همسفر مریم از لژیون شانزدهم در برداشت خود از سیدی احساس همسفر چنین نوشت:
اعضای کنگره ۶۰ مثل یک خانواده هستند که همگی همسفر همدیگر میباشند. یکی از نقصهای انسان ترس از آینده است که آرامش او را تحتالشعاع قرار میدهد که تنها راه مقابله با این ترس توکل کردن و ایمان داشتن به خداوند است. مهندس در این سیدی به قشنگی برای ما مسئله حس و نقش آن در انتخاب همسفر توضیح دادند که حس، ویژگی است که به تمام موجودات هستی داده شده؛ ولی این ویژگی رابط بین تمام مخلوقات است در انسان، پر رنگتر و باداومتر است، به گونهای که تا مرگ هم همراه انسان هست. فرمودند: اصولا انسانها مسافرانی هستند که تنها به دنیا میآیند و تنها هم از دنیا میروند. این سفر در کنگره به سفری از نادانی به دانایی و سفری از اعتیاد به رهایی و سلامتی تعریف شده است که در این سفر این فرصت به ما همسفران داده شده که در کنار آموزش گرفتن و رفع عیب و ایرادهای خودمان به عزیزان خودمان که مسافران ما هستند کمک کنیم به تعادل و سلامتی برسند، این کمک ما در صورتی مفید واقع میشود که اول خودمان آموزش دیده باشیم وگرنه باعث تخریب میشویم. جناب مهندس در این سیدی مسئله قدردانی را مطرح کردند که در کنگره به سه شکل کلامی، زبانی و عملی که به صورت پاکت است انجام میگیرد. به ما شاکر بودن را میآموزد. یکی دیگر از هدیههای قشنگ کنگره این است که در کنار شخصیت و محبتی که به ما داده ما را از تنهایی درآورده است، من سپاسگزار و قدردان آن هستم و امیدوارم بتوانم در کنگره بمانم، با خدمت کردن به دیگران بهای آن را پرداخت کنم. در آخر هم از خدای خودم و راهنمای عزیزم خانم عفت شاکر هستم که در رهایی من از تاریکی نقش بسزایی داشتهاند.
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر عفت (لژیون شانزدهم)
عکاس: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال مطلب: همسفر اعظم دبیر سایت
نمایندگی همسفران رودکی
- تعداد بازدید از این مطلب :
83