ضمن تبریک به مناسبت هفته همسفر به بنیان و اولین همسفر کنگره۶۰، این دلنوشته را تقدیم میکنم به ایشان و تمامی همسفران صبور و عاشق این سفر پر از نور و رحمت الهی. همسفر؛ همراهی است که نه فقط مسیر راه را با تمام پیچ و خمهایش، تاریکی و روشناییهایش، با قدمهایش کنار قدمهای مسافر طی می کند؛ بلکه بودنش راه را قابل تحملتر و مقصد را زیباتر و انسانیتر می سازد. همسفر نه درمانگر است، نه منجی راه، نه قهرمان پر هیاهو و نه مدعی دانایی. او خود مسافر آگاهیست. آموخت که تغییر به اجبار نه میآید و نه میماند، بلکه با آگاهی میآید و با عشق میماند.
همسفر؛ دیوار امن مسیر است نه عصای دست مسافر، او کنار راه میایستد، وقتی مسافر خسته از خودش بر می گردد با صبر نه با دستور با نگاه نه با قضاوت دستش را جلو میآورد برای تکیه دادن تا مسافر روی پای خودش راه رفتن را یاد بگیرد. او راه را بلد نیست اما کنار راه میماند تا مسافر خودش را با کمک راهنما پیدا کند. همسفر در وادی صبر آرام شد، در وادی عشق رشد کرد و فهمید: رهایی مسافر از رهایی خودش جدا نیست.
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما سکینه (لژیون دهم)
ویرایش: همسفر زهرا رهجوی راهنما لیلا (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما لیلا (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ستارخان
- تعداد بازدید از این مطلب :
242