شیشه، غول بی‌شاخ و دم

سلام دوستان سمیه هستم همسفر

شیشه ماده مخدری است که از آمفتامین تشکیل‌شده است. فردی که شیشه مصرف می‌کند دوپامین مغزش چندین برابر افزایش می‌یابد. به‌این‌ترتیب و به‌مرورزمان تولید دوپامین در مغز متوقف می‌شود و شخص باید مدام با مصرف شیشه آن را جبران کند. یکی دیگر از مواد شبه افیونی بدن که در اثر مصرف شیشه آسیب می‌بیند و تولید آن مختل می‌شود سروتونین است که مستقیماً در خلق‌وخو اثر دارد. به‌این‌ترتیب سیستم ایکس از تعادل خارج می‌شود و شخص بدون مصرف شیشه توان ادامه زندگی ندارد.

فردی که شیشه و یا قرص اکس مصرف می‌کند دوپامین زیادی از مغزش آزاد می‌شود و انرژی‌های ذخیره‌شده و نهفته جسم که باید تدریجاً در بدن مصرف شود را به‌یک‌باره آزاد می‌کند و فرد احساس شادی و انرژی زیادی می‌کند اما به‌محض اتمام اثر آن در بدن فرد احساس خستگی و رکود مفرط می‌کند؛ همچنین بالا رفتن دوپامین در مغز ایجاد توهم‌های خطرناک، بی‌خوابی، بدبینی و عوارض بی‌شماری می‌کند. عوارض مصرف شیشه بسیار زیاد و خطرناک است و در زمان کوتاهی حتی از هروئین و تریاک  تخریب‌های بیشتری را به وجود می‌آورد اما متأسفانه برخی افراد فکر می‌کنند چون شیشه مرفین ندارد پس اعتیاد هم ندارد.

از دیدگاه کنگره ۶۰ شیشه یک ماده مخدر بسیار قوی و خطرناک است. بر اساس تحقیقات علمی و مشاهدات و تجربه‌های عینی، کنگره ۶۰ باقدرت و اطمینان ثابت کرده است که هر نوع اعتیادی ازجمله شیشه، بر اساس متد DST قابل‌درمان است و هم‌اکنون بسیاری از مصرف‌کنندگان شیشه و کنگره ۶۰ با متد DST به درمان قطعی رسیده‌اند.

سلام دوستان ام‌البنین هستم همسفر

من از نزدیک با واژه شیشه آشنا بودم ولی با مصرف‌کننده شیشه آشنا نبودم چون مصرف مسافر من شیشه  نبود. زمانی که وارد کنگره شدم و با خانواده‌هایی که مسافرشان مصرف شیشه داشت آشنا شدم و در مشارکت‌های آن‌ها متوجه شدم که شیشه چه تخریب‌های خطرناکی دارد. متوجه شدم که شخص مصرف‌کننده دچار توهم می‌شود و حتی چند مورد بوده که با چاقو به خود و دیگران آسیب‌زده‌اند و گاهی منجر به مرگ اطرافیان یا عزیزان آنان شده است.

قبل از اینکه شیشه به بازار بیاید و خریدوفروش شود، آقای مهندس هشدار یک سونامی بزرگ به اسم شیشه را دادند اما کو گوش شنوا؟ درواقع همیشه علاج واقعه را باید قبل از وقوع آن انجام داد ولی این ماده خطرناک در بین همه رواج پیدا کرد. متأسفانه هرروز مواد جدیدی وارد بازار می‌شود و کل دنیا اعتقاد به درمان اعتیاد و حتی ترک مواد هم ندارند و می‌گویند اعتیاد بیماری مرموز و پیش‌رونده است؛ اما به باور کنگره ۶۰، اعتیاد بیماری پس‌رونده هم می‌تواند باشد. مصرف شیشه جریان متداول خون را که به قسمت مختلف بدن متصل می‌شود را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

به‌طورکلی تخریب‌ها و آسیب‌های مصرف شیشه شامل جسم، روان و جهان‌بینی است. هنوز در هیچ جای دنیا درمان مناسبی برای اعتیاد وجود ندارد ولی خوشبختانه سال‌هاست در کنگره این بیماران با روش DST به درمان قطعی رسیده‌اند و باید مدیون جناب آقای مهندس باشند که چنین نعمت بزرگی را به آن‌ها بخشیده است.

سلام دوستان پروین هستم همسفر

یکی از انواع مواد مخدر که پرمصرف است شیشه است. شیشه به دلیل اینکه شبیه تکه‌های نبات است به آن شیشه می‌گویند. مواد اصلی شیشه آمفتامین است که در جنگ جهانی دوم برای اینکه سربازها بتوانند بدون‌ استراحت مبارزه کنند استفاده می‌شد. برای ترک تریاک شیشه وارد کشور ما شد. سونامی شیشه بسیار ناگوار بود. تخریب شیشه بسیار زیاد است زیرا مستقیماً روی مغز تأثیر می‌گذارد. شخصی که از شیشه استفاده می‌کند کارهای نامعقول و نامربوط انجام می‌دهد. اگر بخواهیم تخریب شیشه را با تریاک و هروئین مقایسه کنیم اگر تخریب تریاک و هروئین به‌اندازه یک نارنجک باشد تخریب شیشه مثل یک بمب در شهر وجودی عمل می‌کند؛ اما در کنگره ۶۰ به دست توانای جناب مهندس با روش DST و داروی OT به درمان قطعی رسید که از افتخارات کشور ماست.

سلام دوستان طلا هستم همسفر

همان‌طور که همه می‌دانیم تخریب هر نوع مواد بی‌اندازه است اما شیشه خیلی خطرناک‌تر است. من زمانی که فهمیدم پسرم مواد استفاده می‌کند، اویل بیش‌ازحد نگران خودش بودم ولی بعد که دیدم کار از کار گذشته نگران آبرو بودم که مردم چه می‌گویند؟ فامیل، همسایه، دوست و آشنا چه فکری می‌کنند؟ چون ما پیش فامیل و آشناها کسی بودیم و هرکس مشکلی داشت با ما در میان می‌گذاشت و از ما کمک می‌خواست. حالا مشکل معتادی پسرم خیلی گران تمام‌شده بود؛ شب‌ها خانه نمی‌آمد، اگر هم می‌آمد قیافه‌اش داد می‌زد. من هم از روی نادانی هر کاری می‌کردم که این پسر برگردد. بارها طلا فروختم و‌ پول دادم‌ که هرچه می‌خواهد بخرد و ‌فقط مواد مصرف نکند. به پدرش گیر می‌دادم برایش ماشین بخر، می‌خرید؛ غافل از این‌که با این کارها، کار از این چیزی هم که بود بدتر می‌شد. تا فرصت پیش می‌آمد از هم ایراد می‌گرفتند و‌ دنبال مقصر می‌گشتند. روزبه‌روز اوضاع بدتر و بدتر می‌شد، بالباس نو و تمیز می‌رفت بالباس کهنه، سوخته و کثیف برمی‌گشت. کم‌کم پای او به کلانتری نیز باز شد. وقتی‌که آزاد بود به یاد ما نبود ولی به‌محض اینکه گیر می‌افتاد خانواده‌اش یادش می‌افتاد، ماهم تا جایی که امکان داشت با پول و توسط آشناها آزادش می‌کردیم.

خلاصه به خود که آمدیم دیدیم خانه فروختیم، زمین فروختیم و … ولی دیگر پنهان‌کاری فایده‌ای نداشت؛ پشت سر هم دعوا و ‌تصادف. همه می‌دانستند با پسر من هر کاری بکنند یا هرجایی بروند به سودشان است چون ‌ما همیشه دیه می‌دادیم، تاوان می‌دادیم و آن‌هایی هم که با پسرم بودند آزاد می‌شدند. در آخر رفتارهای این پسر کاری کرد که اتفاق بزرگی برای ما افتاد؛ خانه ما را آتش زدند و پسر دیگرم هم تقریباً قربانی این ماجرا شد. ما باآن‌همه احترام با یک‌مشت وسایل سوخته از خانه خودمان بلند شدیم، با مستأجری آواره این شهر شدیم، حالا باوجوداین همه تخریب من فهمیدم که درمان شیشه از تریاک آسان‌تر است، ناگفته نماند شاید این‌همه تخریبی که بر سر خانواده من آمد پایه‌اش تریاک بود، نمی‌دانم درست است یا نه! ولی من هنوز دنبال مقصر می‌گردم چراکه همسر من مصرف‌کننده تریاک بود. وقتی تا ساعت ۳ نصف شب مشغول کشیدن تریاک با دوستانش بود، هرچه می‌گفتم پسرمان را از دست می‌دهیم عین خیالش نبود، حرف هیچ‌کس برایش مهم نبود. بااینکه این صحبت‌ها یک‌صدم درصد از تخریب‌هایی بود که من تجربه کرده‌ام، از خداوند بزرگ سپاسگزارم که هم خودم و هم مسافرم با کنگره آشنا شدیم و آموزش می‌گیریم. خداوند سایه بنیان این مکان باارزش را از سر ما کم نکند که عالم به تمام معناست.

سلام دوستان سوسن هستم همسفر

زمانی نه‌چندان دور وقتی از شیشه و مواد صحبت می‌شد برای من بسیار تا بسیار  ترسناک بود و می‌توانم بگویم اعتقاد داشتم که کسی که اعتیاد دارد به‌خصوص به شیشه هیچ راه درمانی وجود‌ ندارد و دیگر باید از او قطع امید کرد، البته امروزه در اکثر نقاط دنیا هنوز همان تفکر من را دارند و فکر می‌کنند مصرف‌کنندگان شیشه نمی‌توانند دیگر از این دنیای تاریک رهایی یابند. امروز خدا را شکر می‌کنم با حضور در کنگره این تفکر و این جهان‌بینی دیگر در من وجود ندارد. کنگره با ابداع روش DST  کمک شایانی به درمان تمام مواد حتی شیشه کرد و امروز در کنگره به‌راحتی شیشه قابل‌درمان است و دیگر مصرف‌کنندگان شیشه ناامید نخواهند بود. خوشحالم که در این مسیر هستم و امید دارم بتوانم خدمت گذاری باشم تا گوشه‌ای از روشنایی که امروز در دلم و به لطف کنگره و جناب مهندس می‌تابد را من هم به دیگران بتابانم.

سلام دوستان فرخنده هستم همسفر

شیشه یکی از مخدرهای صنعتی و با تخریب بالا است که چند سالی است بین نوجوانان، جوانان و بزرگ‌سالان رواج پیداکرده و چه بسیار خانواده‌هایی را به نابودی و مرگ کشانده و قربانی‌های زیادی داشته است.  شیشه، ماده افیونی و خطرناکی است و مصرف آن نتیجه ویرانگری برای انسان دارد که به فرد مصرف‌کننده و حریم‌ها رحم نمی‌کند و خسارت‌های زیادی به بار می‌آورد که قابل جبران نیست. این ماده مخدر که روان‌گردان و محرک است، روی جسم و روان و علی‌الخصوص مغز تأثیر مستقیمی دارد و انسان را از حالت طبیعی خارج می‌کند. متأسفانه با پیشرفت فنّاوری و علم، مواد مخدر جدیدی هم وارد زندگی بشر امروز شده و خیلی‌ها  هنوز اعتقادی به درمان این بیماری ندارند و اعتیاد را مرموز، لاعلاج و پیش‌رونده می‌دانند.

در اثر نداشتن  علم اعتیاد و در اثر ترک‌های متداول متأسفانه خیلی‌ها قربانی شدند؛ اما خدا را شکر در کنگره این مشکل حل‌شده است و با روش درمان تدریجی این سیستم ده‌ها هزار نفر و خانواده‌هایشان را به رهایی و تعادل رسانده. این گروه درمان شدند و به‌سلامت به سرمنزل مقصود رسیدند و به خانواده، کار و اجتماع برگشتند. دیگر نه اثری از بیماری در آن‌ها دیده شد و نه فرسودگی جسمی.  با درمان در کنگره ۶۰، توهمات همیشگی و خطرآفرین آن‌ها از بین رفت و دیگر کاهش حافظه، افسردگی و‌ اختلالات روانی و بی‌خوابی ندارند و به انسان‌های بسیار جسور، شجاع و با تلاش و کوشش فراوان برای اصلاح تخریب‌هایی که طی دوران مصرف داشتند تبدیل شدند.

درمان‌شدگان در کنگره ۶۰ تا  حدودی خیلی از کارهای ضد ارزش‌ خود را به صفر رساندند و با درمان جسم و تغییر جهان‌بینی روان آن‌ها هم به تعادل رسید. این تغییر بزرگ بشری درگرو آموزش‌های ناب کنگره بوده است. به امید ریشه‌کن کردن این غول بی شاخ و دم در کل جهان.

سلام دوستان سمیه هستم همسفر مهدی

شیشه یک محرک خانمان‌سوز است. مسافر من برای ترک تریاک به شیشه رجوع کرد و برای مأموریت‌های کاری و انجام کارهای بیشتر شیشه مصرف می‌کرد. او چند روز نمی‌خوابید و همین‌طور ساعت‌ها کار می‌کرد. در ابتدا خوب پول درمی‌آورد و این باعث شد این ماده خیلی جای خوبی در زندگی مسافرم پیدا کند. طولی نکشید که مصرف او از «هرازگاهی» تبدیل به هفته‌ای یک‌بار شد و در ادامه به روزمرگی افتاد. شیشه ابتدا خواب را از او گرفت و درنهایت خوراکش را؛ یعنی نهار را به‌جای صبحانه می‌خورد و هیچ میلی به غذا نداشت و فقط کار می‌کرد و به قول خودش از پس تمام‌کارها برمی‌آمد ولی در ادامه تمام جایگاه‌هایش را از دست داد و در این اواخر کارش به خودکشی کشید و من هم طردش کردم چون ترک‌های بی‌شماری را تجربه کرده بود و خودش و همه‌ خانواده از او ناامید شده بودند. چند سالی بود که از کنگره صحبت می‌کرد؛ اما من امیدی نداشتم تا اینکه با کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر آشنا شدم و بامطالعه آن متوجه شدم امیدی هست. امیدوارم راه برای همه مصرف‌کنندگان باز شود و مسافر من هم باحال خوش به رهایی برسد.

رابط خبری: همسفر ثریا رهجوی کمک راهنما همسفر خندان (لژیون هفتم)
تصویرگر، ویراستاری و ارسال: کمک راهنما همسفر معصومه (لژیون پنجم)
همسفران نمایندگی لویی پاستور