در کنگره قدردانی و شکرگزاری را آموختم

دهمین جلسه از دوره چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی غزالی مشهد با استادی مسافر مرتضی و نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه «در کنگره ۶۰ چگونه قدردانی می‌کنیم» روز سه‌شنبه ۱۴۰۴/۰۹/۲۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز گردید.

 خلاصه سخنان استاد:
 سلام دوستان، مرتضی هستم، یک مسافر. خدا را شاکرم که یک‌بار دیگر توانستم در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. از گروه مرزبانی، ایجنت شعبه، نگهبان و راهنمای درمانم که اجازه دادند اینجا باشم و خدمت کنم، تشکر می‌کنم.
 در مورد دستور جلسه «در کنگره ۶۰ چگونه قدردانی می‌کنیم» می‌خواهم کمی دلی صحبت کنم. در زمان مصرف، من با یک حال خراب، پریشان و در تاریکی‌ها بودم که به کنگره آمدم. داستان قدردانی و شکرگزاری را تا حدودی می‌دانستم، ولی هیچ‌وقت انجامش نمی‌دادم. تنها جایی که تشکر می‌کردم، فقط از همان ساقی بود که جنس خوبی به من می‌داد.

من در کنگره قدردانی و شکرگزاری را آموختم و یاد گرفتم و الان به‌صورت نسبی اجرایش می‌کنم. ولی باز هم خیلی سخت است؛ چون برای من قبلاً شکرگزاری و تشکرکردن و قدردانی از دیگران کمی سخت بود، نه فقط با دیگران بلکه در خانواده‌ام هم به همین شکل بود اگر چای دیر آماده می‌شد، اعصابم به هم می‌ریخت و اوقات زن و بچه را تلخ می‌کردم. همیشه طلبکار بودم و فکر می‌کردم همین که از لحاظ مالی خانواده را پوشش می‌دهم و گاهی هم به مسافرت می‌برم، بزرگ‌ترین خدمت را به آنها کرده‌ام. اما خدمت واقعی اصلاً این نبود. 

من قبلاً این‌طور بودم، ولی الان خیلی فرق کرده‌ام، باید از هستی شکرگزاری کنیم و ببینیم خداوند چه به ما داده و چه نداده. برای خودم که الان دارم می‌بینم و آنچه به من عطا شده، باید شکرگزار باشم. شکرگزاری از سیستم که باحال خراب آمدم اینجا و به حال خوب رسیدم؛ وقتی از این در وارد می‌شوی، باحال خوب ازت استقبال می‌کنند. اگر جای دیگری همدیگر را می‌دیدیم، شاید احترامی برای هم قائل نبودیم، ولی الان اینجا به هم احترام می‌گذاریم، اگر چشم‌هایم را ببندم و برگردم به قبل از مصرف، اگر بخواهم همه چیز را همان‌طوری ببینم که بود باید ناسپاس باشم که آن زمان را با الان یکی کنم. شکرگزاری در کنگره صرفاً به بیان کلمات محدود نیست. وقتی من، به‌عنوان یک رهجو می‌توانم سی‌دی بنویسم و مشارکت کنم، این یک‌شکل عمیق‌تر از قدردانی است. همه در کنگره از طریق خدمت‌کردن قدردانی می‌کنند و هرکس به شیوهٔ خودش این کار را انجام می‌دهد. من نباید فقط برای داشته‌هایم شکرگزار باشم؛ گاهی باید برای نداشته‌هایم هم سپاسگزارباشم. بسیاری اوقات، حتی نسبت به داشته‌هایم هم ناسپاس هستم. همین که در اینجا به‌راحتی نشسته‌ام، خودش یک شکرگزاری است. همین که راهنمایم را دارم، همین که به سیستم دسترسی دارم و می‌توانم از آن استفاده کنم، همهٔ این‌ها شکرگزاری است. حالا هر کسی، چه از طریق خدمت و چه از طریق حمایت مالی، می‌تواند این قدردانی را نشان دهد. در پایان، از اینکه با سکوت زیبایتان به صحبت‌های من گوش سپردید، از همگی شما سپاسگزارم.

در ادامه کارگاه آموزشی خصوصی، اعلام رهایی و ورود به سفر دوم جهان بینی مسافر عبدالله به راهنمایی مسافر رسول 

مرزبان خبری: مسافر حسین

نگارش: مسافر رحیم لژیون چهارم، مسافر مجید لژیون چهارم، مسافر رجب لژیون یکم

ویرایش و ارسال خبر: مسافر مهدی لژیون یکم