اگر جای همسفرم بودم،نمی‌توانستم این شرایط را تحمل کنم

هفتمین جلسه از دوره بیست و هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰، نمایندگی گنجعلی‌خان کرمان، با استادی مسافر سعید، نگهبانی مسافر علیجان و دبیری مسافر محمد جواد با دستور جلسه "هفته همسفر، نقش همسفران خانم و آقا در درمان مسافران"يکشنبه ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد؛

سلام دوستان سعید هستم مسافر. 

ابتدا از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان صمیمانه تشکر می‌کنم که چنین بستر ارزشمندی را فراهم کردند تا من، سعید، بتوانم به‌راحتی به مسیر درمان برسم و امروز از این حال خوب برخوردار باشم. همچنین از راهنمای تازه‌واردینم، آقای حسام، قدردانی می‌کنم؛ چرا که اگر راهنمایی‌های ایشان نبود، شاید امروز در کنگره حضور نداشتم. سپاسگزار راهنمای درمان موادم، آقای حسن فرح‌بخش نیز هستم که حال خوب امروز خودم و خانواده‌ام را مدیون زحمات و آموزش‌های ایشان می‌دانم. از ایجنت و مرزبانان محترم نیز تشکر می‌کنم که این امکان را فراهم می‌کنند تا من در کنگره حضور داشته باشم و خدمت کنم.

هفته همسفر را به خانم آنی، به‌عنوان اولین همسفر کنگره، تبریک عرض می‌کنم و سپس این هفته را به تمام همسفران خانم و آقای شعبه گنجعلی‌خان تبریک می‌گویم. وقتی واژه‌های «سفر» و «همسفر» مطرح می‌شود، گویی انسان قصد دارد به شهری دیگر سفر کند؛ در چنین سفری اگر همسفری داشته باشد، مسیر برای او خسته‌کننده نخواهد بود و راه به‌راحتی طی می‌شود. در کنگره نیز شرایط به همین صورت است؛ زمانی که من، سعید، با داشتن همسفر به کنگره می‌آیم، وقتی شربت اوتی مصرف می‌کنم، همسفرم آگاه است که این شربت داروی من و برای بدنم ضروری است و به آن به چشم نعشه شدن نگاه نمی‌کند. همچنین وقتی لازم است هفته‌ای سه جلسه به کنگره بیایم، اگر همسفرم آموزش دیده باشد، دیگر نمی‌پرسد چرا باید سه جلسه در هفته حضور داشته باشی یا چرا باید سی‌دی بنویسی.

در ابتدا ممکن است همسفر به‌خاطر من به کنگره بیاید، اما به‌تدریج متوجه می‌شود که برای خودش در این مسیر حضور دارد؛ تا تخریب‌هایی را که من، سعید، در طول سالیانی که مصرف‌کننده بودم، ناخواسته به وجود آورده‌ام، ترمیم کند. این تخریب‌ها، تخریب‌های روحی و روانی‌ای بودند که بدون آنکه خودم متوجه شوم، به همسفرم وارد کردم. زمانی که همسفر به کنگره می‌آید، تمام آموزش‌هایی را که من می‌بینم، او نیز می‌بیند؛ تمام سی‌دی‌هایی را که من می‌نویسم، او نیز می‌نویسد و حتی همراه من به تهران می‌آید و به رهایی می‌رسد؛ رهایی از افکار منفی و رهایی از همان تخریب‌هایی که من باعث آن‌ها بودم، بی‌آنکه بدانم مصرف مواد چه آسیب‌هایی به خانواده‌ام وارد می‌کند. اکنون که در سفر دوم هستم، تازه متوجه رفتارها و اشتباهات گذشته خود می‌شوم.

مدت‌ها بود که قرار بود استاد جلسه باشم، اما به دلایل مختلف این موضوع محقق نمی‌شد تا اینکه مقرر شد این هفته استاد جلسه باشم. در این مدت مدام به این فکر می‌کردم که چرا هفته همسفر، و به این نتیجه رسیدم که من آن‌گونه که باید، از همسفرم قدردانی نکرده‌ام. در سفر اول، سه ماه در سفر بودم که جشن همسفر برگزار شد. در گوشه سالن نشسته بودم و پاکت و دل‌نوشته‌ای آماده کرده بودم، اما شهامت آن را نداشتم که در جلسه دستم را بلند کنم، برای تشکر از همسفرم به جایگاه بیایم و پاکت را تقدیم کنم. تا پایان جلسه هرچه تلاش کردم، نتوانستم این کار را انجام دهم. در نهایت از جلسه بیرون رفتم و پاکت را به همسفرم دادم. همیشه این حسرت با من مانده است که چرا نتوانستم در همان جلسه قدردانی کنم و گوشه‌ای از زحمات همسفرم را جبران نمایم.

همیشه با خودم فکر می‌کنم اگر جای من و همسفرم عوض می‌شد، آیا من می‌توانستم تمام کارهایی را که او برای من انجام داد، انجام بدهم؟ زیرا زندگی در کنار فرد مصرف‌کننده بسیار سخت است. من، سعید، شخصیتی دو‌قطبی داشتم؛ زمانی که نعشه بودم حال و رفتاری داشتم و هنگام خماری حال و رفتاری دیگر. وقتی به اعمال و رفتار خودم فکر می‌کنم، صادقانه می‌گویم اگر جای همسفرم بودم، شاید نمی‌توانستم این شرایط را تحمل کنم. اما همسفران ما سالیان سال تمام این سختی‌ها را به جان خریدند و همواره در پی یافتن راهی بودند تا ما به درمان برسیم.

روزی که به کنگره آمدم، راهنمای تازه‌واردینم به من گفت که باید همسفر داشته باشم. جلسه اول من سه‌شنبه بود و از جلسه بعد، همسفرم همراه من به کنگره آمد؛ چرا که تنها یک هدف داشت و آن این بود که حال من خوب شود و از مصرف مواد رها شوم. از همین‌جا از همسفر خودم صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم، چرا که اگر ایشان نبود، قطعاً من به درمان نمی‌رسیدم. داشتن همسفر این حسن را دارد که در سفر دوم دیگر نمی‌پرسد چرا در جلسات شرکت می‌کنی یا چرا خدمت مالی انجام می‌دهی؛ زیرا آمده، آموزش دیده و می‌داند من در چه مسیری هستم و هزینه‌هایی که پرداخت می‌کنم در چه راهی صرف می‌شود.

ان‌شاءالله روز سه‌شنبه به بهترین شکل ممکن از همسفرانمان قدردانی کنیم و آن عزیزانی که همسفر ندارند نیز این روز را بهترین فرصت بدانند تا به واسطه جشن همسفر، همسفرانشان به کنگره متصل شوند. در پایان، از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، از همه شما صمیمانه سپاسگزارم.

عکس:مسافر علی لژیون هشتم 

تایپ و ضبط:مسافر سعید لژیون یازدهم

ویرایش و ارسال:مرزبان خبری مسافر مجید