تشکر من از همسفرم، فراتر از کلمات است

چهارمین جلسه از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی محمدی پور قم، با استادی راهنما مسافر مجید، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر حسین، با دستور جلسه "هفته همسفر؛ نقش همسفران آقا و خانم در درمان اعتیاد" روز سه‌شنبه نهم دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کارکرد

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مجید هستم، یک مسافر؛ ابتدا از دوستانی که نوشتارها را قرائت کردند و دبیر جلسه، سپاسگزارم و همچنین از خداوند که امروز در این جایگاه قرار گرفتم. از آقای مهندس، راهنمای محترم آقا مهران که آموزش‌هایشان باعث حال خوب امروز من شده، تشکر میکنم. همچنین از گروه مرزبانی، ایجنت محترم و آقای هادی، راهنمای محترم لژیون سوم که اجازه دادند امروز در این جایگاه حضور داشته باشم.

دستور جلسه به دو بخش تقسیم می‌شود: ابتدا «هفته همسفر». این هفته را خدمت تمام همسفران کنگره ۶۰، به ویژه خانواده آقای مهندس، تبریک عرض می‌کنم. همسفرانی که در این شعبه حضور دارند، به مناسبت این هفته جشن داریم که روز پنجشنبه برگزار می‌شود.

تشکر من از همسفرم، فراتر از کلمات است. در این روز می‌خواهم این قدردانی را به شکل هدیه‌ای نشان دهم. آقای مهندس فرمودند این تقدیر را می‌توان با پول رایج، ارز یا طلا انجام داد و ان‌شاءالله به همسفران در روز پنجشنبه این هدایا را تقدیم می‌کنیم.

قسمت دوم دستور جلسه به نقش همسران، خانم‌ها و آقایان در درمان مسافران اختصاص دارد. گروه پزشکی تعریفی از اعتیاد دارد که اعتیاد بیماری مزمن، پیش‌رونده و لاعلاج است. همچنین در اجتماع و افرادی با مصرف‌کنندگان زندگی می‌کنند، تعریفی از مصرف‌کننده ارائه می‌دهد که به مثابه انسانی خودخواه و لذت‌جو است. اما در ذهن من این سؤال به وجود می‌آید: چرا من، مجید، پس از سال‌ها تلاش برای ترک با آن همه سختی، باز هم به اعتیاد برمی‌گردم؟ اگر واقعاً لذت‌جو بودم، پس چرا به خاطر خانواده‌ام و عزیزانم ترک می‌کنم؟

این بحث‌ها مدام در جامعه رواج دارد و مرجعی وجود نداشت که به آن‌ها بگوید این برداشت اشتباه است. اما وقتی شخصی وارد کنگره ۶۰ می‌شود، به خصوص همسفران، مسئله اعتیاد و سیستم ایکس برایشان باز می‌شود و متوجه می‌شوند که چرا یک مصرف‌کننده بارها و بارها تلاش می‌کند، اما باز هم حال خوبی ندارد و به افسردگی و گوشه‌گیری دچار می‌شود.

حال سوال اینجاست که چرا وقتی فردی به کنگره می‌آید، داروی درمان، مانند شربت تریاک را مصرف می‌کند؟ پاسخ این است که این دارو فقط برای درمان نیاز بدن اوست و افکار منفی به تدریج و با آموزش جهان بینی در طول سفر کنار گذاشته می‌شوند. میانگین دوره درمان حداقل ۱۰ ماه است و در این مدت همسفران باید با مسافر خود در ارتباط باشند و فرایند درمان را درک کنند.

شاید خانواده‌هایی که به کنگره نمی‌آیند، از مسافران سؤال کنند: «تا کی قرار است این شربت را بخوری؟» و این موانع برای مسافرانی که هم‌سفر ندارند به وجود می‌آید. اما وقتی شخص وارد کنگره می‌شود، راهنماها و همسفران توضیحات لازم را ارائه می‌دهند و شرایط درمان را برایشان روشن می‌کنند.

وقتی مسافر برنامه هفتگی‌اش را انجام می‌دهد، می‌داند که حداقل سه جلسه در هفته باید در کنگره شرکت کند. او باید سی‌دی‌ها را گوش دهد یا بنویسد و برای مصرف دارو هم برنامه‌ریزی دقیقی داشته باشد. این نقش‌ها که همسفران در درمان مسافران دارند بسیار حائز اهمیت است و اگر ارتباط میان آن‌ها برقرار باشد، مسافر می‌تواند تجربه خوبی را از سفرش بگذرانَد و به سلامتی برسد.

در غیر این صورت، ممکن است افرادی در کنگره وجود داشته باشند که هم‌سفر ندارند و با وجود اینکه خدمتگزاران خوبی هستند، انرژی بیشتری نسبت به دیگران صرف کنند. من از همسفرم به خاطر حمایت‌هایش در این پنج شش سال تشکر می‌کنم.

پیشنهادی برای دوستانی که هم‌سفر ندارند دارم: روز پنجشنبه و در روز جشن، این عزیزان را دعوت کنید تا حتی برای یک جلسه به کنگره بیایند؛ شاید این حضور نقطه وصلی باشد برای خانواده‌هایشان.

از شما متشکرم که به صحبت‌ها گوش دادید.

گروه خبری نمایندگی محمدی پور قم