سیزدهمین جلسه از دور سوم از سری کارگاه های آموزشی نمایندگی فیروزآباد فارس، با استادی همسفر ارسلان، نگهبانی مسافر غلامرضا و دبیری مسافر ابوذر با دستور جلسه « هفته همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران » در روز سه شنبه مورخه ۱۴۰۴٫۱۰٫۹ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
هفته همسفر را خدمت اولین همسفر کنگره۶۰ خانم آنی بزرگ و تمامی همسفران تبریک عرض میکنم. همسفر وقتی وارد کنگره۶۰ می شود با خودش فکر می کند که مسافرش مصرف کننده است، فقط برای درمان مسافرش می آید، ولی اینگونه نیست انفجاری که مسافر در خودش ایجاد کرده؛ ترکشهای آن انفجار باعث میشود اعضای آن خانواده زخمی بشوند. اعضای خانواده یک مصرفکننده وقتی که در مسیر کنگره قرار می گیرند و آموزش میبینند متوجه می شوند که چه تخریب هایی را در کنار مسافرشان داشتهاند. این تخریبهای همسفران نیاز به درمان دارد، آن زخم های روحی باید درمان بشود. همان طور که یک زخم بر روی جسم ما می افتد برای درمان نیاز به زمان دارد! اصلاح جهان بینی( افکار و اندیشه ) هم زمان می برد. همسفران در مسیر آموزش قرار میگیرند، تا بتوانند برای مسافرشان بال پرواز باشند تا بتوانند به مسافرشان کمک کنند. قطعاً در کنگره، مسافری می تواند موفق باشد که همسفرش در کنارش باشد، همسفرش در مسیر آموزش باشد، چون همسفر بال پرواز مسافر است که در مسیر آموزش است، که در کنگره آموزش دیده باشد! ولی وقتی که همسفری آموزش ندیده باشد، نه تنها بال پرواز بلکه یک باری بر دوش مسافر است. یا همسفر بدون دانش و آگاهی سد راه مسافر میشود که مسافر سفرش را نیمه تمام میگذارد! ولی همسفری که آموزش دیده باشد، میتواند مسافر را از اعماق تاریکیها بیرون بیاورد. ما در کنگره می گوییم: غذای نیمه پخته و خام قابل خوردن نیست! همین جاست که یک همسفر می تواند از اعماق تاریکی ها مسافرش را بکشد بیرون! یعنی به طرف روشنی ها هدایتش کند. قطعاً در کنگره ۶۰ گروه خانواده خیلی اهمیت بالایی دارد؛ چون هدف کنگره احیاء خانواده است، هدف کنگره حفظ بنیان و ارزش یک خانواده است. وقتی همسفر با مسافر وارد کنگره می شوند، این ها زبانشان مشترک نیست؛ وقتی در مسیر آموزش کنگره قرار می گیرند، وقتی در لژیون قرار می گیرند، زبان ها مشترک میشود. چرا؟ چون آموزشهای مسافر و همسفر یکی است. کنگره۶۰ خیلی به ما ارزش می دهد، به خانوادههای ما خیلی ارزش می دهد، به همسفرها خیلی ارزش می دهد. من قبل از کنگره خیلی منزوی بودم، خیلی از خانواده، اطرافیان، فاصله می گرفتیم، از دیده شدن میترسیدم. جشن همسفر یادآوری می کند که من قدر دان باشم و شکر گزار باشم. اول شاکر و سپاسگزار خداوند باشم و بعد قدر عزیزانم را بدانم و بعد قدردان کسانی باشم که در این راه به من کمک کردند.
از اینکه به صحبتهای من گوش کردید از همه شما سپاسگزارم.
خلاصه و تایپ: مسافر حسین ( لژیون دوم )
ویرایش: مسافر بهنام ( راهنما )
ارسال: مسافر بهرام ( خدمتگزار سایت )
- تعداد بازدید از این مطلب :
58