منِ انسان

خلقت، خود تعیین کرده است که هر کس دارای چه ظرفیتی است و این  انسان است که خواص تمام موجودات هستی را در خود جای داده است.
منِ انسان تنها موجودی هستم که می‌توانم خواص خود را تغییر دهم و یا  نقطه‌ی تحمل خودم را بالا ببرم و یا حسم را راجع به  یک موضوع تغییر دهم.

هر انسان دارای ظرفیت متفاوتی است یکی مانند دریا و دیگری مانند قطره‌ای آب.

تغییر حس و یا ظرفیت و یا هر موضوع دیگر در انسان فقط با بالا بردن اطلاعات و آگاهی  نسبت به آن موضوع امکان‌پذیر است تا تزکیه و پالایش در شخص صورت گیرد.

 

انسان از جسم و جان تشکیل شده است که جان همان صور پنهان است و وقتی تبدیلات درونی انجام شد. چنانچه من به توانم بر پنج حس درونی خود غلبه کنم با آموختن علم و آموزش می‌توانم تغییر را در خودم ببینم.

در این صورت است که نقطه‌ی تحمل من بالا خواهد رفت و می‌توانم به ظرفیت بالایی برسم.
 
خداوند گاهی به بنده‌ی خود لطف می‌کند و بیشتر از ظرفیتش  به او مال و دارایی می‌بخشد. بنده‌ی او در ابتدا باایمان و بخشنده است. ولی بعد از مدتی در حرص و طمع غرق می‌شود  و در کنار کارهای خیر دست به کارهای ضد ارزشی، خیانت، مصرف مواد و... می‌زند. خداوند که بر تمام اعمال ما آگاه است، می‌گوید که  این بنده‌ی من نباید از این حد بالاتر برود چون ظرفیت آن را ندارد و بعد  با مشکلات روزمره‌ای که ما معمولاً آن را لعنت خداوند می‌دانیم بر سر راه او ظاهر می‌شود و او با حل کردن هر مشکل و عبور از آن، بر می‌گردد و به پشت سر خود نگاه و بررسی می‌کند و بعد می‌بیند که این لعنت خداوند نبوده بلکه  تلنگری بوده تا او را  به خود بیاورد و بداند این رحمت خداوند بوده که شامل حالش شده است تا در  باتلاقی که با دست خود به وجود آورده بیشتر فرو نرود و باز در صراط مستقیم قرار بگیرد.

این را باید بدانیم که خداوند همیشه و همه جا ناظر بر اعمال ما است.

هر شخص خودش مسئول کارها و اعمال خود می‌باشد، نه دیگران.  وقتی فردی مصرف کننده می‌شود، مگر از  همان ابتدا خداوند به او قدرت تفکر نداده بود  تا فکر کند که من با مصرف این مواد در شهر وجودی خود چه تخریبی به وجود می‌آوردم و چه آسیبی به جسم و جان خود  خواهم زد؟ خیر،  همیشه انگشت اتهام را به‌طرف دیگران می‌گیرد تا با  این کار بر اشتباهات خود سرپوش  بگذارد در حالی که خودش باید پاسخگوی اشتباهات خود باشد.

در هستی همه چیز بر مبنای نظم و انضباط آفریده شده است، این نظم و برنامه‌ریزی دقیق است که باعث می‌شود هر چیزی در جایگاهی که باید باشد قرار به گیرد.

همین نظم هم  در کنگره ۶۰ باعث گردیده که همه کارها  به خوبی پیش برود و به بازدهی مناسب برسد.
تمام سی‌دی‌ها و دستور جلسات هفتگی تلنگری برای من همسفر است تا دوباره بازسازی شوم و به توانم به مرور زمان ظرفیت خود را بالا ببرم و پذیرش مسئولیت را در خانواده و جامعه داشته باشم.


ظرفیت و مسئولیت
سمانه همسفر داوود
ویرایش و ثبت مسافر حجت