دانایی عام در واقع همان علم زیستن و هنر زندگی کردن است.

برای دستیابی به اهداف و رسیدن به مقصود انسان؛ باید پویا و جاری باشد؛ این دو صفات در چشمه‌های جوشان و رودهای خروشان تبلور می‌یابد. یک چشمه، زمانی می‌تواند جوشان و سرشار باشد که از منابع غنی دانش و آگاهی تغذیه شود، این منابع باید در تار و پود وجود فرد تنیده شده باشد. چشمه مانند کوهستانی که آب را در دل خود ذخیره می‌کند، برای جوشش نیازمند منابع آبی پایدار است. سرازیر شدن آب از ارتفاعات خاصیت دوم است که به مثابه شتاب و انگیزه‌ای است که از موانع و چالش‌ها نشأت می‌گیرد.

چشمه‌ای که در پایین‌ترین نقطه قرار دارد، از فشار آبِ جاری شده از ارتفاعات بهره‌مند می‌شود و بدین‌ترتیب، نیروی محرکه‌‌ای قوی‌ خواهد داشت. در کنگره ۶۰ دانایی عام به عنوان دانشی بنیادین پذیرفته شده است. دانایی عام در واقع همان علم زیستن و هنر زندگی کردن است. این دانایی باید به سطحی ارتقا یابد که بتوانیم با تسلط بر فنون زندگی، مردم‌دار باشیم، از مواهب هستی لذت ببریم و با فاصله گرفتن از ضد ارزش‌ها خود را به سوی ارزش‌های والا رهنمون سازیم.

افرادی که کنگره ۶۰ قدم می‌گذارند، پس از مدتی کوتاه (دو الی سه ماه) مشخص می‌شود که آیا در مسیر اعتلای خود همچون چشمه و رود خروشان در حرکت هستند؛ آن شخصی هم که مانند باتلاقی ساکن، راکد و آلوده باقی مانده‌اند، در زمره فاضلاب جوشان یا باتلاق جوشان قرار می‌گیرند، تاب و تحمل استقامت در این مسیر را ندارند و پس از مدتی کوتاه کنگره را ترک می‌کنند؛ با این حال امید است که روزی فرصت بازگشت و درک مسیر صحیح برایشان فراهم آید.

این سخنان خطاب به تمام کسانی است که صدای مرا می‌شنوند و از دو نعمت بزرگ سلامتی و امنیت که غالباً نادیده گرفته شده‌ است بهره‌مند هستند. بسیاری در این جهان شبانه‌روز تلاش می‌کنند که ما در آسایش و آرامش زندگی کنیم. برای دستیابی به شربت اوتی (اپیوم تینکچر)، مسیر پر فراز و نشیبی طی شده است؛ شاید به اندازه‌ی دشواری‌های سرزمین ایران نباشد؛ اما ما نیز سختی‌های بسیاری را پشت سر گذاشته‌ایم. قدر این شربت شفابخش را بدانید و آن را به سادگی از دست ندهید. خروج از مسیر کنگره، پیامدهای ناگواری خواهد داشت.

حضور منظم و مرتب در کلینیک‌ها و دریافت دارو صرفاً توسط خود فرد، امری حیاتی است. کسانی که همچون فاضلاب جوشان و باتلاق خروشان در وضعیت رکود و آلودگی به سر می‌برند، هرگز به درمان و رهایی نخواهند رسید و برعکس موجب بر هم خوردن آسایش و آرامش جمعی در کنگره می‌شوند. افرادی که از ظرفیت‌های کنگره بهره نمی‌گیرند، هیچ حقی ندارند که اندک ضرری به این مجموعه وارد نمایند. زمانی که هر یک از ما به کنگره وارد می‌شویم، باید از خوی تخریب‌گر گذشته‌ی خود که همچون نارنجک هر کجا را بر هم می‌ریختیم، فاصله بگیریم و به آرامش دست یابیم.

منبع: سی‌دی فاصلاب‌های جوشان
نویسنده و ویرایش: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر شهناز (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر سما رهجوی همسفر ژیلا(لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صفادشت