جلسه چهارم از دوره اول سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی ماهشهر به استادی مسافر احمد، نگهبانی مسافر فضیل و دبیری همسفر محمد با دستور جلسه 《 نقش سیدی نوشتن و آموزش در کنگره۶۰》 در روز سهشنبه ۲۷ آبانماه راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
سلام دوستان، احمد هستم، یک مسافر.
این هفته رهایی سیگار داشتیم، این رهایی را خدمت جناب مهندس و همه اعضای کنگره تبریک میگویم، این رهایی، ثمرهٔ همان آموزشهاست. اگر آن آموزشها نباشد، این رهایی به دست نمیآید.
دربارهٔ دستور جلسه: "نوشتن سیدی و آموزش در کنگره: در نوشتار "مصرف کننده کیست" آمده است: مصرفکننده فردی بیمار است که در اثر استفادهٔ مکرر از مواد مخدر یا آنتیایکس، در ساختار وجودیاش تخریب ایجاد شده و زندگی خود و اطرافیان را آشفته نموده است. این عمل، چه دانسته و چه ندانسته باشد، فرقی نمیکند. در هر دو صورت، دلیل اصلی، "عدم آگاهی" است.
این تخریب شامل جسم میشود: از بین بردن سیستم ضد درد بدن و انهدام سیستمهای تولیدکنندهٔ مخدرهای طبیعی بدن (سیستم ایکس) و سایر قسمتهای دیگر. در قسمت جهانبینی، در اثر وابستگی به مواد مخدر، از تعادل خارج شدن جسم و روان، باعث گردیده جهانی مملو از ترس، اضطراب، نگرانی و حقارت پیرامون خود به وجود آورید.
برای اصلاح ۹۰ درصد ساختارهای جسم و روان، حداقل ده ماه وقت لازم است. و برای جهانبینی... خدا میداند! اگر بخواهیم به این نوشتار توجه کنیم، سیدیها نقش بسیار مهمی دارند. درمان اعتیاد ده تا یازده ماه زمان نیاز دارد، اما جهانبینی... خدا میداند! یعنی همیشه باید در حال آموزش باشیم.
در حال حاضر در کنگره ۶۰، صد و بیست هزار نفر تحت درمان داروی OT هستند. اگر این افراد تحت آموزش نباشند، مشخص نیست به کجا خواهند رفت. با آموزش است که این افراد حفظ خواهند شد. اگر آموزش نباشد، درمان به درد نخواهد خورد.
جناب آقای مهندس روزانه تعداد زیادی را به رهایی میرسانند: رهایی DST، رهایی ویلیام، تغذیه سالم و در کنار آن، رهایی ۳۰ سیدی یا همان سفر دوم. ایشان روزانه در حال دادن رهایی هستند. این رهاییها با آموزشهای کنگره به دست میآید.
منظور از آموزش در کنگره همان حرکت درونی، یعنی حرکت در کنگره، در لژیون و شعبه که خودش آموزش است. در نوشتارهای کنگره میخوانیم که زمان برای "جهانبینی خدا میداند"، یعنی برای آن زمانی تعیین نکرده؛ یعنی همیشه انسان، چه در کنگره و چه بیرون از کنگره فرقی نمیکند باید در حال آموزش باشد، باید آموزش کسب کند. اگر من بخواهم یک جا بنشینم، ساکن بشینم، هیچ پیشرفتی صورت نمیگیرد. پیشرفت در حرکت به وجود میآید.
در کنگره، رهایی چگونه به وجود میآید؟ با سیدی نوشتن. سیدی نوشتن خیلی مهم است. آقای مهندس، دیده بانها و راهنماها سیدی مینویسند. جناب مهندس در مورد کسانی که سیدی نمینویسند مثال میزنند: این همه چریدی پس دمبهات کجاست؟ ما خیلی چیزها را نمیدانستیم و میپنداشتیم که میدانیم، به این دلیل مصرفکننده مواد شدیم. حالا آمدیم در کنگره. در کنگره باید آموزش یاد بگیریم، باید آموزش را کاربردی کنیم. اگر آموزش کاربردی نشود، هیچ به درد نمیخورد. فرق ما با یک مصرفکنندهٔ بیرون، یا آنجیوهای دیگر در چیست؟
اعضای آنجیوهای دیگر چقدر سختی میکشند! خیلی سختی میکشند، شاید ده برابر ما. برای رهایی از مواد، اما اعضای کنگره راحت میآیند، ۱۰ الی ۱۱ ماه روی صندلی مینشینند، راحت درمان میشوند و میروند. اگر خواست میماند، اگر نخواست میرود. ماندن و خدمت کردن خیلی خوب است. ۷۰ تا ۸۰ درصد کسانی که ماندگار میشوند و رهاییشان ثابت میماند در کنگره ۶۰، یعنی بعد از سفر اول که وارد سفر دوم میشوند، حداقل یک سال میمانند.
شما در سفر اول، آموزش دیدید که اعتیاد خود را درمان کنید. تازه شدید مثل ده سال پیش، بیست سال پیش. من مصرفکننده یعنی هیچ توشهای نداریم. حداقل یک سال بمانید، رها شوید. یک سال سفر دوم را ادامه دهید، جشن تولد خود را را بگیرید و بعد بروید به امان خدا. سفر اول یک نوع آموزش دارد و سفر دوم نوعی دیگر از آموزش.
یک "چهل سیدی" داریم که مخصوص سفراولیهاست که با نوشتن چهل سیدی، وارد سفر دوم میشوند. بعد از آن، تازه اگر بخواهند خدمت کنند، بدون نوشتن ۳۰ سیدی (تشخیص و تحویل سیدی) به آنها اجازهٔ خدمت داده نمیشود. و خدمت باید کاربردی باشد. اگر کاربردی نباشد، این خدمت به درد نمیخورد. با نوشتن ۳۰ سیدی میتوانید وارد لژیون خدمتگذار بشوید.
پیشنهاد میکنم سیدی "حس" را گوش کنید. قسمت یک و دو دارد:حس و هوش. ببینید چه میگوید. حس شما چیست؟ اگر "حس" درگیر نباشد و اگر حسهایت را در زندگی کاربردی نکنی، به نتیجهٔ دلخواه نمیرسی.
گروه سایت نمایندگی ماهشهر
تایپ:مسافرمحمود، مسافر مصطفی، مسافر علی و مسافر کریم لژیون یکم
ویرایش و ارسال مطلب: مسافر فضیل
- تعداد بازدید از این مطلب :
104