تاریخ
پنج شنبه 24 مرداد 1398

روزنه امید

موضوع : یادداشت
اولین چیزی که در کنگره یاد گرفتم؛ این بود که همسر من یک بیمار است و اعتیاد تخریب‌های زیادی در جسم و روان او ایجاد کرده است.
روزنه امید

همسفر کیست؟ همسفر کسی است که اعتیاد ندارد، اما درد اعتیاد را تا دلت بخواهد کشیده است، زیر بارش کمر خم کرده است و قلبش از دردش هزاران بار شکسته است. بله من یک همسفر هستم !  زمانی که وارد کنگره شدم، یک‌مرده‌ی متحرک بودم؛  البته بهتر بگویم: یک سرگردان بین مرگ وزندگی. تنها نقطه اتصال من به زندگی، پسر عزیزم بود و بس.

تمام لحظه‌های خوش من در زندگی گره خورد با طعم تلخ اعتیاداز روزهای خوش نامزدی که تلخ شد. از سفرهایی که قرار بود ،خیلی خوش باشیم، ولی تلخ شد. از روزی که قرار بود، پسرم به دنیا بیاید ولی از تلخی خماری همسرم با چشم گریان راهی بیمارستان شدم و تلخ شد و از هزاران لحظه‌های خوش دیگر که طعم  اعتیاد به کامم تلخ‌تر از زهرش کرد.

اعتیاد عشق من به همسرم را دزدید و کم‌کم نفرین جای آیت‌الکرسی‌هایی را گرفت که هرروز ده بار از عشق برایش می‌خواندم. آری اعتیاد خیلی کارها با من، بازندگی‌مان، با عشقم، با فرزندم و با همسرم کرد.‌ تا اینکه خداوند رحمتش را شامل حال من کرد و مسیر مقدس کنگره رانشانم داد و کنگره روزنه‌ی امید من شد، برای زندگی، روزنه‌ای که نور را وارد زندگی تاریک من کرد و آرامش را ذره، ذره به قلبم بازگرداند.

اولین چیزی که در کنگره یاد گرفتم؛ این بود که همسر من یک بیمار است و اعتیاد تخریب‌های زیادی در جسم و روان او ایجاد کرده است. او باید درمان شود و برای درمان باید صبر داشته باشم، صبری زیبا توأم با آرامش. کنگره به من یاد داد که من هم مانند مسافرم نیاز به آموزش دارم تا بتوانم خودم را پیدا کنم و به آرامش برسم و باید در کنار مسافرم و حامی اوباشم نه در مقابل او.

درحالی‌که تا قبل از ورود به کنگره، مسافرم را دلیل تمام ندا شته‌های زندگی‌ام می‌دانستم و مدام از خودم می‌پرسیدم که چرا نمی‌تواند، مصرف مواد را قطع کند؟ حتماً اراده ندارد یا شاید اصلاً خودش نمی‌خواهد؟ چرا به قول‌هایش عمل نمی‌کند؟ و کنگره جایی بود که من به پاسخ تمام سؤال‌های بی‌جواب ذهنم در طول ده سال زندگی مشترک رسیدم.

از خداوند ممنونم به خاطر اینکه راه کنگره رانشانمان داد و از او کمک می‌خواهم تا بتوانیم آموزش‌هایی که در کنگره می‌گیریم را به مرتبه عمل برسانیم وزندگی‌مان را از نو بسازیم. درنهایت امیدوارم تمام کسانی که درد بیماری اعتیاد را کشیده‌اند، به رهایی برسند و طعم شیرین رهایی تمام تلخی‌های اعتیاد را حتی از خاطرشان هم پاک کند.

خداوند در کلام‌الله فرموده است: "الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور"

خداوند، ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند، آن‌ها را از تاریکی‌ها، به‌سوی نور بیرون می‌برد.

 

نگارنده: همسفر عفت

وبلاگ نویس: همسفر ظریفه

تعداد بازدید از این مطلب : 74
ادامه مطالب در آرشیو یادداشت
دیدگاه شما
نام :  
ایمیل :  
دیدگاه :  
 
دیدگاه ها
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .
آخرین عناوین
پربیننده ترین مطالب