شرحی بر زندگی مهندس حسین دژاکام

مهندس حسین دژاکام، بنیان گذار و تئوریسین جمعیت احیای انسانی کنگره 60، فارغ‌التحصیل سال 1356 رشته مهندسی الکترونیک از دانشگاه علم و صنعت ایران هستند، ایشان محقق در زمینه تولید چشم‌های الکترونیک، نویسنده آثار بنیادی در زمینه صورت‌مسئله اعتیاد، روش درمان، مقوله انسان و جهان‌بینی، کاشف روش درمان تدریجی-پله ای اعتیاد، متولد 25 آبان 1328 هجری شمسی شهر کرمان می‌باشند. مهندس حسین دژاکام، در محله قدیمی ارگ کرمان (میدان باغ) در خانواده‌ای متوسط و پر جمعیت متولد شدند؛ که سومین فرزند از ده فرزند (6 پسر و 4 دختر) می‌باشند، پدرشان ایوب دژاکام کارشناس موسیقی و ورزشکار در رشته‌های کشتی، دو میدانی، دوچرخه‌سواری، افسر نظامی از مشاهیر کرمان محسوب می‌شوند. دوران کودکی مهندس دژاکام، با شرایط سختی همراه بود. در سنین نوجوانی 14-13 نواختن ساز بادی ترومپت را فرا گرفتند. وضع درسی چندان مناسب نبود. ولی به علت خواست درونی و پشتکار، سال آخر هنرستان را به پایان رساندند و در سال 1348 در امتحان ورودی دانشگاه علم و صنعت قبول و در رشته الکتروتکنیک، مشغول به تحصیل شدند و به علت نیاز به کار، با وجود قبولی در نوبت‌های روزانه و شبانه، نوبت شبانه را انتخاب نمودند. در طول تحصیل هم‌زمان در سال‌های 1348-1356 در شرکت‌های ITTsel ناراتل، تأسیسات پارک ارم، مشغول به کار شدند. در سال 1354 با خانم زهرا عادل زاده بنام، بهیار بیمارستان جم ازدواج کردند و صاحب سه فرزند (دو دختر و سه فرزند) شدند.
مهندس دژاکام، تحقیقات در زمینه ساخت و تولید چشم‌های الکترونیک را به منظور حفظ سلامت و جان کارگران و کاربردهای دیگر صنعتی در سال 1359 به همراه دکتر روئین‌تن و جمعی از متخصصین آغاز نمودند که بخش اعظمی از درآمدشان صرف این کار شد؛ که البته پس از سه سال به نتیجه رسید. (تولید و طراحی چشم‌های الکترونیک برای اولین بار در ایران) و منجر به تأسیس کارخانه چشم‌های الکترونیک در منطقه ایرانشهر (استان سیستان و بلوچستان) شد، کاری که در زمان و نوع خود قابل تحسین و دست اول بود. مهندس دژاکام در زمینه‌های دیگری نیز سرمایه‌گذاری کردند که البته تقریباً تمام آن‌ها به علت اعتیاد و ترک‌های ناموفق و غلط از بین رفت، از جمله کارخانه به علت عدم پرداخت وام‌های بانک مصادره شد. مهندس دژاکام، مطالعات آزاد خود در زمینه  انسان، عرفان، روانشناسی، تاریخ و فلسفه» را از ابتدای دهه 50 آغاز و در پی آن از دهه 60 دنبال نمودند که بیشتر انگیزه آن دانستن و یافتن راهی برای خروج از تاریکی و اعتیاد بوده است.
در نهایت با یاری خداوند و نیروهای مافوق، روشی توسط مهندس حسین دژاکام، ابداع شد که نتیجه سال‌ها تحقیق و کشف صورت‌مسئله اعتیاد بود. کار اصلی مهندس دژاکام، قبل از یافتن روش درمان، تعمیر و راه‌اندازی دستگاه‌های مخابرات و تلفن داخلی central دستگاه‌های تلفن 100-200 و 500 شماره‌ای بود و همین کار، یعنی یافتن اشکال در بین انبوهی از سیم‌ها و اتصالات کمک نمود تا بتوانند انسان را هم مانند یک سیستم مورد تحلیل و کاوش قرار دهند. نتیجه تحقیقات ایشان در کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر و مقالات سم نزدایی، صورت‌مسئله اعتیاد، آنچه خانواده‌ها باید بدانند، به چاپ رسیده است که دیدگاه شما عزیزان با مطالعه آن‌ها در مورد مقوله اعتیاد، به کلی دگرگون می‌شود. روش درمان در بهمن ماه 1375 طی یک آزمایش ساده، ولی بسیار مهم با الهام از ماه رمضان کشف گردید؛ یعنی منظم نمودن وعده‌های مصرفی در ماه رمضان وقت سحر و افطار و مشخص نمودن میزان مصرف. مهندس دژاکام می‌فرمایند: 12 سال از اعتیادم بیزار بودم ولی راه رهایی را پیدا نمی‌کردم. به گفته ایشان پس از یافتن راه و خارج شدن خود از بند اعتیاد و درمان قطعی در 1376/9/15 مهم‌ترین کار انتقال این دانش به سایرین بود. به همین منظور مدت دو سال به بررسی و تحقیق پرداختند و کنگره 60 (جمعیت احیاء انسانی کنگره 60) را به همکاری جمعیت مبارزه با اعتیاد و ستاد مبارزه با مواد مخدر و آقای فلاح دبیر کل ستاد آن زمان در 31 شهریور 1378 تأسیس نمودند. اولین جلسه در ساختمان این جمعیت واقع در خیابان کارگر جنوبی، کوچه مهدی زاده، پلاک 21 تشکیل گردید. امروز که این مطلب نوشته می‌شود بالغ بر چندین هزار نفر در کنگره 60 از بند اعتیاد آزاد شده‌اند و این جمعیت شعب مختلف در شهرهای مختلف ایران دارد. هزاران راهنما و کمک راهنمای مسافر و همسفر در آن پرورش یافته‌اند.
این کیست که می‌آید و جز او مددی نیست/خورشید در آیینه چشمش عددی نیست.
صبحی است که آغشته به آغوش نسیم است/بحریست که در پهنه آن جزر و مد نیست.

نگارش همسفر مهناز لژیون هشتم

ویرایش و ارسال مطلب همسفر پریسا لژیون چهارم