هفته همسفر برای من؛ یعنی قدردانی

من یک همسفرم در کنار مسافری که هنوز در مسیر درمان است و هر روز معنای تازه‌ای از ایمان، صبر و عشق را تجربه می‌کنم. روزی نبود که دلم نلرزد از نگرانی؛ اما امروز می‌دانم خداوند هیچ مسیری را بی‌حکمت نمی‌گذارد. در دل این سفر آموختم که رهایی فقط برای مسافر نیست؛ بلکه در قلب همسفر هم اتفاق می‌افتد؛ وقتی می‌پذیرد که عشق، یعنی باور، ماندن و امید در میانه طوفان، من و مسافرم هر دو مسافر در یک مسیر هستیم، او در جستجوی رهایی از تاریکی جسم و من در جستجوی نور در جان خویش هستم. هفته همسفر برای من یعنی قدردانی از تمام لحظه‌هایی که ایستادم در کنار مسافرم، ایمانم و در کنار خدا بودن است. فهمیده‌ام حتی اگر مسیر سخت و طولانی باشد عشق، رسالتِ همسفر است. امروز با دلی سپاسگزار و چشمانی که هنوز به نور دوخته‌اند می‌گویم: خدایا شکر برای تمام آموخته‌ها و تمام امیدهایی که دل به دل ناتوانی جوانه زد. من همسفرِ مسافرم هستم و با تمام وجود، ایمان دارم که این سفر به روشنایی ختم خواهد شد و در آخر هم هفته همسفر بر همه دل‌های عاشق و صبور مبارک.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر نفیسه (لژیون دوم)
ارسال مطلب: همسفر زهرا دبیر سایت
نمایندگی همسفران شعبه فردوسی