هیچ چیز همیشگی نیست بهجز «تغییر»! پیامهای عنوانشده در ابتدای سیدی به ما میگویند که برای ایجاد تغییر باید از حالت سکون خارج شویم و حرکت کنیم تا بتوانیم به آن تغییر دلخواه برسیم و برای این حرکت و تغییر باید تفکر کنیم. ما سالها نشستیم و شاهد اعتیاد عزیزان خود بودیم و به هر دری زدیم؛ اما آنگاه توانستیم از تاریکیها خارج شویم که حرکت کردیم و با حرکت و تفکر توانستیم بر مشکلات غلبه کنیم.
زیرا دانستیم همانطور که با حلوا حلوا گفتن دهان شیرین نمیشود، با یکجا نشستن و گریهزاری کردن هم هیچ معجزهای برای ما اتفاق نمیافتد و تغییری رخ نمیدهد. وقتی ما حرکت خود را آغاز میکنیم، در طول مسیر نشانههایی برای ما پدیدار میشود که جهت درست را نشان میدهد؛ اما در حالت سکون و راکد بودن نشانهای دریافت نمیکنیم.
هستی سراسر معجزه است و هر جزئی که در این آفرینش شرکت دارد، فرمانی گرفته و براساس آن حرکت میکند تا به هدف نهایی برسد. مثلاً وظیفه درخت زردآلو تولید زردآلو و درخت هلو تولید هلو است و هیچ خللی در فرمان خداوند رخ نمیدهد. حس اولین قوه بهکارگیری عقل است و با قوی کردن حس میتوان به قوانین و ارتباط بین موجودات پی برد؛ بنابراین با پیشرفت آگاهی، دیدگاه ما در حیات گستردهتر میشود.
برای من کنگره یکی از همان نشانههاست؛ سالها سختی کشیدم ولی منتظر معجزه بودم تا اینکه راه برایم نمایان شد و به کنگره آمدم. از آنجا نشانهها یکی پس از دیگری به سراغ من آمدند و چراغهای امید را در دلم روشن کردند. در مسیر حرکت ما باید سه اتفاق رخ دهد تا نشان دهد در مسیر درست در حال حرکت هستیم و این سه تغییر، تبدیل و ترخیص هستند. اینکه بفهمیم تغییر کردهایم و صفات بد و زشت خود را پشت سر گذاشتهایم و ذرهذره تبدیل به انسانی دیگر شدهایم؛ چراکه تغییرات ذرهذره در انسان رخ میدهد.
در این مرحله کمکم نیروهای بد و منفی مثل خشم، ناراحتی و ناامیدی از ما دور میشوند و جای خود را به امید، شادی و آرامش میدهند و ما با صبر و حوصله به سمت مرحله آخر که ترخیص است حرکت میکنیم. مسئله مهم دیگری که مطرح میشود، مسئله زمان است که در این بُعد از حیات نقش بسیار مهمی دارد و در جبران آن هیچ کاری نمیتوان انجام داد؛ پس باید در لحظه زندگی کرد و قدر آن را دانست.
در پایان باید بدانیم که ممکن است در مسیر حرکت با مشکلات و سختیهایی روبهرو شویم که حتی با شکست همراه باشد و در پی آن ناامیدی به سراغمان بیاید؛ زیرا این حرکتی هم سهل و هم سخت است. ما باید از مشکلات درس بگیریم و تجربه کنیم تا پایههای امید را در خود تقویت کنیم.
در کنگره آموختیم که معجزه اتفاق نمیافتد؛ بلکه با حرکت راه نمایان میشود. این خود ما هستیم که بذر امید یا ناامیدی را در دل خود میکاریم؛ زیرا رسیدن به هدف چیزی است که تمام سختیها را از یادمان میبرد و من ایمان دارم که آخرِ امر، امرِ اول اجرا میشود و هر آنچه با تفکر و حرکت طلب کنیم، برایمان حاصل خواهد شد.
منبع: سیدی تغییر
نویسنده: همسفر فاطمه(ب) رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر ملیحه (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر راحیل رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رضوی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
90