سلام دوستان، فریدون هستم، یک مسافر.
هفته همسفر را به جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان، و به همه همسفران کنگره ۶۰ و همسفران گرامی نمایندگی خلیج فارس و به ویژه به همسفران عزیز خودم تبریک عرض میکنم. عرض ادب و احترام فراوان خدمت راهنمای خودم آقای نادر و همچنین اعضای محترم نمایندگی خلیجفارس بوشهر.
دستور جلسه این هفته، هفته همسفر است که یکی از دستور جلسات مهم کنگره ۶۰ محسوب میشود و از دیدگاه جناب مهندس بسیار با ارزش است و در واقع این دستور جلسات انسان را به سوی صراط مستقیم راهنمایی میکنند.
همسفر به معنی یار و همراه میباشد، اینکه فردی در یک مسیر و یا سفری همراه فردی دیگر است، اما طبق قوانین کنگره ۶۰ واژه همسفر به کسی اطلاق میگردد که سابقه اعتیاد ندارد و برای تعالی اهداف کنگره ۶۰ تلاش مینماید.
جناب مهندس به زیبایی و با درایت واژه همسفر را انتخاب کردند، برای اینکه همانقدر که مسافر در ظاهر و باطن خودش تخریب ایجاد کرده، برای اطرافیان خودش نیز مشکلات عدیدهای به وجود آورده است و تخریب همسفر هم دست کمی از تخریب مسافر ندارد و در واقع همسفر بال پرواز مسافر محسوب میشود.
در عالم هستی، خداوند همه چیز را به صورت اضداد آفریده و اگر خوب دقت کنیم متوجه میشویم که هر چیزی یک مکمل دارد، مانند روز و شب، تاریکی و روشنایی، سرما و گرما، نر و ماده و مرد و زن، بیماری و سلامتی و...
جناب مهندس برای تأسیس کنگره ۶۰ با سختیهای بسیاری مواجه شدند تا اینکه بالاخره توانستند بذری را بکارند که امروزه این بذر به یک درخت تنومندی به نام کنگره ۶۰ تبدیل شده است، به طوری که تمام اصول و قوانین و مقررات به صورت مدون و روی حساب و کتاب تنظیم شده است. در اوایل تأسیس کنگره، وقتی جناب مهندس دیدند همسفرانی که به همراه مسافران خود به کنگره میآمدند، جا و محل مناسبی ندارند، به این فکر افتادند که اتاقی در اختیار آنان قرار دهند و آرام آرام درخت کنگره ریشه دوانید و قدرتمند شد، به طوری که امروزه همسفران نیز به مانند مسافران مستقل هستند.
در ایران باستان یک روز به عنوان روز زن و روز عشق نامگذاری شده بود و به همین خاطر در کنگره هم روزی را به عنوان روز همسفر و روز عشق نامگذاری کرده و آن روز را جشن میگیریم، روزی که مربوط به همسفرانی است که بیشباهت به پرستاران نیستند. اگر که خیلی خوب به نقش و حرفه همسفران و پرستاران دقت کنیم، متوجه این قضیه میشویم که یک همسفر همانند پرستار نیاز دارد که علمش به روز باشد.
وقتی پرستاری میخواهد از یک بیمار مراقبت کند، باید بیماری او را بشناسد، باید بداند عوارض بیماریاش چیست و همینطور یک همسفر در کنگره ۶۰ باید بداند که بیماری اعتیاد ریشه در کجا دارد؟ چه عوارضی دارد؟ برای جسم فرد مصرفکننده چه اتفاقاتی میافتد که نمیتواند این مسئله را حل کند.
اولین قدمی که یک همسفر در کنگره برمیدارد این است که بپذیرد مسافرش بیمار است. لذا علم و دانایی همسفر باید به روز باشد و برای افزایش علم او یک منبع آموزشی نیاز است تا بتواند علمش را به روز کند. این منابع آموزشی، خدا را شکر، در کنگره ۶۰ بسیار زیاد هستند و همسفر در کنگره برای آموزش خودش قدم برمیدارد و زمانی که مسافر و همسفران با هم آموزش ببینند، با هم رشد میکنند.
من خودم در زمان سفر اول که هنوز همسفرم به کنگره نیامده بود، به طور مداوم مورد بازخواست قرار میگرفتم، ولی بعد از مدت کوتاهی این مشکل برطرف شد.
جناب مهندس همسفر را به گلهای کنگره تشبیه کردهاند که مثل باغی میمانند که گل و میوه دارد و زمانی که وارد این باغ میشوی، بوی عطر گل از بیرون به مشام میرسد.
در کنگره دو نوع مسافر داریم: یکی آنکه همسفر دارد و دیگری مسافری که همسفر ندارد. و سفر مسافر که به پایان رسید، هر دو به درمان میرسند، ولی آنکه همسفر دارد از کیفیت بهتری برخوردار است. جناب مهندس با کلامی بسیار زیبا و ساده میفرمایند: اگر همسفر خوب و مسافر خوب در کنار همدیگر قرار گرفتند و سفرشان را شروع کردند و ادامه دادند، نتیجه بسیار رضایتبخش و حاصل آن یک سفر بسیار لذتبخش میشود. اگر مسافر بد باشد و همسفر خوب باشد، سفر بسیار سختی خواهد بود، اما امکانپذیر است. اگر مسافر خوب باشد و برعکس همسفر خوب حرکت نکند، باز سفر نتیجهبخش است، اما ممکن است کمی سخت شود و ممکن است زمان طولانی شود. اگر مسافر بد باشد و همسفر هم بد باشد، بهتر این است که هر دو بروند و بزنند. یعنی هیچ کلامی اینقدر شیوا و ساده بیان نشده است.
برای اینکه یک همسفر و یک مسافر در کنگره ۶۰ بدانند که وظیفه آنها چیست و باید چطور عمل کنند، اینجا ما در کنار هم معنا پیدا میکنیم. یک همسفر هیچ منتی سرِ مسافرش ندارد که من میآیم برای اینکه تو درمان شوی.
همسفر مسئله اصلی را درک کرده و اگر همسفر خوبی باشد، دقیقاً بخاطر اینکه آموزش بگیرد، یاد بگیرد و سعی کند تغییرات و تبدیلات را در خودش به وجود آورد، وارد کنگره میشود و ادامه میدهد و آموزشها را به اجرا در میآورد. در غیر این صورت، حضور همسفر در کنگره با عدم حضور او هیچ تفاوتی ندارد.
انشاءالله این احساسات زیبا ادامهدار باشند و فقط محدود به این هفته نباشند. امیدوارم قدر همدیگر را بدانیم و بدانیم قدردانی از کسانی که در کنار ما هستند و به ما کمک میکنند، عین قدردانی از خداوند است. در خاتمه از همسفران خوب خودم سپاسگزارم که در این مسیر من را همراهی کردند.
نگارش: مسافر فریدون (لژیون یکم)
ویراستار: مسافر علیاکبر (لژیون یکم)
ارسال: مسافر اسماعیل
- تعداد بازدید از این مطلب :
264