قلب تپنده

پنجمین جلسه از دور چهارم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی اسلامشهر با استادی راهنما همسفر زهرا، نگهبانی راهنما همسفر مریم و دبیری راهنمای تازه واردین همسفر شهناز با دستور جلسه "هفته همسفر: نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران" روز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۴۰۴ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

 خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان زهرا هستم یک همسفر، ابتدا خدای خودم را شاکرم که اجازه و توفیق دارم که در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم، از نگهبان، مرزبان‌ و ایجنت‌های محترم تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم، دستور جلسه ما جشن همسفر است، این هفته پر شگون را به اولین همسفر کنگره ۶۰ خانم آنی عزیز، استاد امین بزرگوار، خانم شانی و خانم کماندار تبریک عرض می‌کنم، به همسفران پر از عشق شعبه اسلامشهر و همچنین به همسفران کوچک کنگره ۶۰ این هفته را تبریک عرض می‌کنم، ما به واسطه مسافران خود وارد کنگره ۶۰ شده‌ایم و برای من سوال بود که ما همسفر و مسافر هر دو در حال سفر هستیم پس چرا جشن همسفر داریم اما جشن مسافر نداریم؟ مسافران داروی ot مصرف می‌کنند تا جسمشان به درمان برسد، اما همسفران که داروی ot مصرف نمی‌کنند تا به حال خوش دست پیدا کنند پس کارشان سخت‌تر است، همسفران در کنگره ۶۰ سفر درونی خود را آغاز می‌کنند تا از قید و بندهای اعتیاد و تاریکی‌ها، رهایی یابند، برای همین کار سختی در پیش دارند، آقای مهندس اخیراً فرمودند: ما در کنگره ۶۰ تعدادی جشن داریم اگر جشن ایجنت و مرزبان است در واقع ایجنت و مرزبانان را تشویق می‌کنیم، در جشن راهنما و دیده‌بان همینطور، این عزیزان را تشویق می‌کنیم تا بگوییم قدر شما را می‌دانیم، در جشن همسفر نیز به همین شکل از همسفران تقدیر می‌کنیم و در عمل نیز قدردان آنها هستیم.

همسفران می‌توانستند زندگی خود را رها کنند و بروند اما به خاطر ایثار و گذشت، به خاطر مهر و عشقشان ماندند، صبوری کردند و عشق ورزیدند تا اینکه خداوند پاداش این صبر که کنگره ۶۰ بود را به آنها داد، ما همسفران می‌گوییم به واسطه مسافر خود وارد کنگره شده‌ایم اما اگر اذن و اجازه خداوند نبود آیا ما الان اینجا بودیم؟ پس این لطف خداوند بوده که ما وارد این بهشت شده‌ایم و در حال آموزش گرفتن هستیم، زیرا بنیان خانواده با زن مستحکم می‌شود، ما در خانواده خود ممکن است با چالش‌هایی روبرو شویم که برای حل آنها به آموزش نیاز داریم، من به عنوان یک همسفر از تمام مسافرانی که همسفر آنها به دلایلی در کنگره ۶۰ نیستند درخواست می‌کنم تا همسفران خود را به کنگره بیاورند تا آنها هم از این آموزش‌ها برخوردار شوند، با شما هم صدا و همدل می‌شوند و باعث می‌شود یکدیگر را بهتر درک کنید، در کنگره ۶۰ مسافران و همسفران با یکدیگر آموزش می‌گیرند و با هم رشد می‌کنند.

در پیام سفر دوم می‌خوانیم که این سفر هم سخت است و هم سهل، اگر همسفر و مسافر با هم مدارا کنند و روی نقاط مشترک یکدیگر کار کنند و به درک بهتری از هم برسند قطعاً سفر دوم سهل و آسان خواهد بود، اما اگر هر کس حرف خودش را بزند و عقاید و تفکرات خودش را داشته باشد به قولی سنگ روی سنگ بند نمی‌شود و این سفر بسیار سخت خواهد بود، امیدوارم که خداوند کمک کند تا در کنگره ۶۰ بمانیم چون هیچ جایی بهتر از کنگره پیدا نخواهیم کرد که به آرامش برسیم و حال خوبی داشته باشیم، مسافران بایستی قدر همسفران خود را بدانند و اگر هم از سوی همسفر خود انتقادی می‌شنوند باید بدانند که این از روی دوست داشتن است، همسفر قلب تپنده خانه است، در صورتی این قلب تپنده شاد می‌زند و در صورتی جو خانه شما عالی و خوشایند می‌شود که همسفر دیده شود، به آنها توجه شود، به آنها محبت شود، مسافر نباید دغدغه‌ها و مشکلات بیرون را به خانه بیاورد زیرا حال همسفر را هم خراب می‌کند، اگر همسفر حال خوبی داشته باشد نتیجه آن است که حال مسافر خوب است، ما همسفران و مسافران به دلایلی که نمی‌دانیم در کنار یکدیگر قرار گرفته‌ایم پس بایستی شاکر خداوند باشیم و قدر یکدیگر را بدانیم و سعی کنیم روز به روز زندگی بهتری داشته باشیم و به آن پیام کنگره که اگر محبت به جان‌ها نرسد، زهر می‌رسد توجه کنیم و بدانیم که این کاملاً واقعی و حقیقت است. از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید از همه شما سپاسگزارم.

متن: مسافر بهزاد

عکس و ارسال: مسافر محسن