گزارش لژیون پزشکان کنگره 60، هفتم اسفند ماه 1394

بیست و ششمین جلسه از دوره هشتم لژیون پزشکان پارک طالقانی با استادی آقای  همایون، نگهبانی مهندس دژاکام و دبیری موقت خانم اعظم، با دستور جلسه مسائل "جهانبینی و فرق نگاه مسافر و معتاد"، در تاریخ 7/12/94 راس ساعت 8 صبح آغاز به کار کرد.

دکتر همایون

من پزشکی عمومی را سال 1371 گرفتم، سال 1378 mph طب کار گرفتم و سال 1381 هم mph اعتیاد گرفتم، حدود 6 سال هم هست که در زمینه اعتیاد کار میکنم و کلینیک در منطقه 19 دارم. امروز در مورد دو سی دی باید صحبت شود، سی دی اول فرق نگاه مسافر و معتاد هست که در واقع آقای مهندس می خواهند آن جنبه های منفی لغت معتاد را با تبدیل آن به مسافر از فرد مصرف کننده بگیرند و در سی دی دوم که به اسم دوا هست در مورد نحوه درمان و داروی مناسب برای درمان اعتیاد صحبت می شود. در سی دی اول ابتدا ریشه کلمه اعتیاد و عادت مطرح می شود، که ریشه هر دو به کلمه عود بر می گردد، به این معنی که فرد به کاری که قبلا انجام می داده است بر می گردد، کلمه اعتیاد و عادت به این صورت است که فرد کاری را تکرار می کند و این تکرار در جنبه های مختلف یک معنی را می دهد، مثلا در جنبه های منفی یک رفتار ناشایست به حساب می آید اما در جهت های مثبت می تواند معنی معکوسی را بدهد.

سوال این است چطور شده که این کلمه اعتیاد با بار منفی وارد حیطه اعتیاد شده است؟ در اصل نسبت داده شده به اینکه فردی که مصرف کننده بوده این وضعیت را ایجاد کرده که نگاه عموم به این فرد منفی باشد، زیرا با استفاده از همین نکات منفی برای توجیه عملی که ظاهرا در جامعه ناشایست به حساب می آید استفاده شده است و باعث شده است که حتی در جوامع علمی هم این کلمه به صورت یک فرهنگ لغتی برای خودش جا پیدا کند. به این صورت که فردی که مصرف کننده بوده نسبت های ناروا را به جمع گروه مصرف کنندگان نسبت داده است، یعنی اگر خودش در جایی ضعفی داشته است، به جای اینکه بگوید من این ضعف را دارم، گفته ما گروه صرف کنندگان این ضعف را داریم. به این شکل این نسبت ناروا به همه مصرف کنندگان داده شده است، ولی در اصل اینطور نیست و همانطور که در سی دی هم گفته شده خیلی از افراد هستند که مصرف کننده هم هستند ولی بسیاری از این صفات ناروا در موردشان صدق نمی کند.

مقایسه ای شده در مورد وضعیت اعتیاد در گذشته و سالهای اخیر و آن هم اینکه در گذشته هیچگاه به این شکل به مصرف کنندگان نگاه نمی شده و در گذشته همیشه این افراد یا مشاغل و یا موقعیت اجتماعی خیلی خوبی داشته اند، در واقع مواد مخدر و تریاک یک کمکی برای وضعیتی که داشته اند بوده، مثلا کشاورزان این ماده تریاک را برای انجام کارهای سنگین استفاده می کرده اند و به مرور با سوء مصرف این دارو شرایط جدید به وجود آمده است. وقتی که یک همچین دارویی با سوداگری توام شده و در جای خودش به عنوان دارو استفاده نشده و به صورت یک سوء مصرف درامده است، و بار منفی به خودش گرفته است.

تاکیدی شده که در کنگره از کلماتی که بار منفی دارند استفاده نشود، یعنی هیچوقت نگویند فرد معتاد، زیرا بار منفی با خود دارد و در یک خانواده اگر حرف از اعتیاد به میان بیاید بنیان آن خانواده به هم میریزد و قرار بر این شده که در کنگره به جای لفظ معتاد از مسافر که بار مقبتی با خود دارد استفاده شود، به دلیل اینکه یک مسافر هدف دار می شود، مشخص می شود که از یک نقطه ای باید شروع کند و در یک نقطه ای هم پایان بدهد، همین باعث می شود که انرژی لازم را برای طی این مسیر داشته باشد و بداند که در نهایت به وضعیت سلامت خواهد رسید، یا در کاهش بار منفی کلمات، قرار شده که هیچگاه صحبت از گریز نشود، زیرا خود همین کلمه باعث می شود که یه سری وسوسه هایی ایجاد شود که می تواند در وضعیت مسافر تاثیر منفی بگذارد. در مورد سی دی دوم که به عنوان دوا مطرح می شود، بخشی که مربوط به جهانبینی بود را من نتوانستم به طور کامل جمع و جور کنم، اما بخشی که به کاری که ما انجام می دهیم مربوط می شود، این بود که صحبتی شده بود در مورد درمان فردی که سوء مصرف دارد و آن اینکه استفاده از داروی مناسب با دوز مناسب و در زمان مناسب می تواند باعث شود که فرد مصرف کننده بهترین سود را از نوع درمان ببرد، و اگر داروی مناسب استفاده نشود یا مشکل فرد درست تشخیص داده نشود، نه تنها کمکی به او نمی کنیم بلکه فرد را گریبانگیر مشکلات درگیر مشکلات دیگر هم می کنیم.

روانشناس اردشیر

ما اول باید معتاد و مصرف کننده و مسافر را در یک طرف قرار دهیم و بعد خود زبان را مورد بررسی قرار دهیم و ببینیم بشریت ا چه تشکیل شده است تا بتوانیم قضاوت درستی داشته باشیم. هر کلمه ای با بار مثبت و منفی بر روی بشر تاثیر دارد، ما در کشورمان بدون اینکه اطلاعاتی از تاثیر مثبت و منفی کلمات بر روی افراد داشته باشیم از آن استفاده می کنیم. کلمه اعتیاد و معتاد را وقتی در جامعه مطرح کنیم همه می گویند که معتاد فردی است که بدبخت، بیچاره، دزد، ضایع کننده حقوق دیگران و ... وقتی این کلمه را به افراد نسبت دهیم چه حسی به او دست می دهد؟ وقتی که به من فرد معتاد می گویند یک بار هیجانی منفی دارد که تازه من برای خنثی کردن آن به مصرف مواد روی می آورم. اما مسافر فارغ از یک سری مسایل منفی هست، کسی است که قرار است از جایی شروع کند و به جایی برسد، در مسیری که رشد و آموزش در آن وجود دارد.

دکتر مسعود

تبدیل کلمه معتاد به مسافر یک تغییر هوشمندانه است، زیرا وقتی می گوییم معتاد یعنی کسی که به موضوعی عادت کرده است و اگر هم عقب نمی رود، قصد جلو رفتن هم ندارد، اما وقتی می گوییم مسافر، مسافر کسی است که طی مسیر می کند و در جای خودش نمی تواند بایستد. این یک انتخاب هوشمندانه ای است. متاسفانه انتخاب ها گاهی خیلی هوشمندانه نبوده، مثلا در دانشگاه ما می گوییم پایان نامه و خود این کلمه القا می کند که ما آخر خط هستیم و نباید جلو برویم. و یا در مورد گذراندن واحد های درسی، عبارت پاس کردن به کار می رود، در زبان انگلیسی پاس یعنی عبور، عبور از چیزی، و در دانشجو اینطور القا می کند که واحد یک چیز نفرت انگیزی بود که از آن گذشتم و نمی خواهم به آ« برگردم. تبدیل کلمه معتاد به مسافر یک انتخاب هوشمندانه است که فرد را به آدمکی پویا و در حال تلاش تبدیل می کند، خدا را شکر که هم داروی مناسب برای آن پیدا شده و هم با هوشمندی متوجه شده اند این بدن خودش هدشمند است و فقط کافی است داروی مناسب در زمان مناسب و مقدار مناسب در اختیار آن قرار گیرد و نیاز به دخالت اضافی ندارد. خیلی وقت ها در کلینیک ها برای کمک به بیمار در همه شئون وی دخالت می کنند، در کنگره 60 می گویند دارو را انتخاب کردی، مقدار و زمان هم توسط راهنما به او می گوید، علم تغذیه هم سه سوال بیشتر نیست، چه بخورم، چه وقت بخورم، چه مقدار بخورم، دقیقا فلسفه درمان کنگره هم همین است. مقادیر شربت از یک دهم سی سی تا 16.5 سی سی متغیر است، ساعت ها دقیقا مشخص است و این خیلی مهم و هوشمندانه است. کلمه معتا د هم آرام آرام از ذهن مصرف کننده دور می شود و کلمه مسافر جایگزین می شود که القا کننده حرکت و پویایی است.

دکتر صمد

در رابطه با دستور جلسه امروز ذکر شده که زمانی که هروئین برای درمان تریاک آورده شد، سبب شد که فرد مصرف کننده به مشکلات بیفتد. از سوی دیگر القا شده که مصرف کننده کسی است که مشکلات شخصیتی و رفتاری از هر نظری دارد و تلفی شده که مصرف کننده فرد مشکل داری است و خود مصرف کننده ها هم از آن کلمه  بدشان می آید. کنگره تفکر مصرف کنندگان را از کلمه اعتیاد دور کرده و آمده به نیروی سایه که همان نیروی تفکر است تمرکز کرده و این نیروی تفکر عامل رسیدن به آرامش و موفقیت است. شما اگر روی هر موضوعی تفکر کنید به آن می رسید و نگاه اگر روی مثبت تمرکز کند آرامش و درمان اعتیاد محقق می شود.

دکتر فرشته

از استاد تشکر می کنم که به من وقت دادند، من با توجه به آنچه که در سی دی گفته شد و آنچه که به نظر خودم می رسد، فرق این دو کلمه خیلی زیاد است، به صورت کاملا هوشمندانه کلمه معتاد به مسافر تبدیل می شود، همه ما هر چیزی را در زندگی اگر به صورت عادت در بیاید وقتی عادت می شود حالت روز مرگی به خود می گیرد و حالت منفی به خود می گیرد. کلمه معتاد هم به عادت بر می گردد و بار منفی با خودش دارد، اما مسافر برای همه ما معنی خوشایندی دارد، غیر از اینکه مسافر به دنیا می آییم و داریم در زندگی سفر می کنیم، حتی خود مسافرت هم خوشحالی دارد و هیجانی به وجود می آورد که انسان را از روزمرگی در می آورد.

روانشناس محسن

هدف و فلسفه ای که کلمه معتاد به مسافر تبدیل شد، این بود که معتاد کلمه ای بود که وصله های ناجور زیادی به آن چسبیده بود و وقتی به مسافر تبدیل شد، بار منفی و فشار از روی آن برداشته شد، در باب اینکه یک کلمه چقدر می تواند بر روی رفتار و گفتار ما تاثیر گذار باشد، مولانا شعری دارد که؛ چندین بچه در مکتب خانه ای ودند که می خواستند آن را تعطیل کنند، بعد رفتند و فکر کردند که چه کنند، یکی از آنها که خیلی رند بود گفت من می روم و می گویم استاد چقدر رنگ شما پریده و همه شما همین را تکرار کنید، بعد از این اتفاق که چند نفر این کار را تکرار کردند، مکتب خانه را تعطیل می کند، بلافاصله بعد از این مثال داستان دیگری می آورد در باب فرعون، که اینقدر از او تعریف کردند که ادعای خدایی کرد، این تاثیر کلماتی است که با بار هیجانی خود روی افراد تاثیر می گذارد.

دکتر محمد

چیزی که من الان نگاه می کنم میبینم که این انتخاب کلمه مسافر خیلی به جا بوده، شاید آن اول هم که این کلمه معتاد انتخاب شد، آنقدر انگ نداشت، شاید خیلی راحت به افراد آن را می گفتند و شاید افتخار هم می کردند، ما نمی دانیم که این کلمه چطور به وجود آمد، اما در گذر زمان و در طول تاریخ با شرایطی که در جامعه دیده شد، افراد معتاد افرادی بودند که کار های خلاف انجام می دادند و در خانواده های خود طرد می شدند، این کلمه کم کم ارزش کلمه ای خود را از دست داد و به یک انگ تبدیل شد، پس اولین کاری که باید کرد حذف این کلمه است چون استیگما دارد، ولی مساله ای که وجود دارد کلمه مسافر که توسط کنگره انتخاب شده هیچ وقت، حتی اگر مشکلاتی برای فرد مصرف کننده به وجود بیاید تبدیل به انگ نمی شود، چون بخش زیادی از جامعه آن را کلمه بدی نمی دانند و همراه با معنی شادی آفرینی همراه است و این بسیار ارزش مند است.

دکتر نرگس

کلمه سفر بار موقت بودن را دارد، اما کلمه معتاد حتی برای ما که در مانگر هستیم آن را صفتی دایم و همراه می دانیم. اما لغت مسافر و همسفر بودن این موقت بودن و اینکه در انتهای یک سفر غالبا نتایج خوشایندی به بار می آید فکر می کنم یکی از نکات مثبتی بوده که این لغت انتخاب شده است و وقتی اول سفر مدت 9 یا 10 ماه برای ن انتخاب می شود، از روز اول فرد با نگرش مثبتی پای در این راه می گذارد.

دکتر جهانفر

تغییر نام معتاد به مسافر حرکت هوشمندانه ای بوده و انگ زدایی خیلی مساله مهمی است، خیلی افرادی که در بیمارستان های روانی بستری می شوند، به خاطر انگ آن خیلی ناراحت هستند و این هم یک بیس علمی دارد؛ یکی از مکانیسم های روانی که در مغز انسان است، یک اصطلاحی است به نام دی انیمیشن یا غیر انسان سازی، مثلا ما در حالت عادی کاری را علیه یک نفر نمی توانیم انجام دهیم، بلکه باید تغییری در آن بوجود بیاوریم، مثلا کشوری می خواهد به کشور دیگر حمله کند، باید یک توجیحی بیاورد که رفتارش را توجیه کند، می گوید افراد آن کشور مورد هدف وحشی هستند و ممکن است بر علیه ما سلاح هایشان را به کار برند، با این مکانیسم افکار عمومی را متعاقد می کنند که به آن کشور حمله کنند، یعنی با انگ زدن یک نفر را از حالت انسانی بودن خارج می کند تا هر کاری با او بتواند انجام دهد، مثلا وقتی به یک نفر انگ معتاد زده می شود، هر توهینی را به شخص مجار می شمارد، یا مثلا به یک نفر می گوییم روانی هستی و در نتیجه این انگ رفتار نامناسبی را در قبال شخص به همراه دارد و این تغییر نام مسافر را از انگ نجات می دهد تا بتواند در پروسه درمان اعتیاد مورد کمک قرار گیرد.

دکتر فریدون

وقتی کلمات بر روی ملکولهای آب که ظاهرا جان ندارند، می تواند تاثیر بگذارد قطعا بر روی انسان ها نیز تاثیر گذار است، البته ما نیز هم اکنون در کلینیک ها کمتر از کلمه معتاد استفاده می کنیم و کلمه مراجع یا بیمار به کار می بریم. این لغت سفر در ادبیات دنیا و ایران هم زیاد به کار رفته، مثلا هفت خان رستم، یا مراحلی که سی مرغ در داستان عطار رفته اند که شاید به نوعی داستان تکامل را بیان می کنند. که به نوعی بحث مسافر بودن را مطرح می کنند و به همین دلیل بار کلمه مسافر به نظر بار خوبی دارد.

دکتر شیوا

در کنگره 60 درمان یک سفر است که از یک نقطه شروع می شود و به یک نقطه دیگر می رسد، همانطور که آقای مهندس هم فرمودند، سفری که در نگره وجود دارد از مصرف مواد تا قطع آن و سفر دوم از قطع مواد تا رسیدن به خود و سفر سوم از رسیدن به خود تا رسیدن به خالق خود که برای درمان اعتیاد دو سفر الزامی است، و اگه این دو سفر انجام نشور عود و شکست درمان وجود دارد و در این سفر بر روی سه بعد جسم روان و جهانبینی کار می شود، جناب آقای مهندس در سی دی فرمودند که تعالی یعنی درمان کامل عود ندارد، کسانی که در کنگره هستند عودی ندارند و به دیگران هم خدمت می کنند.

روانشناس محمد

در اینکه انتخاب هوشمندانه ای بوده شکی نیست، من روزهای چهارشنبه برنامه اوتی دارم و بچه هایی که به کلینیک می آیند خود را معتاد نمی دانند و به افرادی که متادون می گیرند می گویند که بیا اعتیادت را ترک کن، حتی با وجودی که شربت اپیوم می خورند و جزو کنگره نیستند را می خواهند جذب کنند، البته فقط کلمه مسافر نیست، بلکه این جلسات جهانبینی و اعتماد به نفسی که به آنها می دهد، خودشان را اصلا معتاد نمی دانند بلکه یک بیماری دارند که در صدد درمان آن هستند.

دکتر محمد

مسلما کلمه مسافر کلمه حساب شده ای است و ما در کلینیک ها چیزی که یاد گرفته ایم این است که بعد از سه روز از شروع درمان دیگر لغت معتاد را به کار نبریم، و کنگره لفظ هوشمندانه ای را به کار برده است. من نمی دانم که گروههای دیگر که خود را معتاد می دانند چه احساسی دارند، ولی خیلی خوشحالم که این لفظ مسافر به جای معتاد آمده و به طور علمی و جهانی هم بعد سه روز از شروع درمان حق نداریم به فرد معتاد خطاب کنیم.

دکتر یوسف

تفاون بین مسافر و معتاد شاید به نوعی نگاهی اجتماعی باشد، مثلا اسم معتاد را وقتی به یک گروهی نسبت می دهیم داریم یک جایگاهی بهع آنان می دهیم، اما مسافر در واقع در جامعه ای که زندگی می کند این را القا می کند که فرد دارد حرکت می کند و تغییری را در خود به وجود می آورد، البتهاین حرکت لوازمی هم دارد مانند کمک ها راهنمایی ها، اما در واقع جامعه را برای این حرکت دارد آماده می کند.

دکتر اعظم

الان که دوستان ین کلمه مسافر را تکرار کردند، یک لحظه به نظرم آمد ای کاش ما خودمان هم به جای مسافر کلمه همسفر را به کار میبردیم. ما می دانیم که بدن ما با توجه به فرایند های مختلفی که در آن اتفاق می افتد، همیشه آن ماده ای را که ما به عنوان دارو به آن می دهیم از آن استفاده می کند و عضوی را که دچار مشکل هست درست می کند. من به نظرم می آید همانطور که آقا مهندس گفته اند ما در هر بخشی یک تخصص بوجود آورده ایم و اصل ماجرا را که درمانگر بودن خود بدن است فراموش کرده ایم. من خودم گاهی به این کلمه مسافر حسادت می کنم.

روانشناس بهرام

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی، سوفی نشود صافی تا در نکشد جامی، من امروز می خواستم بیایم و تعلل می کردم، اما یاد این افتادم که هر موقع این حس آمده و این مقاومت در من زنده شده و من حرکت کرده ام خیلی حال خوبی پیدا کرده ام. من به عنوان فردی که تازه با کنگره آمده کمی هم نگاه انتقادی دارم، اینکه آیا یکپارچگی بین گفته ها و عملکردها و افکار وجود دارد؟ در وادی های کنگره با بحث سفر شروع می شود و تفکر حرکتی از بحث مجهول به معلوم است، و سپس باید تبدیل به عمل شود، چیزی که من متوجه شدم کسی که به کنگره می آید تازه وارد است و اگر پذیرفت که این مسیر را شروع کند به مسافر تبدیل می شود، چیزی که برای من جالب است که دیده ام نظم بخشیدن به این افراد چقدر مشکل است و برای من جالب است که نحوه گفتار آنان چقدر عوض شده و احساس و ادب خیلی خوبی بین این افراد موج می زند.

مهندس

کنگره نیامده لغت معتاد را بردارد و به جایش مسافر بگذارد، مسافر به کسی گفته می شود که برای درمانش اقدام کرده و سفر خود را شروع کرده باشد، به طور عام به معتاد هم در کنگره مصرف کننده گفته میشود، گرچه آن هم مسافر ولی به طرف معکوس یعنی از سلامتی به مریضی است، از مهر به قهر، از شجاعت به ترس، از سربلندی به حقارت، از ایمان به کفر، کسی که مصرف کننده است در این جهات سفر معکوس می کند و برای اینکه اشتباه برداشت نشود گفته ایم که مسافر کسی است که برای درمان خود و در جهات سلامتی اقدام می کند. نکات مهمی است که وقتی ما به کلمه معتاد بر می خوریم، می گویند که چرا در گروههای دیگر معتاد می گوییم؟ یک زمانی بود که شرایط نامناسبی بود و مثلا اگر یک پزشک برای درمان یک الکلی اقدام میکرد، جواز پزشک را می گرفتند، و کسی حق مداوای آن ها را نداشتند، الکلی ها گاهی خطر ناک تر از هروئین یا تریاک است و قطع آن باعث تشنج می شود. به هر حال گروهی بین الکلیها 70 ، 80 سال پیش در آمریکا با قوانینی به وجود آمد، آنجا خود را الکلی معرفی می کردند، و یا خود را معتاد معرفی می کردند برای اینکه فرد خود را مصرف کننده معرفی کند و بداند که هنوز خوب نشده است که غرور برش دارد و دوباره مصرف کند؛ این را همیشه به وی می گفتند. در آن گروهها می گویند که فرد معتاد است و هر کاری بکند معتاد است، به دنیا هم که آمده معتاد بوده و مشکل شخصیتی داشته است، و حتی مرد هم معتاد است و فقط برنامه شان برای امروز است که تمام تلاشش را بکند تا مواد مصرف نکند. از این زاویه همه چیز منطقی است، اما اینجا گفته می شود که این بیماری مرموز لاعلاج و پیشرونده نیست، بلکه در قسمت فیزیولوژی به طور روشن این بیماری در قسمت ناقل های عصبی است که مواد شیمیایی کم و زیاد شده است، روان به هم ریخته و تفکر هم به هم ریخته است، پیش رونده هم نیست، ابتدا 16 سی سی مصرف می کتد، سپس 10 سی سی می شود، 5 سی سی ، دو سی سی نیم سی سی و ... سفر مبدا و مقصدی دارد و هدفی هم دارد. مصرف کننده وقتی مسافر شد مفهوم پیدا می کند که الان کجا است، معتاد معلوم نیست کجا است؟ کجا می خواهد برود؟ هدفش چه است؟ برای همین هم چند تا سفر وجود دارد. و من خیلی خوشحالم که این واژه مسافر اینقدر جا افتاده است. الحق هم که جواب خوبی داده است، وقتی به یک نفر تلقین می کنی که تو مریضی، خرابی ، حالت خوب نیست، روانی هستی ... ضعیف می شود و خودش از داخل خراب می شود. اما به یک کودک می گویند تو اشتباه کردی اما به تو فرصت می دهیم، راه را هم نشانت می دهیم تا جبران کنی. و این کلمه مسافر افراد را تشویق کرد تا شخصیتشان عوض شود. خیلی از بچه ها مانند همین حامد که مسئول نشریات لژیون پزشکان است، در ورود به کنگره دیپلم هم شاید نداشته اند، اما تحصیلاتشان را تا مقاطع بالایی ادامه داده اند. یا اینکه دیروز بچه های کنگره پیش من آمدند که می خواستند به مسابات راگبی جهانی در دوبی برای تیم ملی بروند و این جا بچه ها خیلی چیز ها را یاد گرفته اند.

اما در مورد سی دی دوا؛ در اعتیاد و پزشکی داروی مناسب، زمان مناسب و مقدار مناسب خیلی مساله مهمی است، بیماری که کم خون است باید به او آهن بدهیم. اما برای یک نفر دیگر شاید آهن باعث مرگش بشود. برای اعتیاد هم همین است، فرد معتاد داروی مناسبش چه است؟ این را باید تعیین کنیم. گاهی دارویی یک قلم و گاهی 10 قلم است اما گاهی هم یک دارو جامع است. کی به او بدهیم، در روز چند بار بخورد؟ حال چه میزان به وی باید دارو داد؟ این ها مسایلی است که ما در کنگره 60 دقیقا می نویسیم که چقدر؟ موقعی که ما می خواستیم پروژه شربت او تی را با دانشگاه تهران و اینکاس پایلوت بکنیم، آقای دکتر مکری مسئولیت این کار را به من دادند، و پرسیدند که شربت را با در شیشه به فرد می دهیم یا پیمانه؟ گفتم با آنها اصلا نمی شود و باید با سرنگ اندازه گیری کنیم. و الان میبینیم که میزان مشخص در کنگره گاهی تا دهم سی سی اندازه گیری می شود. تا جایی که به 3. می رسد. و حتی بالای نسخه تلورانس هم دقیق نوشته می شود و سر ساعت هم مصرف می شود. بنابراین مقدار داروی مناسب ، و ساعت آن به طور دقیق حساب میشود. این ها نکاتی بود که در این بحث واقع شد و من پاسخ گوی سوال عزیزان هم هستم.

روانشناس سهند

 من دیده بودم که در سی دی هایی که گوش می کردم آقای امین دژاکام تا یک جایی همسفر و از جایی دیگر خود را مسافر معرفی کردند؟ دلیل آن را اگر می شود توضیح بفرمایید.

مهندس

ما زمان درمان اعتیاد را 11 ماه گرفتیم، می خواستیم این قضیه 11 ماه ثابت شود، بنابراین باید میزان معتاد شدن را در میاوردم. شما می پرسید هرچه از اینجا تا کرج می روید، برگشت آن هم از کرج تا تهران همینقدر طول می کشد. زمانی که فیزیولوژی انسان طول می کشد تا با یک دارو از تعادل خارج شود چقدر است؟ این موضوع را با امین در میان گذاشتم، دو سال طول کشید تا رضایت داد، و من دوز دارو را برای وی شروع کردم، و در فواصلی دارو را قطع کردم که تا 6 ماه هم عکس العملهای آشکار نشان داده نشد، تنها کمی بی خوابی بوجود آمد، اما پس از 10 ماه با حدود یک گرم مصرف کاملا علایم سندروم محرومیت را نشان داد. و ئو سه سالی هم مصرف می کرد تا نگویند که مدت مصرف کوتاه بود و پس از آن تیپر کرده و به صفر رساندیم و این پروسه حدود 5 سال طول کشید. خیلی از افراد هم سفر ایکس را انجام داده اند که برای بیماری های خود این کار را انجام داده اند.

تهیه و تنظیم: امین حمله داری