در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن

سلام دوستان زهره هستم یک همسفر
《درمسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن. 》
انسان، تنها موجودی است که خداوند به او اختیار کامل داده است، به او قدرت تفکر و تعقل را داده است و در مقابل دو راه پیش رویش گذاشته است، یکی؛ 《 راه ثواب و صراط مستقیم 》و دیگری《 راه خطا و گناه》همچنین، توانایی لازم برای تشخیص دادن خوب و بد را، به انسان حق انتخاب، اجازه‌ی تجربه و آموزش را داده است تا بیاموزد و در نهایت درست‌ترین و کامل‌ترین راه را انتخاب کند، پیامبران و راهنمایانی برای انسان فرستاده و کتاب‌های آسمانی در اختیارش قرار داده تا به این وسیله کمتر دچار خطا و اشتباه شود، همه‌ی این‌ها نشان می‌دهد که خداوند از انسان‌ها خواسته که خود مسئولیت زندگی‌شان را به عهده بگیرند، بنا بر این خود خداوند به ما می‌گوید: مسئولیت زندگی خود را بپذیرید، من در نهایت همراه و پشتیبان شما هستم.
من می‌توانم با در نظر گرفتن همه این موارد، مسئولیت زندگی خودم را بپذیرم، با تلاش و کوشش، با یادگیری فرامین الهی، آموزش صحیح و کسب تجربه بهترین نتیجه را بدست آورم، زیرا تا حرکت نکنم مسیری برایم باز نخواهد شد، در نهایت اگر با تمام این‌ها نتواستم نتیجه‌ی مطلوبی به دست بیاورم از خداوند کمک بگیرم و همواره به کمک و یاری او‌ ایمان داشته باشم، خداوند می‌فرماید:" از من بخواهید تا اجابت کنم"، اما به این معنا نیست که فقط به راز و نیاز مشغول باشم و انتظار کمک از خداوند و اطرافیانم داشته باشم، به این معنا نیست که فقط آرزو کن و منتظر کمک من باش نیازی به حرکت تو نیست.
مفهوم اصلی این کلام، 《توکل》 است یا به عبارتی《 از تو حرکت از خدا برکت》، مطمئن باشیم که خداوند هیچ تلاشی را بی‌ثمر نخواهد گذاشت، به‌ امید روزی که بتوانم این وادی را در زندگی خود هرچه بیشتر و بهتر کاربردی کنم.

سلام دوستان، عاطفه هستم یک همسفر

زمانی که من وارد کنگره شدم و شروع کردم به سی دی نوشتن، از وادی اول تا چهارم که درباره‌ی تفکر صحبت می‌کند را دوست داشتم، ولی وقتی وادی چهارم را شروع کردم به نوشتن، متوجه شدم که باید به خودم بیایم، تا این لحظه همیشه رو به خدا فقط شکوه و گلایه می‌کردم و همه چیز را آماده از خودش می‌خواستم، البته بقیه را هم مقصر انتخابات اشتباه خودم می دانستم.

اما اینجا متوجه شدم که اشتباهات خود را پذیرا باشم، حل و جبران کنم و اینکه خداوند در کنارم هست و کمکم می‌کند، وادی چهارم می‌گوید: 《خداوند انسان رو با اختیار آفرید》، انسان باید اول از دروازه خود عبور کند تا بتواند نیروی مطلق را به خوبی بشناسد، هسته انسان را به دو قسمت: هسته جسم یا صور آشکار مثل قلب، مغز، دست، پا... و هسته خارجی یا صور پنهان مثل روح، ذهن، نفس.... می‌توان تقسیم کرد، نفس قسمت اصلی یا اساسی، خود موجود است که تعیین موجودیت می‌کند در ظاهر و باطن و مراحلش ؛«۱-نفس اماره یا حیوانی ۲-نفس لوامه یا سرزنش کننده۳-نفس مطمئنه»، بنابراین، نفس هر انسانی بر مبنای خواسته‌ها و دانایی‌اش در یک درجه قرار می‌گیرد، پس ما باید مسئولیت کار‌های خود را خود بپذیریم و خودمان سعی و تلاش کنیم تا به اهدافمان برسیم و در این صورت مطمئن باشیم که قدرت مطلق دست‌های آسمانی را به کمک ما می‌فرستد.

منبع:کتاب چهارده وادی برای رسیدن به خود مهندس دژاکام
تهیه و تایپ: همسفر زهره و همسفر عاطفه رهجویان راهنما همسفر نوریه(لژیون۱۲)
ویراستاری: رابط خبری همسفر الهام رهجو راهنما همسفر نوریه(لژیون ۱۲)
ارسال: همسفر فروغ خدمتگزار سایت

همسفران نمایندگی دانیال اهواز