آوای رهایی ؛ جشن تولد اولین سال رهایی مسافر حامد

ازخداوند سپاسگزارم که اجازه داد در خدمت شما باشم شروع سال جدید را به همه عزیزان تبریک می‌گویم و امیدوارم سالی خوب همراه با اتفاق‌ها و خبرهای خوب برای همه ما باشد و ان شاء الله به اهدافی که برای سال جدید تعیین کردیم دست پیدا کنیم و برای همه شما آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.

 

سال ۹۶ سال خوبی برای نمایندگی شهرکرد بود و اتفاق‌های خوبی افتاد امیدوارم این موفقیت و شرایط خوب در سال ۹۷ هم حاصل شود و با کمک همدیگر بتوانیم اتفاق‌های بهتری را رقم بزنیم.

 

موضوعی که در مورد حامد می‌گویم شاید بی‌ربط به این وادی نباشد همه ما با کوله باری از درد و مشکلات و سختی‌ها وارد کنگره می‌شویم اما هیچ‌کس نیست که زندگی‌اش در رفاه و بدون مشکل باشد و وارد کنگره شود ممکن است طردشده یا از کار بیکار شده باشد، ممکن است بنیان خانواده سست شده باشد و یا به اشکال دیگر این اتفاق افتاده باشد، حامد هم از افرادی بود که این اتفاق برایش افتاده بود یعنی حامد کسی بود که از طرف خانواده‌اش کاملاً طرد شده بود و هیچ حمایتی از طرف خانواده صورت نمی‌گرفت وقتی حامد وارد کنگره شد احساس کردم خیلی تنهاست، گوشه‌گیر بود و با بچه‌ها قاطی نمی‌شد، اما ویژگی حامد این بود که خیلی خوب گوش می‌کرد و یکی از منضبط‌ترین افراد در لژیون بود با توجه به اینکه خوب گوش می‌کرد، خوب هم می‌نوشت،از ابتدا خیلی خوب سی‌دی‌ها را می‌نوشت و در لژیون همیشه با تکلیف می‌آمد، این مشخصه افرادی که در کنگره درمسیر قرار می‌گیرند، باید خوب به نشانه‌های این راه توجه کنند، برای مثال نشانه‌های این راه یکی رهایی‌ها است که روزهای پنجشنبه خود را معرفی می کنند، تولد ها است، اعلام سفرها و مشارکت هاست، آوای رهایی را، آوای کنگره را باید شنید و برای کسانی که می‌خواهد در کنگره سفر کننداین آواها تأثیرگذار است،عزیزانی که پنجشنبه ها حضور ندارد و از سه‌شنبه تا یکشنبه هفته بعد در کنگره حضور ندارند چطور می‌خواهند نشانه‌ها را ببینند؟ با چه عشقی می‌خواهند در کنگره حرکت کنند؟

کسی می‌تواند با عشق سفر کند که نشانه‌ها را ببیند و روی نشانه‌ها تفکر کند و کسی که تفکر نمی‌کند نمی‌تواند عاشق شود، کسی که تفکر نمی‌کند نمی‌تواند خداوند را بشناسد، خداوند هم به‌اندازه فهم انسان درک می‌شود، فکر می‌کنم مسیر هم به‌اندازه فهم انسان باز می‌شود و انسان فهیم کسی است که نشانه‌ها را می‌بیند ،در کلام‌ الله داریم که آیات خداوند برای انسان‌های متفکر است، یک قسمت از آیات خداوند آیاتی است که در کلام‌ الله است و قسمت دیگر تمام مخلوقین الهی هستند که می توانند برایمان نشانه باشند، تک‌تک انسان‌ها می‌توانند یک نشانه باشند، راهنما همه علامتها را نشان می دهد، اگر من در مسیر نشانه‌ها را ببینم ایمانم به مسیر قوی می‌شود اگر نشانه‌ها را نبینم احساس گم‌گشتگی می‌کنم، پس دیدن نشانه‌ها خیلی مهم است و حامد خیلی خوب می‌دید حامد با تمام مشکلات روزهای پنجشنبه در کنگره بود در تمام تولدها بود و این نشان می‌دهد که چقدر برای مسیرش ارزش قائل است و چقدر برای رسیدن به هدفش محکم و استوار است و این راه را طی کرد و درمان شد به یک سال رهایی رسید و یک سال بعد از رهایی هنوز در کنگره حضور دارد. حضور ما در کنگره یک سال بعد از رهایی خیلی مهم است و این جزء واجبات سفر دوم است که در سفر دوم آنچه آموخته‌ایم به اجرا بگذاریم سفر دوم مثل برداشت محصول است ،آنچه در سفر اول کاشته‌ایم در سفر دوم برداشت می‌کنیم، چه بسیار افرادی که کاشتند ولی درو نکردند.بنابراین قوت کافی و سایه‌بان‌هایشان برافراشته نشد، به حامد عزیز و خانواده‌اش تبریک می‌گویم برای او و خانواده‌اش اتفاق‌های خوبی افتاد پدرش او را باور کرد، حامد ورزشکار حرفه‌ای است و مدالهای زیادی گرفته است، این نشان می‌دهد برای زندگی‌اش هدف دارد، به آقای مهندس و همه شما عزیزان تبریک می گویم امیدوارم سالیان سال سلامت و موفق باشد.

اعلام سفر مسافر حامد:
 

 

سال نو را به همه عزیزان تبریک می‌گویم و امیدوارم که سال خوبی پیش رو داشته باشید. من وقتی در تولدها شرکت می‌کردم اصلاً فکرش را هم نمی‌کردم که روزی بتوانم به رهایی برسم و تولد بگیرم. من اهل اهواز هستم اما به خاطر یک اتفاقی به اینجا آمدم. من چندین سال ورزش حرفه‌ای انجام می‌دادم ولی به خاطر یک اتفاقی که در زندگی برایم پیش آمد دیگر نتوانستم ورزش کنم و این برایم خیلی سخت بود. برای اینکه این کمبود را جبران کنم به مواد صنعتی رو آوردم. همیشه از خودم می‌پرسیدم چرا این اتفاق باید برای من بیفتد؟! بااینکه دانایی داشتم اما دانایی مؤثر نداشتم به خاطر همین نمی‌توانستم آنچه می‌دانستم را به مرحله اجرا دربیاورم. همیشه سعی می‌کردم در کارم و در ورزش زرنگی کنم. وقتی به شهرکرد آمدم برادر همسرم خیلی به من کمک کرد و راه کنگره را به من نشان داد امیدوارم که خودش هم بتواند تا آخر راه را برود. من اصلاً بچه حرف‌گوش‌کنی نبودم و همیشه پدرم را اذیت می‌کردم و هر چیزی که او می‌گفت دقیقاً برعکس آن را انجام می‌دادم. هم‌سفرم خیلی در این راه به من کمک کرد و هر سی دی که من می‌گرفتم او زودتر از من گوش می‌داد. خیلی از هم‌سفران آرزو دارند که مسافرشان زودتر رها شود اما آرزوی قلبی هم‌سفر من این بود که چه موقع این سفر تمام می‌شود که من دیگر داروی OT مصرف نکنم چون من صبح‌ها بیدار نمی‌شدم که دارو را بخورم و او مجبور بود که خودش دارو را ساعت ۷ صبح دردهانم بریزد و من وقتی بیدار می‌شدم می‌دیدم که دارو روی بالشتم ریخته است. هم‌سفرم همیشه می‌گفت: کی سفرت تمام می‌شود که دیگر OT نخوری چون تمام خانه از داروی OT پرشده بود . دلم می‌خواست امروز پدر و مادرم هم اینجا بودند (با گریه) و در این جشن شرکت می‌کردند. از آقای کامران خیلی سپاسگزارم که در این مدت به من خیلی کمک کردند. از تمام برادر لژیونی‌های عزیزم تشکر می‌کنم بخصوص یکی از آن‌ها که امروز از اصفهان آمده تا در جشن شرکت کند. از همه عزیزانی که در کنگره خدمت می‌کنند، گروه مرزبانی و بچه‌های OT و همه عزیزانی که در این جشن شرکت کردند سپاسگزارم.