نجات دیگران از مسیر خود ما می‌گذرد

جلسه پنجم از دوره‌ی چهاردهم جلسات لژیون سردار همسفران نمایندگی شهباز با استادی ایجنت همسفر لیلا و نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «هفته‌ی همسفر» روز یکشنبه ۷ دی ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود

خلاصه سخنان استاد:

شاکر خداوند هستم برای حضورم در این جایگاه. تشکر می‌کنم از آقای مهندس و خانواده محترمشان و همچنین از هر دو راهنمای خوب خودم، همسفر لیلی و همسفر سهیلا این هفته‌ی زیبای همسفر را به همه عزیزان تبریک و شادباش می‌گویم.

در ابتدا خدمت آقای مهندس تبریک عرض می‌کنم و به خانم آنی بزرگ، دکتر امین، خانم کماندار عزیز و خانم شانی نیز تبریک و شادباش می‌گویم. همچنین خدمت شما همسفران عزیز شعبه شهباز.
خیلی خوشحالم و از همسفر زهرا تشکر می‌کنم که اجازه دادند امروز در کنار شما آموزش بگیرم.

اما در مورد دستور جلسه؛ دوباره این هفته‌ی ارزشمند را تبریک می‌گویم. همان‌طور که می‌دانید ما چهار جشن مهم در کنگره ۶۰ داریم که هرکدام جایگاه و ارزش خاص خودشان را دارند و یکی از مهم‌ترین آن‌ها جشن همسفر است. به نظر من، اگر آموزش همسفر در کنگره نباشد، درمان اعتیاد کامل نمی‌شود و مسیر بسیار سخت‌تر خواهد بود.

همسفر وقتی وارد کنگره می‌شود متوجه می‌شود که نه تماشاگر است و نه درمانگر اعتیاد؛ درمانگر واقعی اعتیاد خودِ مصرف‌کننده مواد مخدر است. همسفر به کنگره می‌آید تا آموزش بگیرد و یاد بگیرد چگونه «سفر» کند.

در سی‌دی جدید آقای مهندس با عنوان «شاخ گاو» توضیح بسیار زیبایی داده شد؛ اینکه ما انسان‌ها از روز «اَلَست» تا روز ابد، یعنی تا زمانی که کامل شویم، همواره مسافر هستیم؛ حتی اگر خودمان از این موضوع آگاه نباشیم. کنگره یک فرصت بسیار ارزشمند است که در اختیار من و شما قرار گرفته تا آموزش بگیریم و این آموزش‌ها را در خانه و زندگی‌مان اجرا کنیم.

دکتر امین اعتقاد و تأکید ویژه‌ای بر جشن همسفر دارند. ایشان می‌فرمایند همسفر فقط یک نام نیست؛ همسفر یک نهاد و یک سیستم است. همان‌طور که مسافرها خدمتگزار هستند، همسفرها هم خدمتگزارند. راهنما دارند، جدا و مجزا می‌شوند، خودکار و خودکفا می‌شوند.
آقای مهندس به همان اندازه که برای مسافر ارزش قائل هستند، برای همسفر هم ارزش قائل‌اند.

برای توضیح این موضوع، مثال بسیار زیبایی زده می‌شود: وقتی یک مسافر مصرف‌کننده مواد مخدر می‌شود، جسم، روان، جهان‌بینی و سیستم ایکس او به‌هم می‌ریزد. اما همسفر چه؟
مثال رانندگی در جاده‌ای پرپیچ‌وخم را در نظر بگیرید؛ راننده‌ای که مصرف الکل داشته، هوشیار نیست، اما سرنشینی که کنارش نشسته هشیار است. آن سرنشین همان همسفر است؛ هشیار از زندگی. با این حال، منِ همسفر هم به‌دلیل ناامیدی، تفکرات غلط، قیاس، غیبت و قضاوت، سیستم ایکسم به‌هم ریخته است؛ پس من هم نیاز به آموزش دارم.

دکتر امین مثال دیگری هم می‌زنند؛ در جشنواره‌ها به نقش اول و دوم جایزه می‌دهند، اما نقش مکمل هم جایزه می‌گیرد. نقش مکمل در کنگره، من و شما همسفرها هستیم. ما به کنگره می‌آییم تا صورت‌مسئله اعتیاد را بشناسیم، سیستم ایکس را بفهمیم، مواد مخدر را بشناسیم و بدانیم چه آسیبی به بدن وارد می‌کند. یاد می‌گیریم که فرد مصرف‌کننده با یک انسان متعادل تفاوت دارد و نباید از او انتظار فردی سالم را داشته باشیم.

ما یاد می‌گیریم به‌جای اینکه دوربینمان را روی مسافر بگذاریم، آن را روی خودمان تنظیم کنیم و روی خودمان کار کنیم. چون اگر همسفر آموزش‌دیده و خوب باشد، سفر مسافر هم استاندارد و روان‌تر خواهد بود.
اگر مسافر خوب باشد ولی همسفر آموزش نبیند، سفر سخت می‌شود. اگر همسفر خوب باشد اما مسافر نیاید یا سفرش سخت باشد، مسیر طولانی می‌شود؛ اما اگر وصل به کنگره باشیم، حتماً موفقیت حاصل می‌شود.

مهم این است که من بیایم آموزش ببینم، رفتارم را در خانه اصلاح کنم، رشد کنم، دانایی‌ام را به دانایی مؤثر تبدیل کنم و متوجه شوم تغییر فقط از خودِ من شروع می‌شود. وقتی من تغییر می‌کنم، دید و تفکر و جهان‌بینی‌ام عوض می‌شود و این تغییر به اطرافم هم منتقل می‌شود.

یاد می‌گیرم تا رها شوم، نه رها کنم. تا نبخشم، بخشیده نمی‌شوم. باید اول خودم را دوست داشته باشم. آرامش باید از درون خودم شروع شود؛ تا من آرامش نداشته باشم، نمی‌توانم آرامش را به خانه ببرم.

مسافر در سفر، در تاریکی حرکت می‌کند؛ مثل فنری که بالا و پایین می‌شود. یک روز حالش خوب است و یک روز نه. من همسفر باید این‌ها را بدانم و یاد بگیرم چگونه رفتار کنم. رابطه‌ی بین همسفر و مسافر، رابطه‌ی عشق است. وقتی این عشق برقرار شود، بازی زندگی را یاد می‌گیریم و نقش‌مان را درست بازی می‌کنیم.

باید به کنگره، متد و راه ایمان داشته باشم. به‌جای چرا گفتن‌ها و ایراد گرفتن‌ها، یاد بگیرم سکوت و درک داشته باشم. وقتی این‌ها را یاد بگیرم، مطمئن باشید سفر مسافرم هم بهتر می‌شود.

در ارتباط با دستور جلسه سردار؛ مگر ما آرزو نداشتیم به آرامش برسیم؟ مگر نمی‌خواستیم مسافرمان درمان شود؟ پس باید بخشندگی و قدردانی را یاد بگیریم. دکتر امین می‌فرمایند: اگر خوبی‌ها و محبت‌های آدم‌ها را ببینیم، خوبی‌های ما هم دیده می‌شود.

خداوند از طریق انسان‌ها به ما کمک می‌کند. اگر می‌خواهم شکرگزار خدا باشم، باید ابتدا شکرگزار بندگانش باشم. پس تعهد می‌بندیم، پس‌انداز می‌کنیم و بدهی‌مان را ادا می‌کنیم.

در پایان، آرزو می‌کنم هفته و جشن بسیار خوبی داشته باشید. مطمئنم مسافرها قدر همسفرها را می‌دانند و ما هم باید در کنار هم، نقش‌مان را درست ایفا کنیم.
نجات دیگران از مسیر نجات خود ما می‌گذرد.

تایپیست: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر اعظم(لژیون دوم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سمیرا (لژیون اول)
ویرایش ارسال:همسفر زینت رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شهباز