همسفر بالی برای پرواز مسافر

جلسه‌ی سوم از دوره‌ی دوازدهم از سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی طارم با استادی مسافر علی، با نگهبانی راهنما مسافر عادل و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه‌ی « هفته‌ی همسفر: نقش همسفران خانم و آقا، در درمان اعتیاد مسافران » روز سه‌شنبه مورخ نهم دی ماه ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان علی هستم یک مسافر، ابتدا خدا را شاکرم که یکباره دیگر در کنگره ۶۰ حضور دارم، از نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و ایجنت محترم شعبه تشکر می‌کنم که اجازه دادند امروز بعنوان استاد جلسه خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه‌ی امروز، هفته‌ی همسفر و نقش همسفران در درمان اعتیاد مسافران می‌باشد. ابتدا هفته‌ی همسفر را به خانم آنی بزرگ، اولین همسفر کنگره ۶۰ و خانواده‌ی بزرگوار آقای مهندس تبریک و شادباش عرض می‌کنم که همراه با آقای مهندس این بستر را فراهم نمودند تا افرادی مانند من به درمان برسیم و آموزش ببینیم.

من خودم در نمایندگی گیلان درمان شده و به رهایی رسیده‌ام، و به همین دلیل مسیر خیلی طولانی را از طارم تا رشت برای رسیدن به شعبه طی میکردم. اوایل که مواد مخدر مصرف می‌کردم اصلا قبول نداشتم که من مصرف کننده هستم و اگر خانواده هم حرفی در این مورد می‌زدند من گردن نمی‌گرفتم و قبول نمی‌کردم که من مصرف کننده هستم. سفر بنده همزمان با دوران بیماری کرونا بود و متاسفانه این اتفاق باعث شد تا نتوانم همسفر خودم را همراه با خودم به کنگره ۶۰ ببرم. اوایل سفرم اگر خانواده سوال می‌کردند که تو کجا می‌روی، دانشگاه را بهانه می‌کردم و نمی‌توانستم بگویم که به کنگره ۶۰ می‌روم.

البته خانواده‌ی من هم مانند همه‌ی خانواده‌ها از اعتیاد من خبر داشتند ولی به روی من نمی‌آوردند. بعد چند ماه که از سفرم در کنگره ۶۰ گذشت، آرام آرام ماجرا را به همسفرم گفتم و برایش توضیح دادم. من بیش از بیست سال تخریب حاصل از مصرف مواد مخدر داشتم ولی بیشترین تخریب و آسیب را قبل از خودم به خانواده‌ و همسفر خودم وارد کرده بودم. و این یک حقیقت محض می‌باشد که در مورد همه‌ی مصرف کنندگان مواد مخدر صدق می‌کند. وقتی اولین روز که وارد کنگره ۶۰ می‌شویم، راهنمای تازه واردین به همه‌ توصیه می‌کنند که همسفر خودمان را نیز همراه خود به کنگره ۶۰ بیاوریم.

شاید اوایل قبول کردن این توصیه سخت باشد ولی رفته رفته وقتی متوجه می‌شویم که کنگره ۶۰ چطور جایی است، واقعا حضور همسفر در کنگره ۶۰ را لازم می‌بینیم. حضور همسفر در کنگره ۶۰ باعث می‌شود خیلی از مشکلات مسافر در طول سفر حل شود. زیرا همسفر وقتی از قصد و نیت مسافر مطلع شد، قوت قلب و پشتیبان مسافر می‌شود و حتی در مصرف دارو هم به مسافر کمک و یاری می‌رساند و اگر مسافر زمان مصرف دارو را فراموش نموده به او یادآوری می‌کند. این یک کمک بزرگی است،

چون خودم اوایل سفرم صبح‌ها خواب می‌ماندم و متاسفانه نمی‌توانستم داروی وعده‌ی صبح را بخورم و مجبور می‌شدم تا وعده‌ی بعدی صبر کنم و همین اتفاق باعث می‌شد خیلی اذیت شوم. پس من اگر اوایل سفرم همسفر داشتم خیلی از مسائل و مشکلات برای من پیش نمی‌آمد. همسفر در حقیقت بال و پر مسافر برای پرواز می‌باشد. شخص وقتی بدون همسفر وارد کنگره ۶۰ می‌شود آموزش‌ها و تعالیم زیادی را می‌آموزد ولی همسر یا خانواده از این آموزش‌ها بی‌نصیب مانده و در همان سطح از آگاهی که داشت باقی می‌ماند. درست مانند شخصی که برای تحصیل وارد دانشگاه شده ولی همسرش بیسواد باقی می‌ماند.

من بعد از رهایی و خدمت در لژیون مرزبانی، بخاطر بعضی مشکلات و اتفاقات متاسفانه مدتی از کنگره ۶۰ دور شدم، ولی وقتی دخترم بعنوان همسفرم در کنگره ۶۰ حضور پیدا کرد مجددا به کنگره ۶۰ وصل شدم و انگیزه‌ای شد که دوباره در کنگره ۶۰ خدمت نمایم. دوری و فاصله پیدا کردن از کنگره ۶۰ باعث شده بود من حال خیلی بد و نامناسبی داشته باشم ولی همسفرم در نقش یک منجی باعث حضور دوباره‌ی من در کنگره ۶۰ شد تا از حال بد و خراب دوباره به حال خوش برسم. از این که به حرف‌های من توجه نمودید از همه‌ی شما سپاسگزارم.
سایت خبری نمایندگی طارم