مقالهای در مورد:( وادی دهم:《صفت گذشته در انسان صادق نیست چون جاری است 》)
صفت گذشته در انسان صادق نیست چون جاری است؛ این وادی، این قانون و یا این راه؛ همانند شمشیری برّنده است، هم هشدار میدهد و هم امید به بازگشت، هم صعود است و هم سقوط، هم مرگ است و هم زندگی، هم زنده را از درون مرده خارج میکند و هم مرده را از درون زنده. و به طور کلی؛ رحمت، لطف و بخشندگی خداوند را در مسیر زندگی انسان به نمایش میگذارد.
اگر به اطراف خود و به هستی نگاه کنیم میبینیم چیزی به نام ثابت بودن وجود ندارد؛ همه چیز در حرکت، تغییر و تبدیل است پس حیات و زندگی همیشه جاری و در جریان است و هر چیز از نقطهای به نقطه دیگر تغییر میکند، در واقع جذّابیت و زیبایی واقعی زندگی در همین تغییرات میباشد. انسان مانند رودخانه جاری است، رودخانهای که در مسیرش پر از خُرده سنگ و صخرههای فراوان است.
رودخانهای که به شوق دریا با تمام قدرت، صخرههای کوچک را جابهجا میکند و با کمال اُبهت از صخرههای بزرگ به آسانی میگذرد این رودخانه یک هدف دارد و آن رسیدن به دریایی است که معنایش حیات است.
حال با این تمثیل متوجّه میشویم که انسان چه صفات زشت و بدی با خود حمل میکند و یا در نقطهای از ظلمت و تاریکی قرار گرفته است به دلیل همین جاری بودن است که میتواند حرکت کند و برگردد و آغاز خوبی داشته باشد و درهای رحمت خداوند را به روی خود بگشاید؛ ولی متأسفانه برخی با داشتن حسهای منفی عظمت و زیباییهای آفرینش را نمیتوانند ببینند و چنان این صفات در آنها نیرومند شده است و قدرت درونی آنها را گرفته است که قادر به دیدن، شنیدن انوار و اصوات الهی نمیباشند؛ پس برای تغییر صفت گذشته باید حس و موج گیرنده و فرستنده را تغییر داد و یا بالعکس.
ممکن است انسانی در جایگاه ارزشی قرار داشته باشد اگر تلاش نکند و زحمت نکشد و از آن جایگاه مراقبت نکند ممکن است سقوط کند پس انسان هم صعود است و هم سقوط. دنیایی که ما در آن زندگی میکنیم دنیای اضداد است و هر چیز در آن بر مبنای ضد آن قابل رؤیت و شناخت است، مگر نه آنکه برای رسیدن به هدف باید چیزهایی را به دست آورد و چیزهایی را هم از دست داد.
بنابراین برای رسیدن به روشناییها باید تاریکیها را تجربه کنیم همان گونه که برای رسیدن به عشق هم باید نفرتها را از قلب پاک کرد و این قانونی برگشت ناپذیر است. به طور کلی این وادی با مفهوم زیبایی که دارد، به ما میفهماند که انسان با قدرت اختیاری که دارد، میتواند حرکت و مسیر را مشخص کند و بداند دیگران در مسیر زندگی او هیچ نقشی ندارند و تعیین کننده اصلی خود فرد میباشد.
پس انسان نه در زمان صعود باید مَنیت داشته باشد و نه هنگام سقوط ناامید شود و امیدوار باشد که راه بازگشت در هر شرایطی که باشد وجود دارد و هر روز آغازی دوباره باشد برای استفاده از فرصتها و جبران گذشتهها؛ پس ای انسان بدان خدا در همه حال با تو است و تو با هستی، هستی و نابود شدنی نیستی فقط از حلقهای به حلقه دیگری یا از شکلی به شکل دیگری درمیآیی پس هدف آفرینش همین بودنها و وجود داشتنها است.
امیدوارم همه شما عزیزان با الهام گرفتن از این وادی و تمامی آموزشها و سیدیهای کنگره همانند نهری شوید جاری و زلال و هیچ گاه به مرداب تبدیل نشوید و با جوشش و حرکت زیبای خود در کنگره زندگی پرباری را به خود و خانواده هدیه کنید؛ چون وقتی حرکت میکنید هم زنده هستید و هم به دیگران زندگی میبخشید.
منبع: سایت کنگره۶۰
نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن
- تعداد بازدید از این مطلب :
48