همسفر؛ پایه‌ای محکم برای خانواده می باشد

جلسه دوم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی ارم، با استادی  راهنمای محترم همسفر مهدی و نگهبانی‌‌ همسفر‌موسی و دبیری‌ همسفر نورالدین با دستور جلسه «هفته همسفر »  در روز سه شنبه نهم دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:   
سلام دوستان، مهدی هستم، یک همسفر. این هفته را در رأس به آقای مهندس و خانواده محترم ایشان تبریک می‌گویم و هفته همسفر را به اولین همسفر کنگره ۶۰، خانم آنی بزرگ، تبریک عرض می‌کنم که با صبر و بردباری خود این راه را برای ما همسفران هموار کردند. همچنین به استاد امین عزیز نیز تبریک می‌گویم. دستور جلسه این هفته، هفته همسفر است.
از دیدگاه من، همسفر کسی است که تغییر را از درون خود آغاز می‌کند. زمانی که این تغییر درونی در من شکل بگیرد، می‌توانم در زندگی به آرامش و آسایش برسم. این تغییر زمانی به وجود می‌آید که کلام، آموزش‌ها و آگاهی‌های کنگره در وجود من نفوذ کند و اثر بگذارد و من بتوانم این مطالب و جهان‌بینی کنگره را به بهترین شکل دریافت و برداشت کنم.
وقتی به آرامش و آسایش برسم، در کنار آن به تعادل هم نزدیک می‌شوم و زمانی که من همسفر به تعادل برسم، می‌توانم در مسیر درمان مسافرم نقش مؤثرتری داشته باشم. اما وقتی تعادل نداشته باشم، همراهی با مسافرم برایم دشوار می‌شود. همسفری که به تعادل و آرامش رسیده باشد، یکی از پایه‌های اصلی خانواده است و مانند ستونی محکم برای همسر، فرزند و مسافر خود عمل می‌کند. این جایگاه زمانی حاصل می‌شود که من آگاهی لازم را کسب کرده باشم.
در سی‌دی خانواده از استاد امین شنیدم که خانواده را به درخت تشبیه می‌کنند. وقتی ریشه این درخت آسیب ببیند، تعادل آن از بین می‌رود. زمانی که مسافر درگیر ضد ارزش‌ها می‌شود، افسردگی، خشم، منیت به وجود می‌آید و همین مسئله تعادل خانواده را برهم می‌زند. اگر من بتوانم از آموزش‌های کنگره در لحظه‌به‌لحظه زندگی‌ام استفاده کنم، از این تعادل برخوردار می‌شوم.
در گذشته، پیش از ورود به کنگره، تصور می‌کردم حمایت از مسافرم یعنی تحت کنترل قرار دادن او. اما وقتی به کنگره آمدم و آموزش گرفتم و جهان‌بینی را فرا گرفتم، متوجه شدم که این رفتار برعکس عمل می‌کرد و حتی آسیب‌زننده بود، زیرا من در تاریکی و بی‌آگاهی قرار داشتم. اگر آگاهی داشتم، قطعاً بهتر می‌توانستم به مسافرم کمک کنم.
من تنها در مورد مسافرم دچار مشکل نبودم، بلکه در زندگی خودم نیز در تاریکی‌ها حرکت می‌کردم. مصرف‌کننده نبودم، اما از جهات زیادی نسبت به مسافرم در تاریکی عمیق‌تری قرار داشتم، چون داشته‌هایم را نمی‌دیدم و همیشه دنبال نداشته‌هایم بودم. در کنگره شکرگزاری و بخشندگی را آموختم و یاد گرفتم به آنچه دارم توجه کنم.
در پایان، این هفته زیبا و ارزشمند را به همه همسفران تبریک می‌گویم. امیدوارم آرامش و آسایش نصیب همه ما شود و چراغ راه کنگره برای همه ما روشن و پایدار بماند.از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید از همه شما ممنون وسپاسگزارم.

عکس:مرزبان خبری مسافر پیمان

بارگزاری:مسافر فخرالدین لژیون دوم