تعادل پایدار، تعادل ناپایدار و تعادل بی‌تفاوت

یکی از ویژگی‌هایی که هر موجودی در هستی دارد تکرارناپذیر بودن است. مثل گره‌های فرش که هیچ کدام مثل هم نیستند ولی در مجموع باید در کنار هم باشند تا نقش فرش به وجود آید. دانه‌های برف شبیه هم نیستند، دو چیز که شبیه هم نیستند و منحصر به فرد هستند یک ویژگی خاص دارند که تحت عنوان خواسته درونی مطرح می‌شود. خواسته درونی همیشه نباید حتماً یک کشف بزرگ یا یک کار خیلی عظیم باشد.
‌در جهان خواسته درونی یک کرم ایجاد حفره‌هایی در دل خاک است که برای کشاورزی و طبیعت مفید است اگر آن را از خواسته درونی‌اش جدا کنیم و جایی قرار دهیم که نتواند آن کار را انجام دهد نمی‌تواند حالت عادی داشته باشد. حال اگر انسان از خواسته درونی‌اش جدا شود و از مسیر زندگی‌اش فاصله بگیرد، شروع به حرکت در مسیر خواسته‌هایی خلاف خواسته درونی خود می‌کند که این انرژی زیادی را از شخص گرفته، در قبال آن هیچ دریافتی نداشته‌ و دچار حالت گم‌گشتگی و گمراهی می‌شود.
هر موجودی در حلقه آفرینش بایستی تغییرات، رشد و تکامل داشته باشد که این مسیر تکامل بین سطوح اتفاق می‌افتد. اگر حرکت و خواسته درونی ما در جهت صراط مستقیم باشد باعث تکامل ما می‌شود و باعث می‌شود که ما طعم آرامش را بچشیم.

برای هر موجودی همه راه‌ها، صراط مستقیم نیست. کسانی که گمراه هستند حرکت می‌کنند، پیشرفت می‌کنند ولی هیچ تفاوتی ندارد چون در جهت تکامل قرار ندارند. رسیدن به تعادل و رسیدن به تعالی دو بخش از خواسته درونی هر انسانی است. هر موجودی باید در خود تعادل را به وجود آورد و درمان را انجام دهد. این تعادل زمانی که در جهت خواسته درونی انسان باشد تعالی می‌شود.
عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش باشد. در هستی یکسری قوانین وجود دارند که برای مخلوقات هستی یکسان عمل می‌کنند و فرقی نمی‌کند که شما چه کسی باشید، چه‌ کسی نباشید. این قوانین در مورد همه اجزای هستی یکسان عمل می‌کنند این از نظر من عدالت است. تعادل پایدار، تعادل ناپایدار و تعادل بی‌تفاوت سه تعریفی از تعادل در فیزیک هستند. تنها می‌توان یکی از این سه حالت را دارا بود. اگر جسمی یا شخصی را تحت فشار یا سختی قرار دهیم و از وضعیت خودش خارج کنیم اگر بعد از مدتی به حالت اولیه خود برگردد دارای تعادل پایدار است. اگر به شخص تکانه‌ای وارد کنیم و از وضعیت خودش خارج کنیم، در اینجا قدرت نیروی مکمل وجود ندارد که بتواند تعادل را حفظ کند و سقوط می‌کند که به این حالت تعادل ناپایدار گویند. گاهی اوقات ضربه‌ای که می‌زنی هیچ تفاوتی قبل و بعد از ضربه حس نمی‌شود که حالت تعادل بی‌تفاوت است.
انسان‌ها در مسیر تکامل خود یکی از این سه وضعیت را می‌توانند داشته باشند. خواسته درونی هر موجودی در واقع همان صراط مستقیمی است که نیروی مافوق انسان را در آن راستا قرار می‌دهد که بیشترین تکامل را دارد و تعادل پایدار است، کسانی که در عذاب و دشواری قرار دارند تعادل ناپایدار را تجربه می‌کنند و انسان‌های گمراه تعادل بی‌تفاوتی را دارا هستند.

نویسنده : همسفر نجمه لژیون کمک‌راهنما همسفر مهری (لژیون دوم)

ارسال: همسفر شیما لژیون کمک‌راهنما همسفر سحر (لژیون یکم)

همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان