گروه خانواده_همسفران حامی و پشتیبان هستند

جلسه دوم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی همسفران و مسافران کنگره۶۰ ویژه جشن همسفر نمایندگی گلمکان به استادی راهنمای تازه واردین همسفر محبوبه، نگهبانی راهنما همسفر طاهره و دبیری راهنما همسفر انسیه با دستور جلسه «هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» روز پنجشنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد

سلام به جمع دوستان با محبت؛ آن عزیزانی که گرد هم جمع شده‌اند تا محبت خویش را نشانی از محبت بیکران بدانند.
خدا را شاکر و سپاسگزارم که قسمت و روزی من کرد تا امروز در این جایگاه قرار بگیرم. از ایجنت گروه مرزبانی و نگهبان سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و از شما دوستان آموزش بگیرم. ان‌شاءالله جلسه و جشن خوبی را در کنار یکدیگر برگزار کنیم و با حال خوش جلسه را به پایان برسانیم.
ابتدا هفته همسفر را به بنیان کنگره‌۶۰، آقای مهندس و همسفران محترم‌شان که برای ما الگوی عشق، آرامش و صبر هستند، تبریک عرض می‌کنم و به شما همسفران و مسافران نمایندگی گلمکان که امروز در این جشن حضور دارید، شادباش می‌گویم.
خدمت همسفران که در این جشن حضور دارند و پا به پای مسافران خود قدم برداشته‌اند تا بال پرواز آن‌ها باشند و زمینه اوج گرفتنشان را فراهم کنند، خیرمقدم عرض می‌کنم. همچنین به همسفرانی که امروز برای اولین بار به شعبه آمده‌اند خوش‌آمد می‌گویم. امیدوارم حضورشان ماندگار باشد و در کنار مسافران خود آموزش بگیرند و در کنگره‌۶۰ خدمت کنند.
در مورد دستور جلسه؛ همان‌طور که می‌دانیم، ما در طول حیات همگی مسافر هستیم و در کنار ما همسفرانی حضور دارند که در این مسیر ما را یاری می‌کنند. کنگره‌۶۰ نیز از این قاعده مستثنا نیست. همسفر در کنگره‌۶۰ به کسی اطلاق می‌شود که سابقه اعتیاد ندارد؛ اما با اعتیاد زندگی کرده است و سرشار از حس‌های منفی، ناامیدی، نفرت و خشم بوده؛ اما به دلیل نداشتن شناخت و آگاهی از درمان اعتیاد، نمی‌توانسته به مسافر خود کمک کند.
وظیفه همسفر این است که این مسیر را برای مسافر آسان کند. زمانی که وارد کنگره می‌شویم، در اولین جلسه خود را به‌عنوان تازه‌وارد معرفی می‌کنیم و بعد از یک جلسه به ما عنوان همسفر داده می‌شود. این واژه به ما انرژی و بار مثبت خوبی می‌دهد و حال ما را خوش می‌کند. اما مهم این نیست که به ما همسفر گفته شود؛ مهم این است که به‌درستی در جایگاه همسفری عمل کنیم و نقش خود را به‌خوبی ایفا نماییم.
برای این کار، نیاز دارم آموزش بگیرم، خودم را باور داشته باشم، تغییر کنم و تبدیل به انسانی بهتر و یک همسفر واقعی شوم. فقط همسفر مسافری نباشم که خودش در حال سفر است و حالش خوب می‌شود؛ بلکه همسفر مسافری باشم که شاید حال خوبی ندارد، سفرش دچار مشکل شده و در ناامیدی به سر می‌برد و فکر می‌کند نمی‌تواند از دنیای اعتیاد بیرون بیاید. من وظیفه دارم به او امید بدهم تا بتواند غول اعتیاد را شکست دهد. این مسیر را همسفر باید تسهیل کند؛ مسیری که جناب مهندس آن را برای ما علامت‌گذاری کرده‌اند.
مسافر وظیفه‌اش این است که خوب سفر کند و مسئولیت درمان خود را بپذیرد. همسفر وظیفه دارد سنگ‌های این مسیر را از جلوی پای مسافر بردارد، نه اینکه گاهی سنگ‌اندازی کند. برای اینکه بتوانم همسفر واقعی باشم، ابتدا باید پذیرش داشته باشم؛ پذیرش این‌که مسافر من بیمار بوده و اعتیاد یک بیماری است. باید بپذیرم که خودم هم به آموزش نیاز دارم تا بتوانم به مسافرم کمک کنم.
قدم بعدی بخشش است. من همسفر تا زمانی که نتوانم ببخشم، نمی‌توانم به مسافرم کمک کنم و وارد وادی چهاردهم شوم. همچنین با عشق و محبتی که نثار مسافرم می‌کنم، او را از ناامیدی بیرون بیاورم. زمانی که بتوانم با آموزش‌ها، این رنج‌ها، دل‌شکستگی‌ها و گره‌های درونی را به گنج بیرونی تبدیل کنم، آن‌جاست که تبدیل به یک همسفر واقعی می‌شوم.
من دختر یک مرد مصرف‌کننده بوده‌ام و بعد از آمدن به کنگره، همیشه آرزو می‌کردم ای کاش سال‌ها پیش با کنگره آشنا می‌شدم و می‌توانستم همسفر پدرم باشم. اما این اتفاق نیفتاد.
سال‌ها بعد که ازدواج کردم، پس از چند سال زندگی مشترک متوجه شدم شریک زندگی من نیز درگیر اعتیاد است. آن زمان حال خوبی نداشتم تا اینکه مسیر کنگره‌۶۰  به ما معرفی شد و وارد کنگره شدیم. در ابتدا فقط به این دلیل همراه مسافرم شدم که ایشان درمان شوند؛ اما پس از مدتی متوجه شدم که خودم هم نیاز به آموزش دارم و باید گره‌های درونی‌ام باز شود. آن زمان فهمیدم در چه جاهایی کوتاهی کرده‌ام و چه کمبودهایی دارم.
خطاب من به مسافرانی که وارد کنگره شده‌اند اما همسفر خود را همراه نکرده‌اند این است که اگر من هم وارد کنگره نمی‌شدم، معلوم نبود عاقبت زندگی من و فرزندم چه می‌شد و بنیان خانواده ما به این گرمی نبود.
پس حتماً همسفران خود را به کنگره، این مکان مقدس، همراه کنید تا از این آموزش‌های ناب بهره‌مند شوند، به آرامش درونی برسند و این آرامش را به شما و فرزندان‌تان هدیه کنند.
از مسافر خودم نیز تشکر می‌کنم که با وجود اینکه مدتی است از کنگره دور هستند، اما حامی و پشتیبان من‌اند؛ زیرا می‌دانند کنگره مکانی است که من برای آموزش و رسیدن به آرامش به آن نیاز دارم.
امروز جشن همسفر است. جایگاه همسفری آن‌قدر مقدس و بزرگ است که آقای مهندس یک هفته را به این موضوع اختصاص داده‌اند. وظیفه مسافران بسیار سنگین است؛ زیرا زمانی که مصرف‌کننده بودند، همسفران آن‌ها تخریب‌های زیادی را متحمل شدند و رنج فراوانی کشیدند. چه لحظاتی که نیاز به حمایت داشتند اما حمایتی دریافت نکردند، چه زمان‌هایی که از خانواده و آشنایان زخم‌زبان شنیدند و برای حفظ اعتبار و موقعیت مسافر خود، در مهمانی‌ها حاضر شدند و ناچار به گفتن دروغ شدند.
اولین هدیه مسافر به همسفر این است که خوب سفر کند و سفر باکیفیتی داشته باشد.
امروز فرصت مناسبی برای جبران خسارت کسانی است که پای عشق و زندگی ایستادند تا بنیان خانواده از هم نپاشد. امیدوارم این احساسات زیبایی که امروز در عمل و در کلام ابراز می‌کنیم، پایدار باشد و قدر یکدیگر را بیشتر بدانیم.

تصاویری از برگزاری جشن همسفر

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا  و مسافر یامین
تایپیست: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
عکاسان: همسفر سوری رهجوی راهنما همسفر انسیه (لژیون دوم) همسفر فهیمه 
ویرایش: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی گلمکان