ما نباید زحمات بی‌دریغ و فراوان آقای مهندس را فراموش کنیم

مشارکت مکتوب مسافر عباس رهجوی راهنما مسافر محمدصادق در باب دستور‌ جلسه «بنیان کنگره ۶۰»

سلام دوستان عباس هستم یک مسافر؛ تخریب ده سال، آخرین آنتی ایکس مصرفی تریاک، مدت سفر اول ده ماه و نیم، روش درمان DST، داروی درمان OT، راهنمای درمان آقا محمد صادق از لژیون دوازدهم نمایندگی بنیان مشهد، رشته ورزشی شنا، مدت رهایی چهار ماه.

در ابتدا هفته بنیان را به آقای مهندس، خانواده محترم‌ ایشان و کلیه اعضای کنگره ۶۰ تبریک می‌گویم. در باب دستور جلسه هفتگی، کلمه بنیان به معنای ریشه و اساس هر چیزی است. اگر کنگره 60 را مانند یک درخت بزرگ در نظر بگیریم، آقای مهندس دژاکام ریشه‌های این درخت هستند که باعث رشد و پیشرفت کنگره 60 و رساندن آموزش‌های جامع به کلیه اعضا می‌باشند.

علت نامگذاری هفته بنیان چیست؟ همه‌ ما می‌دانیم که آقای مهندس پس از ۱۷ سال درگیری با اعتیاد، متحمل شدن سختی‌های زیاد در این راه و همچنین تجربه تلخ ترک‌های اعتیاد، یکی در سال ۱۳۶۰ و دیگری سال ۱۳۶۶ ، به دنبال راهی بودند تا خودشان را از این معضل بزرگ نجات دهند؛ ولی هر بار با شکست مواجه می‌شدند. تا اینکه ایشان در اواسط بهمن ماه سال ۱۳۷۵ در ماه مبارک رمضان، برای اینکه به مواد مصرفی خودشان سر و سامانی بدهند تا بتواند روزه بگیرند، به صورت تصادفی از کم کردن مواد خود به این کشف بزرگ، یعنی متد DST رسیدند.

از آنجایی که آقای مهندس یک فرد محقق هستند، این مسیر را ادامه دادند تا اینکه در ۱۵ آذر ماه ۱۳۷۶، به درمان مواد خود رسیدند و به قول خودش باوری بود در ناباوری. به همین دلیل این روز بزرگ را در کنگره ۶۰ به برکت درمان ایشان و کشف روش DST ، هفته بنیان نام‌گذاری شده و هر سال در کلیه شعب این روز بزرگ را جشن می‌گیرند.

مسئله بعدی سپاسگزاری و قدردانی از آقای مهندس است. مصداق آیه کلام الله شریف که می‌فرماید؛ «انَّ اِلانسانَ لِرَبِه لَکَنود.» یعنی انسان نسبت به رب خود ناسپاس است و زحمات رب یا مربی خودش را فراموش می‌کند؛ پس ما نباید زحمات بی‌دریغ و فراوان آقای مهندس را فراموش کنیم؛ چرا که ایشان به دنبال درمان خودشان، بستری را فراهم نمودند تا سایر انسان‌های در بند اعتیاد از این دام بزرگ نجات پیدا کنند.

جناب مهندس به دنبال درمان اعتیاد، درمان مشکلات دیگری همچون سیگار و اضافه وزن را فراهم نمودند و افراد زیادی را از این معضلات نجات دادند. همچنین تحقیقات گسترده‌ای را در جهت درمان بیماری‌های نادر مانند ام اس، سرطان و سایر بیماری‌ها با ارائه مقالات در جوامع اروپایی و آمریکایی به انجام رساندند.

همه‌ی ما باید در هر لحظه با خدمت کردن و حضور در کنگره ۶۰ و ادامه مسیر درمان، در کنار آقای مهندس باشیم؛ چرا که اگر آقای مهندس و روش درمان DST نبود، نه کنگره‌ای وجود داشت، نه مسافری، نه راهنما، مرزبان و نه دیگر جایگاهی که ما را به درمان برساند.

در پایان با این شعر از حافظ صحبت‌هایم را تمام می‌کنم؛ «هرچه خوبان همه دارند تو یکجا داری/ بی‌سب نیست که در کنج دلم جا داری.»

نویسنده: مسافر عباس لژیون دوازدهم
ویرایش و ارسال: مسافر وحید لژیون پانزدهم