار و خانم شانی عزیز که اگر این عزیزان نبودند امروز ما هیچ‌ کدام اینجا نبودیم و این حال خوب را نمی‌توانستیم تجربه کنیم. خیلی از آن‌ها سپاسگزارم و صمیمانه این روز را خدمت همگی تبریک می‌گویم.

هر سال این دستور جلسه جشن همسفر و شکرگزاری بود؛ ولی امسال نقش همسفران آقا و خانم در درمان اعتیاد به آن اضافه شده است و واقعاً این قسمتی که اضافه شده است جای فکر کردن دارد که یک همسفر آقا یا خانم، به نظر من بزرگترین نقش را ر کنگره دارند. همان‌طور که در NGOهای مختلف می‌بینیم، از همسفران خبری نیست و هیچ اهمیتی به همسفران داده نمی‌شود؛ ولی به نظر من این پویایی کنگره، این سرپا بودن کنگره به خاطر این همسفران و این همسفران کوچولو هست که در این کنگره هستند و این بچه‌ها شادی را به تمام مسافران و همسفران هدیه می‌کنند. این روز را خیلی به آن‌ها تبریک می‌گویم. خیلی خوشحالم از این‌که در این جایگاه قرار گرفتم. من دقیقاً سال 1390 چنین روزی به کنگره پا گذاشتم. جشن همسفر در ساختمان عباس‌آباد بودیم. جشن همسفر را به کنگره آمدم؛ ولی نیامده بودم که بمانم، ولی ماندگار شدم و الان نزدیک 13 الی 14 سال است در خدمت عزیزان هستم و خیلی خوشحالم که امروز با یک احساسات خیلی متفاوت نسبت به 14 سال پیش در این جایگاه هستم و خیلی خوشحالم از آموزش‌هایی که در کنگره گرفتم و تا حدودی توانستم آن‌ها را کاربردی کنم.

جا دارد اینجا تشکر کنم از راهنمای عزیزم که جایشان سبز باشد که هر چه انرژی درونی و هر چه حال خوب داشت به ما تزریق کرد که رهجوهایی مثل من و امثال من در کنگره بمانیم و بتوانیم کنگره را سرپا نگه داریم و یک تشکر ویژه دارم از مسافرم، درست است تا یک جاهایی، همسفران بال پرواز مسافران هستند؛ ولی به نظر من وقتی که همسفر سفرش تمام می‌شود و وارد خدمت کنگره می‌شود، این مسافر است که در کنارش هست و این خدمت‌هایی که دارد می‌تواند مثل بال پروازش بشود و بتواند آن همکاری و کمکی که هرچه از دستش برمی‌آید برایش انجام بدهد. از صمیم قلب خوشحالم و امیدوارم که این حال خوب نصیب همه عزیزانی بشود که در کنگره در حال خدمت هستند، چه سفر اولی‌ها، چه سفر دومی‌ها.

اگر بخواهم در مورد دستور جلسه توضیح بدهم، همان‌طور که خودمان می‌دانیم، همسفر در کنگره به کسی اطلاق می‌شود که خودش سابقه مصرف ندارد، چیزی مصرف نکرده است؛ ولی کنار یک مصرف‌کننده به کنگره می‌آید. مصرف‌کننده‌ای که انواع و اقسام مواد را مصرف می‌کرده است و از حال خوبی هم برخوردار نیست. طبق آموزش‌هایی که به ما دادند، از همسفر به عنوان بال پرواز نام بردند و این‌که این بال پرواز خودش هم خیلی تخریب‌ها دارد، خودش هم خیلی حالش خراب است. در تصاویر کنگره و در کتاب که نشان می‌دهند این‌که یک همسفر کنار مسافر است، در همان یخبندان و سرمای ۶۰ درجه زیر صفر، واقعاً کنارش هست و خیلی هم ممکن است حالش خراب‌تر باشد؛ ولی وقتی به کنگره می‌آیند یک وظیفه سنگینی سرش می‌گذارند که باید بال پرواز باشند؛ چون یک مسافر قطعاً با یک بال نمی‌تواند پرواز کند و این مسئولیتش را خیلی سنگین‌تر می‌کند.

به نظر من ما موقعی می‌توانیم بال پرواز خیلی خوبی باشیم و کنار مسافر خود سفر کنیم که قبل از همه بتوانیم آموزش‌های کنگره را خیلی خوب فرا بگیریم، این‌که آموزش‌ها فقط در حد زبانی نباشد، بتوانیم آن‌ها را کاربردی کنیم و کاری که از همسفرها برمی‌آید و به ما کنگره آموزش داده‌اند. حالا خدمت سفر اولی‌های عزیز می‌گویم و تازه‌واردینی که جلسه اولشان را الان در جلسه هستند: این‌که کاری به کار مسافر خود نداشته باشیم، در کارشان تجسس نکنیم، صبور باشیم و واقعاً بی‌صبری نکنیم؛ چون این کارمان را خراب می‌کند و یک جمله‌ که خیلی مهم است و به ما تأکید می‌کردند این‌ است که به حرف راهنمای خود گوش کنیم؛ اگر به حرف راهنما گوش کنیم، آن حال خوب خیلی زود نصیبمان می‌شود.

این‌طوری نیست که مدت‌ها به کنگره بیاییم و باز هم حالمان خراب شود و از آن حال خوبی که همه دارند و کنار هم هستند، ما از آن برخوردار نباشیم. تجسس نکردن و رها کردن مسافر به حال خودش، بزرگترین آموزشی است که ما باید در کنگره یاد بگیریم. همین‌طور که داریم آموزش می‌بینیم، در نوشتارهای کنگره ما نوشتاری برای همسفر داریم که می‌گوید: همسفر، تو بر مرکبی نشسته‌ای که گر چه دیر به مقصد می‌رسی؛ ولی سالم و کامیاب خواهی رسید؛ پس عجله نکن. این‌که آن زمان را در نظر بگیریم، این‌جا ما بذر را کاشتیم. وقتی که بذر را می‌کاریم، بذر احتیاج به زمان دارد تا آن میوه و ثمره خیلی خوبی به ما بدهد؛ اگر آن زمان را در نظر نگیریم، مطمئناً به آن حال خوب و به آن روزگاری که حالا در ذهن خود است آن را نمی‌توانیم تجربه کنیم و باید زمان را خیلی قشنگ در نظر بگیریم.

ما همسفران اینجا می‌آییم، بعضی از مسافرها خیلی قشنگ سفر می‌کنند و حال آن‌ها خوب است و این‌ همسفران به نظر من خیلی اذیت نمی‌شوند؛ ولی روی صحبت من با آن همسفران عزیزی است که الان در جلسه هستند، مخصوصاً همسفران مادری که به خاطر فرزندان خود اینجا هستند. حالا ممکن است فرزندان آن‌ها به کنگره نیایند و ممکن است بیایند و خیلی بد سفر کنند و ممکن است اینجا همسفرانی باشند که مسافر آن‌ها بد سفر می‌کند. به قول استاد عزیزمان خانم آنی کماندار که می‌گویند: هر بند و هر گره‌ای، دری دارد که باز بشود. این‌که موقع گشایش آن‌ها هنوز نرسیده است نگران نباشید، واقعاً موقع آن هم خواهد رسید که این عزیزان هم بتوانند این جشن همسفر را به خوبی و به حال خوش روی این صندلی‌ها بنشینند؛ ولی این را بگویم، همسفری که این‌طور است، مطمئناً خیلی حالش خوب است، خیلی قوی است، خیلی مشکلات را توانسته پشت سر بگذارد؛ این‌که مسافرش نمی‌آید؛ ولی خودش در جلسات شرکت می‌کند.

ما همسفر داریم که 4 سال می‌آید؛ ولی مسافرش نمی‌آید و خودش وارد سفر دوم می‌شود، تبریک اصلی را به این همسفران عزیز می‌گویم؛ چون واقعاً ما همسفران هم در کنگره دسته‌بندی داریم: از شاگرد اول تا شاگرد پایین‌تر داریم این عزیزان، شاگردهای اول کنگره هستند. خیلی به آن‌ها تبریک می‌گویم، خیلی برایشان خوشحالم و از این‌که امروز در جلسه ما هستند، واقعاً به خودشان ببالند و هیچ ناراحتی به خودشان راه ندهند که چرا آن‌ها مسافر همراه خود ندارند.

یک صحبت هم دارم با عزیزانی که همسفر ندارند، می‌خواهم این را بگویم که همسفر نداشتن در کنگره آن‌ طوری نیست که ضرر به خانواده نرساند، قطعاً یک مشکلاتی دارد. کسانی که همسفر ندارند، حالا آقای مهندس همیشه در صحبت‌های خود از یک داستان خیلی قشنگ برای ما صحبت می‌کنند که طرفی که سوخته به جای این‌که خاموشش کنند، شروع به زدن او می‌کنند، درصد کوفتگی او می‌شود 80 یا 90 درصد و سوختگی او می‌شود 10 درصد؛ چرا؟ چون راه‌ حل را بلد نبودند، به نظر من همسفرانی که در کنگره نیستند، همان قضیه برای آن‌ها پیش می‌آید، برای این‌که ما بتوانیم کمک هر عزیزی کنیم در هر نقطه‌ و حال بدی که قرار گرفته است و هر تخریبی که دارد؛ باید بتوانیم از راه‌ حل درست و حسابی پیش بیایم؛ اگر از راه‌ حل درست آن پیش نیاییم، هیچ اتفاقی برای زندگی آن‌ها نمی‌افتد. جشن همسفر امروز یک تلنگری برای این عزیزان بشود که بتوانند همسفران خود را به کنگره بیاورند؛ همان‌طور که استاد امین می‌گویند: همسفر ممکن است فارسی صحبت کند و مسافر ممکن است اصلاً با یک زبان دیگر مثلاً ترکی صحبت کند این‌ها تا زمانی که با همدیگر همسفر نشوند نمی‌توانند آن حال خوبی را که ما در کنگره داریم بتوانند آن را درک کنند.

این‌که ما قدردان باشیم و اگر یک کسی حتی یک لیوان آب به ما می‌دهد تشکر کنیم و از آن قدرانی کنیم. قدردانی هم فقط همان‌طوری که آقای مهندس می‌گویند به زبان، قلب و این‌ها نیست، با پاکت هم هست. قدردانی از عزیزانی که در کنار ما سال‌های سال بودند، با هر مشکلاتی که برای آن‌ها پیش آمدند، بال پروازشان شدند و الان اگر سفر اولی هستند که ان‌شاءالله به آن جایگاه سفر دومی می‌رسند؛ اگر سفر دومی هستند که آن حال را دارند تجربه می‌کنند، این‌که قدردان این عزیزان باشند. آقای مهندس هم همیشه می‌گویند: قدردانی آن‌ها با پاکت باشد حالا دوست داشتند طلا باشد، حالا امسال ارز هم به آن‌ها اضافه کرده بودند که می‌توانند این کار را انجام بدهند و مسافرهای عزیز این را در نظر داشته باشند که روز مرد نزدیک است؛ هر کاری که بکنند بالاخره دیگر برداشت با خود آن‌ها است. یک چیزی هم در رابطه با آقای مهندس بگویم، آقای مهندس همیشه می‌گویند: هر کس به من می‌رسد می‌گوید: مهندس، یک جمله خیلی قشنگ به من بگو و من تنها جمله‌ای که تو ذهن خودم است را می‌گویم این‌که: قدر همدیگر را بدانید. این‌که مسافر و همسفر، قدر همدیگر را بدانند. این‌که خیلی واضح بگویم که همسفرهای مثل شما، مثل این عزیزان که الان در این جلسه هستند، هیچ جا نمی‌توانید پیدا کنید، قدرشان را بدانید و با کادوهای قشنگی که برایشان گرفته‌اید حسابی بتوانید آن‌ها را سوپرایز کنید که ان‌شاءالله روز مرد بی‌نصیب نباشید. بقیه جلسه را می‌سپارم به قسمت مسافران و مشارکت‌های قشنگ آن‌ها که باز هم دل همسفران خود را به دست بیاورند و یک روز خیلی قشنگی را برای آن‌ها به یادگار بگذارند.

در ادامه جشن همسفر با شور فراوان با حضور همسفران نمایندگی پروین اعتصامی برگزار شد.

مرزبانان کشیک: همسفر مریم و مسافر امیر
تایپیست: راهنمای تازه واردین همسفر زهرا
عکاس: همسفر الهه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون ششم)
ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون ششم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی پروین اعتصامی اراک