آموزش همسفر، احیای خانواده را رقم می‌زند

جلسه ششم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی زاهدان به استادی راهنما همسفر عاطفه، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه <<هفته همسفر؛ نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافر>>روز چهارشنبه ۱۰دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، عاطفه هستم همسفر خداوند را هزاران بار سپاسگزار هستم که امروز توفیق این را پیدا کردم که در جمع پر از عشق و محبت شما عزیزان، در شعبه زاهدان باشم و از شما آموزش بگیرم.از جناب مهندس و خانواده محترمشان که چنین بستری را فراهم کردند تا من امروز به‌راحتی روی این صندلی بنشینم و آموزش بگیرم، تشکر می‌کنم. تشکر می‌کنم از راهنمای عزیزم، خانم مهدیه که، که امروز هر جایگاهی را تجربه می‌کنم، به لطف محبت، ازخودگذشتگی و بزرگواری ایشان است. تشکر می‌کنم از مسافرم که به من اجازه خدمت دادن داد.

من هم به نوبه خودم این جشن بزرگ، جشن همسفر را، در رأس به اولین همسفر کنگره ۶۰، خانم آنی بزرگ، خانم آنی کماندار، خانم شانی، دکتر امین و تمامی همسفران عاشق و صبور تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم امروز بتوانیم یک جلسه پرشکوه را در کنار هم برگزار کنیم. ما در کنگره ۶۰ چهار جشن داریم: جشن ایجنت و مرزبان، جشن راهنما، جشن همسفر و جشن دیده‌بان. وقتی به دستور جلسات هفتگی نگاه می‌کنم و جشن همسفر را در بین آن‌ها می‌بینم، نشان‌دهنده ارزش بالای یک همسفر و دلیل اهمیت او در خانه و خانواده است که در دستور جلسات هفتگی قرار گرفته است.

هدف اصلی کنگره ۶۰ احیای خانواده‌هاست. وقتی یک مسافر به کنگره می‌آید، اولین چیزی که به او می‌گویند این است که همسفر خود را به کنگره بیاور. این را به این علت می‌گویند که مسافر و همسفر آموزش بگیرند تا هم‌کلام و هم‌زبان شوند. حال، در کنگره ۶۰ به چه کسی همسفر می‌گویند؟ کسی که هیچ مواد مخدری استفاده نمی‌کند و سابقه مصرف مواد مخدر ندارد و همراه یک مسافر که مصرف‌کننده است به کنگره می‌آید. بخش همسفران، بخش جدایی‌ناپذیر کنگره است که شالوده محکم فرایند درمان را تکمیل می‌کند. چرا تکمیل می‌کند؟ چون برای حرکت به سمت درمان، دو بال پرواز نیاز است: یکی مسافر و یکی همسفر. اگر یک بال نباشد، مسافر پرواز خوبی نخواهد داشت و به خواسته‌های خود به‌زودی نمی‌رسد. همسفر باید نسبت به صورت مسئله اعتیاد و چگونگی درمان، آگاهی و شناخت داشته باشد. اگر همسفر آگاهی و شناخت نداشته باشد، نه‌تنها کمکی نمی‌کند، بلکه مانع درمان مسافر خود نیز می‌شود. حال، یک همسفر چگونه می‌تواند نسبت به صورت مسئله اعتیاد و چگونگی درمان آگاهی و شناخت پیدا کند؟ از طریق آموزش‌ها، سی‌دی‌های کنگره، سی‌دی نوشتن و گوش کردن به راهنمای خود؛ تا به آگاهی و شناخت کافی برای درمان برسد. همسفر سفری را شروع می‌کند که باید کنار مسافر خود باشد، نه مقابل او. نباید در کارهای مسافر دخالت کند؛ باید عشق بورزد و صبور باشد تا بتواند به‌خوبی و سلامتی به درمان، حال خوب و تعادل برسد. همسفر باید مسافر خود را درک کند، نه تحمل. چگونه می‌تواند درک کند؟ در صورتی که شناخت، آگاهی و ظرفیت وجودی خود را بالا ببرد. جناب مهندس می‌فرمایند: «افراد به دو صورت سیستم بدنی خود را از بین می‌برند؛ یکی مصرف‌کننده به وسیله مواد مخدر با سیم، و دیگری همسفر بدون سیم، به وسیله افکار و اندیشه‌هایی که دارد به سیستم بدن خود آسیب می‌رساند.»

پس همسفر باید آموزش بگیرد و خود را درمان کند و از تاریکی به‌سمت روشنایی حرکت کند. یک همسفر، به واسطه زندگی با یک مصرف‌کننده، دچار استرس و اضطراب شده است؛ پس حتماً نیاز به آموزش دارد. وقتی همسفر در کنار مسافر نباشد، مسافر به کنگره می‌آید، آموزش می‌گیرد و درمان می‌شود؛ اما اگر همسفر پا‌به‌پای مسافر حرکت نکند و بگوید نیازی به آموزش ندارد، به خود آسیب می‌زند. مسافر حرکت می‌کند و حالش روزبه‌روز بهتر می‌شود، اما همسفر در تاریکی‌های خود باقی می‌ماند. همسفر نقش بازیگر مکمل را دارد؛ گاهی خوب بازی می‌کند و گاهی بد. آقای مهندس در سی‌دی «نقش همسفر» می‌فرمایند:

اگر نقش اول هرچقدر هم خوب بازی کند، اما نقش دوم نقش خود را درست اجرا نکند، نقش اول هم به‌خوبی دیده نمی‌شود. در واقع، نقش اول مسافر است و نقش دوم همسفر. پس همسفر باید نقش خود را جدی بگیرد و به‌خوبی اجرا کند تا با هم به هدف و مقصد برسند. آموزش‌های کنگره برای مسافر و همسفر یکسان است، برای هم‌کلامی و هم‌زبانی آن‌هاست. در اوایل ورود، همسفر می‌گوید: «من به خاطر مسافرم آمدم.» اما بعد از چند ماه آموزش، متوجه می‌شود که خودش نیاز به آموزش داشته است و اینجاست که درمی‌یابد برای خودش باید به کنگره بیاید و روی خودش کار کند تا به تعادل لازم برسد. من، عاطفه، اگر همسر خوبی باشم، روی خودم کار کرده باشم و آموزش‌های کنگره را ذره‌ذره عملی کرده باشم، قطعاً در زندگی خود به تعادل و حال خوب می‌رسم.

مرزبانان کشیک:مسافر رضا و همسفر ام‌البنین 
تایپ کننده: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر سیما رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
همسفران نمایندگی زاهدان