English Version
This Site Is Available In English

راه ورود به قلب

راه ورود به قلب

ما همسفر مسافرانی هستیم که حرکت خود را از تاریکی به سمت روشنایی آغاز نموده‌اند ؛ کنگره ۶۰ یک سازمان مردم‌ نهاد است که هدف از تشکیل آن درمان اعتیاد هست که توسط خود اعضاء اداره می‌گردد و به فرد مصرف‌کننده مواد مخدر که سفر خود را برای رهایی از اعتیاد آغاز نموده است مسافر گفته می‌شود ، از فردی که همراه و هم مسیر مسافر است با عنوان همسفر یاد می‌شود که جایگاه تعریف‌ شده و مسئولیت و وظایف مشخصی دارد.
همسفران در کنگره اهداف مخصوص به خودشان را دارند و در راه رسیدن به آن‌ها تلاش می‌نمایند، در حال حاضر همسفران در کنگره ۶۰ خودشان مسئولیت‌های گروه همسفران را بر عهده‌ دارند و هم پای مسافران در حال حرکت هستند و به‌خوبی متوجه اهداف اصلی کنگره شده و در راه نزدیک شدن به آن‌ها تلاش می‌نمایند، البته از ابتدا این‌گونه نبوده!
شکل‌گیری گروه همسفران در کنگره به زمانی برمی‌گردد که همسفران به همراه مسافرشان به کنگره می‌آمدند، بیرون منتظر مسافرشان می‌شدند و این خود باعث مشکلات دیگر می‌شد تا اینکه کم‌کم جناب مهندس تدبیری در این خصوص اندیشیدند و همسفران را نیز زیر نظر خانم آنی بزرگوار که اولین همسفر در کنگره ۶۰ هستند تحت آموزش قرار دادند. به‌مرور زمان نام همسفر برای این جایگاه تعریف شد که همه از لطف آقای مهندس است. هر مسافری در مسیر سفر نیاز به یک همراه دارد، همین‌طور که اعضاء خانواده در مسیر تخریب و ویرانی کنار مسافر بودند و ترکش‌های بمب‌ها و تخریب‌های اعتیاد به آن‌ها برخورد کرد. حال در مسیر سلامتی و بازسازی هم باید این مسیر را ادامه دهند تا هم دلگرمی برای مسافر باشند و در زمان نیاز نیز کمک‌رسان باشند.
مهم‌تر از آن اینکه برای کمک رساندن ابتدا باید خود همسفر سلامت روان و جهان‌بینی و جسم را داشته باشد تا بتواند به دیگری کمک کند پس درمیابد اول باید خود بیاموزد و تغییر کند، چرا تغییر؟ مگر همسفر مشکل دارد که تغییر کند؟ اول اینکه همسفر هم تخریب دیده و بعد اینکه اگر می‌خواهم کمک کنم باید رسم و راه و روش کمک را بیاموزم؛ زیرا اگر چاره کار را می‌دانستم قبلاً به شیوه درست عمل می‌کردم که نه خودم و نه مسافرم به اینجا نرسیم، پس نمی‌دانستم آنچه باید بدانم، اینجاست که یک رکن اساسی و لازم برای من همسفر مشخص می‌شود و آن آموزش پذیری است.
باید بدانم تا زمانی که آموزش نگیرم هیچ کاری از پیش نمی‌برم و برای آموختن نیاز است که بدانم، آنچه نمی‌دانم. من همسفر اول برای مسافرم و درمان ایشان به کنگره آمدم و البته که هیچ‌ وقت نباید این را فراموش کنم که هدف اولیه‌ام چه بوده، ولی در ادامه زمانی که مسافر راه خود را پیدا کرد من هم باید سعی کنم پا به‌ پا و قدم‌ به‌ قدم با او همراه شوم.
در کنگره پرندهٔ رهایی دو بال دارد که یکی مسافر است و یکی همسفر، اگر یکی از بال ها شکسته باشد یا قدرت پرواز نداشته باشد پرنده نمی‌تواند پرواز کند، پس برای رسیدن به هدف اولیه که رهایی است من همسفر باید جوری حرکت کنم و آموزش بگیرم و مسیر خود را بروم که آسیبی به پرواز نزنم، باید یاد بگیرم گوش‌ به‌ فرمان باشم و فقط به دنبال آموزش‌های خودم و ارتقا خود باشم، در ادامه جایگاه خود را میابم به دنبال رشد بیشتر، خدمت را تجربه می‌کنم که در انتها همه و همه برای آموزش من طراحی‌ شده است. متوجه می‌شوم این خودم هستم که نیاز دارم بیاموزم و خدمت کنم، می‌آموزم باید برای تغییر و بهتر شدن خودم تلاش کنم و هر چه به ارتقا نزدیک‌تر شوم این را میدانم که باز هم برای همان هدف اولیه در حال تلاش هستم. البته با این تفاوت که اینجا اول به خودم کمک می‌کنم بعد به مسافرم.
در نهایت مسافر و همسفر در مسیر این سفر که با هم طی می کنند حتماً پستی‌ و بلندی‌های زیادی را تجربه خواهند کرد ولی هدف روشن و امیدبخش است و همراهان در طول مسیر راهنمایان و آموزش‌های کنگره می‌باشند که به نظرم با دنبال کردن این آموزش‌ها نه‌ تنها از اعتیاد و تخریب‌های آن رها می‌شویم بلکه در مسیر تبدیل‌ شدن به انسان واقعی قدم برمی‌داریم. همسفر هر چه بیشتر در مسیر کنگره باشد همه حس‌های آلوده‌ای که در اثر تخریب اعتیاد به او وارد گشته تبدیل به عشق و محبت می‌گردد و می‌آموزد تنها راه ورود به قلب‌ها عشق است و همین عشق او را تا اینجا نگه‌ داشته است و در ادامه این عشق را می‌تواند نثار دیگران کند. خداوند را شکر و سپاس برای بودن در کنگره، قدردانی فراوان از جناب مهندس برای دادن این جایگاه به من همسفر و تبریک خدمت خانم آنی عزیز که اولین همسفر در کنگره هستند و همچنان پرقدرت و باصلابت برای ارتقا کنگره ۶۰ ایستاده‌اند و تبریک خدمت استاد جهان‌بینی آقای امین دژاکام و تبریک و خداقوت خدمت خانم آنی کمانداری که دیده‌بان همسفران هستند و همچنین تبریک ویژه خانم شانی عزیز، در اینجا جا دارد از راهنمای عزیزم نیز تشکر کنم که راه و رسم محبت را به من آموختند، این هفته را به ایشان و تمام همسفران عاشق تبریک می گویم.

امیدوارم همواره بدرخشند.

نویسنده : همسفر مرضیه 

ویرایش : همسفر مریم 

عکس : همسفر نفیسه

همسفران نمایندگی سمنان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .