كنگره اي كه ترك نمي دهد درك مي دهد!

اعتياد يكي از معضلات هر جامعه اي به شمار مي رود ، معضلي كه خيلي هم غول بي شاخ و دمي نيست . اگر به اعتياد به چشم بيماري بنگريم راه هاي درمان آن را نيز خواهيم ديد ، بيماري كه قابل حل است و راه هاي درمان آن همين نزديكي هاست ، فقط ديدن آن يك جفت چشم مي خواهد و بس ...

كمپ ها و NA هاي بسياري در شهرمان وجود دارد ، اما بسياري از آنها بازدهي مناسبي ندارند . اما اين روزها نام كنگره 60 زياد به گوش مي رسد ." كنگره 60 "

يكي از NGO هايي ( سازمان هاي مردم نهاد ) است كه سال هاست در زمينه ترك اعتياد فعال مي باشد و يكي از سازمانهاي پيشرو  و مهم در امر ترك و درمان اعتياد به شمار مي رود كه در فرهنگسراي كوثر مستقر است. اين كنگره يكي از شعبات كنگره 60 است ، كنگره اي كه 16 سال پيش مهندس حسين دژاكام ( كه خودش هم مواد مخدرمصرف مي كرد ) براي ترك اعتياد انواع راه ها را آزمود، اما موفق به ترك نشد تا اينكه توانست صورت مساله اعتياد را كشف كند و متوجه شود كسي كه درگير اعتياد مي شود سه مولفه جسم ، روان ، جهانبيني اش در گير اعتياد مي شود و با كار روي اين سه مولفه موفق به ترك شد. او سپس اين مجموعه را در سطح كوچكي و با تعداد محدودي از افراد بنا نهاد و اكنون حدود 38 شعبه در سراسر كشور  دارد. كنگره 60 در سال 87 فعاليت خود را در كرج با رهبري آقاي مجيد كيوانفر كه خود اعتياد و روزهاي پر رنج آن را تجربه كرده بود ، بعد از  22 سال مصرف، تصميم به ترك گرفت و بعد از تمامي راه هايي كه نتيجه اي عايدش نشد ، در اوج نا اميدي با كنگره آشنا شد با شركت در جلسات كنگره گويي چيزهاي جديدي مي شنيد و توانست اعتيادش را درمان و اين مجموعه را در كرج بنا كند ، مجموعه اي كه افراد به صورت كاملا رايگان درمان كرده و هيچ هزينه اي از افراد نمي گيرند.

اين كنگره اعتقاد دارد وقتي فرد شروع به مصرف مواد مخدر ميكند ، سيستم هاي داخلي بدنش كه خود قبلا مواد شبه افيوني توليد مي كرد و همه عملكرد داخلي بدن به دست آن سيستم بود ( سيستمي كه به آن سيستم X مي گويند ) با ورود مواد مخدر به بدن ، توليد خود را كم و كمتر كرده و حال براي راه اندازي مجدد اين سيستم حدود 11 ماه زمان نياز است تا با مصرف دارو بدن كسري مواد خود را بازيابي كند و از اين طريق است كه جسم فرد درمان مي شود . اما نگاه و جهانبيني فرد هم نياز به تغيير و بازسازي دارد . نگاه يك فرد معتاد بيمار گونه است و با همه سر جنگ دارد.بنابراين نگاه فرد نيز با شركت در جلسات و گرفتن آگاهي تغيير مي كند . از مزيت هاي كنگره بستري نكردن افراد و اصطلاحا" زنداني نكردن آنها در محيط است ، فقط افراد با شركت در كلاس ها و جلسات ( همراه با دارو درماني )موفق به درمان مي شوند جلساتي كه هفته اي 2 بار به مدت يك ساعت و نيم برگزار مي شود و بعد از آن نيز يك جلسه خصوصي با هر فرد  است كه كار گروه ها 14 وادي را براي افراد مي شمارند و با گذشتن از اين وادي ها جهانبيني فرد را تغيير مي دهند.

درمان اعتياد مثلثي دارد به نام مثلث دانايي كه اضلاع آن آموزش تفكر و تجربه است . ابتدا فرد معتاد را به دارو ارجاع مي دهند و فرد دارو مصرف ميكند ، بعد از گذشت زمان دز دارو را كاهش داده و به ميزان دارويي كه كم كرده ، آگاهي اش را بالا مي برند و اين آگاهي با آموزش ، تفكر ، و تجربه اتفاق مي افتد و انر‍‍ژي مثبتي در فرد به وجود مي آيد كه باعث مي شود فرد ديگر هيچ حسي به مواد نداشته باشد ، نه حس عشق و نه نفرت .

شعار كنگره اين است:" ما ترك نمي دهيم درك مي دهيم. " ترك يعني فرار كردن ، در اين مجموعه افراد را به درك مي رسانند كه چرا بايد مصرف مواد مخدر را كنار گذاشته و درمان شوند ( فرد معتاد كوله باري از بدي ها را به دوش مي كشد كه با شركت در جلسات كنگره براي به زمين گذاشتن اين بارها بر زمين به درك مي رسد) .افراد براي درمان با هيچ اجباري روبه رو نمي شوند و فرد با اختيار و اراده شخصي پا به جلسات مي گذارد . كنگره تمامي راه ها را به افراد معرفي مي كند و فرد براي درمان خود بايد تصميم بگيرد . كنگره به انسان بودن و اختيار افرادي كه به آنها مراجعه ميكنند ، احترام زيادي قائل است و به چراهايي كه در طول دوره اعتياد برايش پيش آمده پاسخ مي دهد و در نهايت ادب و احترام با آنها برخورد مي كند.

كنگره فعاليت آرام و بي سرو صدايي دارد ، مكانش محدود و كوچك ولي پر است از افرادي كه پناه آورده اند به آنجا تا راهي بيابند براي درمان خود . از آن جايي كه اين كنگره پس از درمان افراد را به حال خود رها نمي كند و فرد پس از درمان با شركت مداوم در كنگره و همچنين با شركت در تيم هاي ورزشي مثل ليگ واليبال ، فوتبال ، تير اندازي با كمان و دارت همچنان با مجموعه فعاليت دارد ، از ازدحام افراد كاسته نمي شود و روز به روز اين مكان شلوغ تر مي شود . حتي بچه هايي كه موفق به ترك شده اند جمعه ها از 7 صبح تا 1 بعد از ظهر در پارك چمران دور هم جمع مي شوند و ورزش مي كنند، در ضمن هزينه هاي ليگ هاي ورزشي شان نيز بسيار پاين تر از هزينه هاي معمول باشگاه هاي ورزشي است.

از زمان تاسيس اين شعبه حدود 400 تا 500 نفر موفق به درمان شده اند اما با توجه به نوع كار تعداد كمي ( عددي) افراد پايين است ، البته از ميان كساني كه موفق به درمان شده اند تعدا بسيار كم و انگشت شماري دوباره به سراغ مواد مي روند و دليل آن نيز خود فرد است كه دوباره مسير سياهي را انتخاب مي كند .

شايد يكي از معايب اين كنگره در كرج نبود مصرف كننده خانم در ميان افراد مجموعه باشد . دليل واضحي نيز برايش وجود ندارد و اعتقاد دارندبراي خانم ها نياز به يك مكان مجزا از آقايان است ، زيرا به خانمي كه مواد مصرف كند انگ هاي بسياري خورده مي شود و بودنشان با مردهاي مصرف كننده در يك مكان نتايج خوبي ندارد و براي تاسيس يك مكان جديد نياز به امكانات است ، اما توجه به اين نكته نيز حايز اهميت است كه زنان نيز به اندازه مردان حق استفاده از امكانات كنگره را دارند حتي اگر معتاد باشند

 ( اعتياد نياز به درمان دارد چه فرقي مي كند معتاد زن باشد يا مرد ) .

طبق يك جمله كليشه اي پيشگيري بهتر از درمان است . اين كنگره شايد بتواند به پيشگيري از اعتياد ياري رساند.آقاي كيوانفر اعتقاد دارد كه كنگره ظرفيت هاي پيشگيري نيز دارد و كسي كه همراه فرد معتاد به اينجا مي آيد ، آگاهي كه يك معتاد بعد از رنج اعتياد به دست مي آورد و ديگر مواد مصرف نمي كند ، او قبل از رنج اعتياد كسب مي كند و ديگر لب به مواد مخدر نمي زند . براي همين بايد با يك زمينه سازي مناسب در مدارس و دانشگاه ها آموزش و آگاهي هاي لازم را به نوجوانان و جوانان بدهيم تا بتوانيم جامعه را از رنج اعتياد برهانيم ، رنجي كه تحملش براي همه سخت است.

نويسنده : خانم الهام جعفري

منبع : ويژه نامه اعتماد استان البرز

هفته دوم شهريور ماه 1392- ضميمه شماره 2768