همسفر خوب مسیر درمان را هموار می‌کند

جلسه‌ سیزدهم از دوره پنجم لژیون سردار همسفران امین قم با استادی راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا، نگهبانی همسفر مرضیه و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «نقش همسفران خانم و آقا در درمان اعتیاد مسافران» روز دوشنبه ۸ دی ماه ۱۴۰۴ با حضور ایجنت همسفر معصومه ساعت ۱۴:۴۵ برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌‌گویم که امروز روزی من شد تا در جمع شما عزیزان باشم. از نگهبان لژیون سردار، خزانه‌دار، دبیر، ایجنت و مرزبان‌های عزیز تشکر می‌کنم که به من اجازه خدمت دادند. دستورجلسه «نقش همسفران آقا و خانم در درمان اعتیاد مسافران» می‌باشد. ابتدا به همه همسفران عزیز تبریک می‌گویم، امیدوارم جشن خوبی داشته باشیم. در کنگره۶۰ با دو واژه مسافر و همسفر آشنا می‌شویم. مسافر به کسی گفته می‌شود که موادمخدر مصرف می‌کند و زمانی که در کنگره قرار می‌گیرد، سفر را شروع می‌کند در این سفر احتیاج به یک همسفر و همراه دارد تا بتواند به راحتی این سفر را طی کند. همسفر به کسی گفته می‌شود که سابقه مصرف مواد ندارد و برای تعالی اهداف کنگره۶۰ تلاش می‌کند.

زمانی که مسافر می‌خواهد سفر را شروع کند، اگر یک همسفر صبور و خوب داشته باشد، سفر خیلی بهتر انجام می‌گیرد. هر سفری سختی‌هایی دارد، همیشه با خوشی و لذت همراه نیست. در مسیر سفر اتفاقات غیر قابل پیش‌بینی رخ می‌دهد؛ اما وقتی یک همسفر خوب همراه باشد، سختی‌های مسیر راحت‌تر طی می‌‌شود. همسفری که مدام شکوه و شکایت کند، باعث می‌شود، مسافر ترجیح دهد تنها سفر کند. در کنگره۶۰ همسفرانی که وارد می‌شوند به واسطه حضور در کنار یک مصرف‌کننده دچار تخریب‌های زیادی هستند. این تخریب‌ها ممکن است به مراتب از تخریب‌های مصرف‌کننده هم بیشتر باشد. همسفر در بدو ورود به‌خاطر مسافرش می‌آید که او را همراهی کند تا به درمان و حال خوب برسد؛ اما وقتی که مشاوره می‌شود و در مسیر کنگره۶۰ قرار می‌گیرد، متوجه می‌شود که خودش تخریب‌های زیادی دارد، اگر بماند و ادامه بدهد، می‌تواند حال خودش را بهتر کند. وقتی که آموزش‌ها را در کنگره۶۰ دریافت می‌کند به مراتب بهتر می‌تواند در کنار مسافر قرار بگیرد.

ما باید بتوانیم در این سفر نقش خود را پیدا کنیم؛ باید صبور و بردبار باشیم و با عشق و محبت این کار را انجام بدهیم. حالا به هر دلیلی پدر، همسر یا برادر ما مصرف‌کننده شده است، دو راه بیشتر نداریم یا این‌که بمانیم، آموزش‌ها را دریافت کنیم و به او کمک کنیم یا به همان روال قبل ادامه دهیم و شرایط هم تغییری نکند؛ باید صبور و بردبار باشیم و نقطه تحمل خود را بالا ببریم، به کنگره۶۰ و آموزش‌های آن ایمان داشته باشیم. کنگره به ما فرصتی داده است تا خودمان را پیدا کنیم، آموزش ببینیم و زندگی گذشته‌ خود را در همان گذاشته بگذاریم. از آن‌جا که راهنمای تازه‌واردین هستم، برخی از افرادی که وارد می‌شوند، حال بدی دارند. هرچه از کنگره و آموزش‌ها صحبت شود به دلیل حال بدشان متوجه نمی‌شوند. به آن‌ها می‌گویم اگر می‌خواهید بمانید؛ باید صبور باشید و غر نزنید.

کنگره۶۰ به ما فرصتی داده است تا با آموزش‌های مفید و ارزنده بتوانیم، زندگی خود را بهتر کنیم و این ملزم به نقطه تحمل بالا، کنار گذاشتن گذشته‌ها است تا بتوانیم رو به جلو حرکت کنیم. خوشبختانه کنگره۶۰ این راه را برای ما هموار کرده است و وظیفه من‌ به عنوان همسفر این است که با حضور مستمر در کنگره‌۶۰ آموزش‌ها را دریافت کنم و با به کارگیری آن‌ها به خودم و مسافرم کمک کنم تا ارتقاء پیدا کنیم و زندگی خوبی برای خودم و فرزندانم رقم بزنم. در گذشته سختی‌های زیادی تجربه کرده‌ایم و فراموش کردن آن‌ها آسان نیست. همسفران بارها شکسته شده‌اند و قضاوت‌های زیادی را تحمل کرده‌اند؛ اما اکنون کنگره۶۰ فرصتی برای احیاء شدن و کمک کردن است؛ باید به بهترین نحو از این فرصت استفاده کنیم.

خدا را هزاران بار شکر می‌گویم، بابت لطفی که در حق ما کرد و ما را به این مکان زیبا رهنمون کرد تا بیاییم، آموزش بگیریم، به یک انسان دیگری تبدیل بشویم و به‌عنوان یک همسفر خوب در کنار مسافرمان باشیم. زندگی را بهتر ترسیم کنیم و با علم درست زندگی کردن، آنچه را که دوست داریم بسازیم. همه این‌ها را اول مدیون خداوند و بعد آقای مهندس و خانواده محترم‌شان، راهنمایان و خدمتگزاران کنگره۶۰ هستیم. همسفرانی که در کنگره۶۰ حضور دارند از خوشبخت‌ترین انسان‌ها هستند؛ زیرا بین ماندن و رفتن، خشم و نفرت، عشق و مهر توانستند، بهترین انتخاب را انجام دهند. تصمیم گرفتند بمانند، قوی ادامه بدهند و زندگی خود را بسازند.

مهم‌ترین علت حضور همسفران در کنگره۶۰ محکم کردن پایه‌های خانواده است. اگر بخواهم دستورجلسه را به لژیون سردار مرتبط کنم، باید بگویم، همه ما همسفران روزی با حال خراب و کوله‌باری از غم‌ و ناامیدی وارد کنگره۶۰  شدیم و این مکان پناه ما شد، با وجود آموزش‌های ناب آن توانستیم به حال خوب برسیم. اکنون وظیفه من این است که حساب‌گرایانه نگاه نکنم، بلکه عاقلانه نگاه کنم. اگر روزی که با حال خراب وارد کنگره شده بودم، انسان‌های قبل از من نبودند که به حفظ کنگره۶۰ کمک کنند، چه اتفاقی برای من می‌افتاد؟ در چه وضعیتی بودم؟ آیا الآن خانواده‌ای در کنار خود داشتم؟ بنابراین بیایید چراغ کنگره۶۰ را برای آیندگان روشن نگه‌داریم. خدا را شاکرم که در لژیون سردار در کنار شما دوستان هستم. امیدوارم جشن خوبی داشته باشیم و سالیان سال با عشق و محبت زندگی را در کنار مسافرانتان سپری کنید.

خلاصه سخنان اینجت همسفر معصومه:

خدمت نگهبان، دبیر، خزانه‌دار و استاد خداقوت عرض می‌کنم. این هفته زیبا را به همه عزیزان تبریک می‌گویم، به‌ویژه آقای مهندس و خانواده‌ محترمشان خانم آنی بزرگ که ارادت قلبی زیادی به ایشان دارم، اگر فداکاری‌های ایشان نبود، ما آقای مهندس را نداشتیم. برای من بسیار روشن است که اگر در خانه خانم‌ها نخواهند کاری انجام شود، ممکن است موانعی بر سر راه مسافران ایجاد کنند. خدا را شکر می‌کنم که من هم یکی از همسفران کنگره۶۰ هستم.

دستور جلسه «نقش همسفران آقا و خانم در درمان اعتیاد مسافران» می‌باشد. امسال آقای مهندس با اضافه کردن همسفران آقا به دستورجلسه آن را کامل‌تر کردند. همسفری که آموزش دیده و به آگاهی لازم رسیده است، می‌تواند نقش مؤثری در درمان اعتیاد مسافرداشته باشد. وقتی وارد کنگره می‌شویم، ابتدا به ما می‌گویند که آرام باش و فعلاً خودت آموزش بگیر. در سی‌دی نقش همسفر گفته شده است که یک همسفر باید مثل یک پرستار از مسافر مراقبت کند‌، همان‌طور که پرستار از عفونت، جراحت و زخم بدش نمی‌آید؛ بنابراین همسفر هم باید آن‌قدر قوی باشد که از حال خراب و تخریب‌های مسافر بدش نیاید و تحت تأثیر قرار نگیرد تا بتواند به او کمک کند.

آقای مهندس یک مثالی می‌زنند که وقتی یک نفر مصرف می‌کند، مانند کسی است که در جاده‌های پر پیچ‌وخم مست حرکت می‌کند و متوجه مسیر نمی‌شود؛ اما همسفرش دره‌های عمیق را می‌بیند و عذاب و سختی بسیاری می‌کشد. در سی‌دی «احساس همسفر» گفته شده است، کسی که برای خانواده‌اش ارزش قائل نباشد و برای سرنوشت آن‌ها اهمیتی ندهد، در مرحله نفس اماره است؛ بنابراین ما اکنون که اینجا حضور داریم، یعنی از مرحله نفس اماره عبور کرده‌ایم و برای انسانیت ارزش قائل بوده‌ایم. بهترین جایی که می‌توانست ما را با آرامش و بدون سرزنش کنار هم جمع کند، کنگره۶۰ بود. اینجا به ما اعتماد‌به‌نفس، آرامش، مهارت‌های زندگی، ورزش کردن، تمیز لباس پوشیدن، اهمیت دادن به خودمان و همه چیز‌هایی را که در زندگی با یک مصرف‌کننده فراموش کرده بودیم آموزش داد.

من مطمئن هستم همسفری که در خانه آرام باشد و واقعاً مسافرش را درک کند در درمان اعتیاد مسافرش تأثیر خواهد داشت و می‌تواند او را به درمان واقعی سوق دهد؛ اما متأسفانه بعضی از همسفران حالشان خراب‌تر از مسافرها است، به همین دلیل در سی‌دی وادی سوم آقای مهندس می‌گویند: «تا وقتی خودم آرام نشده باشم، نمی‌توانم به خانواده‌ و مسافرم کمک کنم». امیدوارم با استفاده از این آموزش‌ها ابتدا به خودمان و سپس به مسافرمان کمک کنیم. من پیام لژیون سردار را خیلی دوست دارم و همیشه با تمام وجود تکرار می‌کنم، اگر کنگره۶۰ نبود چه جوان‌هایی قرار بود پر‌پر شوند و چه خانواده‌هایی از بین می‌رفتند. قبل از ورود به کنگره۶۰ می‌‌خواستم فقط مسافرم درمان شود؛ اما اکنون در این مکان هر دو ما به حال خوش رسیدیم؛ باید در لژیون سردار حضور داشته باشیم تا نور و برکتش در زندگی ما جاری باشد. من همیشه به کنگره‌۶۰ مدیون هستم.

تایپیست: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر بهاره نگهبان‌سایت
همسفران نمایندگی امین قم