یکمین جلسه از دوره پنجم جلسات لژیون سردار ویژه مسافران، نمایندگی ساوه به استادی راهنمای محترم مسافر شهرام و نگهبانی راهنمای محترم مسافر حسن و دبیری مسافر قاسم با دستور جلسه وادی پنجم و تاثیر آن روی من روز یک شنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۳ ساعت ۱۵/۳۰ برگزار شد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان شهرام هستم یک مسافر
خدا را شاکر و سپاسگزارم که اجازه داد در خدمت دوستان برای لژیون سردار باشم و امیدوارم همگی بهره لازم را از آموزش ها و خدمت ها کسب کنیم. دستور جلسه در مورد وادی پنجم و تاثیر آن روی من است. وادی پنجم میگوید: در جهان ما تفکرقدرت مطلق حل نیست بلکه توام با رفتن و رسیدن آن را کامل می نماید. همین دستور جلسه در پیام های آقای مهندس هم آمده: بایستی بدانیم که ما بدون پشتوانه و بدون داشتن پول هیچ قدمی نمیتوانیم برداریم .
وادی پنجم به ما میگوید حرکت کنید که آن تفکرات از قوه به فعل در بیاید، آن خواسته هات از قوه به فعل درآید. باید حرکت کنید انسان باید حرکت کند و با حلوا حلوا گفتن دهان شیرین نمیشود در کنگره هم میگوید که بدون پشتوانه نمی توانیم قدم برداریم.
حالا من تفکراتم بیایم بگویم من میخواهم عضو لژیون سردار شوم، کی می توانم دنور بشوم، کی میتوانم پهلوان بشوم، کی بشود که برای خودمان یه شعبه داشته باشیم. اینها بدونه حرکت اصلا امکان پذیر نیست.
قسمت اول پیام میگوید: ساکنین آباد ویرانه و خرابه ها را آباد میکنند. پس ما هم اگر میخواهیم یک شعبه ای از خودمان داشته باشیم یک جایی بزرگتری داشته باشیم یا دو شعبه داشته باشیم و اطراف ساوه شعبه هایی داشته باشیم، ما به عنوان یک ساکن باید اول خودمان را آباد کنیم.
کنگره ۶۰ یک کشتی نجات است در دریای طوفانی، کشتی خیلی بزرگ که حرکت خودش را به انجام می رساند و این کشتی هم نا خدای خودش را که آقای مهندس است دارد و ما هم نجات پیدا کردیم و سوار این کشتی شده ایم.
آقای مهندس برای چه به شعبه ها سر می زنند چون می خواهد تک به تک این شعبه ها را آباد کند. پس ما باید قدردان این کنگره باشیم و خودمان را آباد کنیم. حال چند پله هم در این وادی آمده و همه پله ها قابل اجرا هستند و من دو تا از آنها را بیان می کنم یکی از پله ها قناعت هست و دومین پله پس انداز است که خیلی مهم است.
در این وادی آمده، من اگر هدفم این باشد پولدار باشم استاد امین می فرمایند: هدف وسیله را توجیح نمیکند من نمیتوانم به هر صورتی پولدار شوم از هر طریقی پولدار شوم. باید در صراط مستقیم باشم و پس انداز کردن را پله پله انجام دهم، دانه دانه است غله در انبار، پس انداز کردن هم با قناعت کردن انجام می شود، یعنی من باید از چیزهایی که دارم بهترین استفاده را ببرم و جلوی آن خروجی های اضافه ی زندگی ام را بگیرم و با صبر به خواسته خودم برسم.
![](/EditorFiles/Image/%d8%a7%d8%ae%d8%b1%db%8c%db%8c%db%8c%db%8c%db%8c(1).jpg)
نگارش متن و عکاس: مرزبان خبری همسفر ناصر
تنظیم و ارسال: مسافررمضان
- تعداد بازدید از این مطلب :
580