گوهره همسفر بودن، محبت کردن و دوست داشتن است

جلسه چهاردهم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی، عمومی نمایندگی شیخ‌بهایی به استادی راهنما همسفر لیلی، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر علیرضا با دستور جلسه «هفته همسفر؛ نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» روز پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

مهندس حسین دژاکام فرمودند: «همسفران مانند گل‌های باغچه‌، عطر و بوی خوشی به کنگره می‌دهند و باعث حفظ شأن کنگره می‌شوند. دردها فراموش می‌شوند؛ اما همدردها هرگز فراموش نمی‌شوند. من بودن آن‌هایی را می‌خواهم که حتی یادشان زندگی را زیباتر می‌کند. همیشه استوار، ایستاده، صبور و مهربان باشید».

زیباترین گل‌های عالم تقدیم به وجود نازنین‌ شما، هفته همسفر مبارک‌باد.

از خداوند مهربان بسیار سپاسگزارم که به من اجازه خدمت داد. از ایجنت گروه خانواده، گروه مسافران، راهنمایان، پیشکسوتان، سفر اولی‌ها، سفر دومی‌ها و  فرزندانی که امروز در کنار پدر و مادرشان در این جشن حضور دارند، سپاسگزارم.

هفته همسفر را خدمت مهندس حسین دژاکام و خانواده محترم ایشان، که از اولین همسفران کنگره۶۰ هستند و در درمان اعتیاد مهندس دژاکام بسیار کوشا بوده‌اند، تبریک و تهنیت عرض کنم.

در کنگره۶۰ از دو واژه مسافر و همسفر استفاده شده است. مسافر کسی است که وارد کنگره می‌شود و می‌خواهد حرکت خود را آغاز کند؛ یعنی مسئولیت درمان خود را می‌پذیرد؛ در مقابل، همسفر کسی است که سابقه اعتیاد ندارد و با آموزش‌های کنگره یاد می‌گیرد که در این سفر، مسافر را همراهی کند.

سه ضلع مثلث جسم، روان و جهان‌بینی هم در مسافران و هم در همسفران آسیب دیده است. این تخریب برای مسافران، در اثر مصرف مواد مخدر و برای همسفران، در اثر افکار و اندیشه منفی ایجاد شده است.

در کنگره۶۰ احیاء، حفظ و نگهداری خانواده از اهمیت ویژه‌ برخوردار است. مثلثی وجود دارد که از سه ضلع مسافر، همسفر و خانواده تشکیل شده است.

برخی از مسافران و همسفرانی که به کنگره می‌آیند، آموزش ناپذیر هستند. مسافر و همسفر برای رسیدن به سلامتی باید در کنگره۶۰ آموزش پذیر باشند.

همسفران با فراگیری آموزش‌ها و دانش کنگره، در تلاش برای زندگی بهتر و پیدا کردن نقش و جایگاه خود در زندگی هستند؛ زیرا بدون این آگاهی، زندگی در کنار یکدیگر امکان‌پذیر نیست.

همسفر برای پیدا کردن نقش واقعی خود، باید بداند که بازیگر  اول زندگی و نقش مکمل زندگی خود باشد. اگر همسفر بخواهد در زندگی، فردی تأثیرگذار، حامی و پشتیبان برای مسافر باشد؛ ابتدا باید خود را دوست داشته باشد و خود را باور داشته باشد؛ دوم این‌که مسافر خود را دوست داشته باشد.

در این مرحله، همسفر دوربین را به سمت خود می‌گیرد؛ به این معنا که معایب و ایرادهای مسافر را نمی‌بیند؛ بلکه بر صفات و ویژگی‌های منفی خود تمرکز می‌کند و گره‌های درونی خود را شناسایی و باز می‌کند.

همسفری که بخواهد در این مسیر حرکت کند، باید تزکیه و پالایش انجام دهد و برای تزکیه، لازم است؛ قلب خود را نرم و شفای دل پیدا کند.

همسفری که قلب او سرشار از کینه، حسادت، نفرت و رقابت است هیچ‌گاه آموزش‌پذیر نیست؛ اما هرگاه در مسیر کنگره۶۰ و صراط مستقیم حرکت کند، قلبش نرم می‌شود و شفای دل پیدا خواهد کرد.

گوهره همسفر بودن؛ محبت کردن، دوست داشتن و گذشتن از یک سری خواسته‌های معقول است. گذشتن از خواسته‌های معقول، سخت‌ترین کار در تزکیه و پالایش است.

در این مرحله، همسفر بر صفات و ویژگی‌های منفی خود تمرکز می‌کند و نسبت به ویژگی‌های منفی مسافر خود توجهی ندارد، به این ترتیب است که محبت واقعی را درک می‌کند. این محبت باید همراه با بیداری و آگاهی باشد.

مالکیت با محبت، عدم قطعیت دارد؛ به این معنا که هرچه میزان محبت من با آگاهی و بیداری افزایش یابد، حس مالکیت من کمتر و کم‌رنگ‌تر می‌شود؛ به عبارت دیگر همسفر می‌تواند با کسب یک سری از  استعداد‌ها و توانایی‌‌ها روی نقاط ضعف خود کار کند.

اگر بر روی نقاط ضعف خود کار کنم، می‌توانم نا‌توانی، نیاز به احترام و توقع را از بین ببرم؛ وقتی این موارد از بین رفت، حس مالکیت در من کم‌رنگ و در نتیجه؛ حس محبت پررنگ می‌شود.

همسفرانی هستند که بار زندگی را بر دوش می‌کشند و این کار آسانی نیست و در حقیقت نیازمند شهامت و از خودگذشتگی است.

خانم آنی، اولین همسفر کنگره۶۰ با تحمل بار زندگی و از خودگذشتگی، توانستند زندگی را حفظ کنند و برای احیاء خانواده، کوشا باشند. این اقدام نمونه‌ای از فداکاری، شهامت و کار بزرگ برای همسفران محسوب می‌شود.

همسفرانی که مسافر آن‌ها هنوز درمان را شروع نکرده‌اند و یا درمان خود را خراب کرد‌ه‌اند، باید برای فرصت خدمت و آموزشی که به آن‌ها داده‌ شده است، شاکر و سپاسگزار خداوند باشند، بدانند وعده خداوند دروغ نیست و نوبت باران محفوظ است.

این همسفران باید با ایمان، فرمانبرداری و حرکت در صراط‌ مستقیم بتوانند راه خود را ادامه دهند. همسفر باید به مسافر خود اجازه تغییر و زندگی بدهد و زمانی‌که همسفر، ایمان پیدا کند؛ متوجه می‌شود که همه اتفاقات خوب در زمان مناسب رخ خواهند داد.

وجود همسفران برای کنگره۶۰ نعمت و برکت است؛ زیرا همسفران، رنگ‌ و لعاب کنگره را تغییر می‌دهند. همسفر برای این‌که در کنار خانواده‌ باشد، باید بهایی را پرداخت کند و این کار عظیمی است.

امروز به پاس این بخشش، فداکاری، در کنار هم بودن، پشت سرگذاشتن سختی‌ها و مشقت‌ها و برای این‌که قدر و ارزش خود و داشته‌هایمان را بدانیم، جشنی برپا می‌کنیم. این جشن به دلیل ایمان، احترام و سال‌ها صبوری است؛ سال‌هایی که همسفری اشک می‌ریخت و صبور بود تا خانه‌ امیدش پایدار بماند و‌ زندگی بهتری شکل بگیرد. امیدواریم بتوانیم بخشی از این ارزش‌ها را در زندگی خود عملی کنیم.

در پایان:
گاهی نفس به تیزی شمشیر می‌شود
از هرچه زندگیست، دلت سیر می‌شود
گویی به خواب بود جوانیمان، گذشت
گاهی چه زود فرصتمان دیر می‌شود
کاری ندارم کجایی، چه می‌کنی
بی عشق سر مکن که دلت پیر می‌شود

تصاویری از برگزاری جشن همسفر

مرزبان کشیک: همسفر مریم و مسافرعلی
تایپ: همسفر خزر رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون بیستم )
عکاس: همسفر شقایق رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پنجم)، همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هفتم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی