چهاردهمین جلسه از دوره هجدهم کارگاههای آموزش خصوصی همسفرانآقا، نمایندگی شادآباد؛ به استادی راهنمای تازهواردین مسافر شعبان، نگهبانی همسفر افشین و دبیری همسفر محمد، با دستور جلسه «وادی نهم( وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود.) و تاثیر آن بر روی من» پنجشنبه 28 آبان ماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان شعبان هستم مسافر. خداوند را شاکرم که امروز فرصت حضور در جمع شما همسفران عزیز و پرمحبت را دارم. از ایجنت و نگهبان جلسه، تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در کنار شما باشم. داشتم به این موضوع فکر میکردم که ۴۳ روز از نبود فیزیکی آقای مهندس در کنار ما گذشته است. هنوز هم باور این موضوع برایم دشوار است. حتی دیروز منتظر بودم که آقای مهندس لایو داشته باشند تا بنشینم و صحبتهایشان را گوش کنم؛ اما وقتی به خودم آمدم، دیدم دیگر حضور فیزیکی ندارند. البته مطمئنم که تفکرات، آموزشها، انرژی و راهی که ایشان برای ما ترسیم کردهاند، همچنان با ماست و در مسیر کنگره خللی ایجاد نخواهد شد. با این حال، نبود ایشان برای من فقدان بزرگی است؛ چرا که ما در تاریکیهای اعتیاد گرفتار بودیم و آقای مهندس راه نجات را به ما نشان دادند. امیدوارم روح بزرگ ایشان در آرامش و جایگاه حقیقی خود باشد. خدا را شکر میکنم که کنگره ۶۰ وجود دارد و من فرصت حضور و خدمت در این مجموعه را پیدا کردهام. به اعتقاد من، حضور در کنگره و خدمت کردن در این مسیر، موهبتی الهی است که نصیب هر کسی نمیشود.
دستور جلسه امروز مرا به یاد تفاوت نقطه تحمل در مسیر منفی و مسیر مثبت انداخت. من همیشه میگویم دستور جلسات کنگره، تفاوت قبل از ورود به کنگره و بعد از ورود به کنگره را بهخوبی برای ما روشن میکنند. ما مصرفکنندگان، قبل از ورود به کنگره، در مسیر منفی حرکت میکردیم و نقطه تحملمان در این مسیر بهسرعت افزایش پیدا میکرد. سرعت این تغییر آنقدر زیاد بود که گاهی متوجه نمیشدیم چگونه در کنار مصرف مواد، مجموعهای از ضدارزشها را هم به دست آوردهایم.
من گاهی به تازهواردها میگویم که مسیر مصرف مواد ممکن است از یک پیک مشروب شروع شود. ابتدا مشروب مصرف میکنی، بعد با خودت میگویی تریاک آرامش بیشتری به من میدهد و سراغ آن میروی. بعد مورفین را تجربه میکنی و بهتدریج مواد دیگری مثل گل، حشیش و سایر مواد هم به آن اضافه میشوند. در ادامه، ممکن است با این تصور که شیشه اعتیادآور نیست، سراغ آن هم بروی. به این ترتیب، نقطه تحمل در مسیر منفی مرتب افزایش پیدا میکند و انسان قدمبهقدم در مسیر ضدارزشها پیش میرود؛ تا جایی که یک روز به خودش میآید و میبیند در این مسیر، بهاصطلاح لیسانس و فوقلیسانس گرفته است! این سرعت بالا باعث میشود انسان بسیاری از مسائل مهم زندگی را نبیند. من یک روز به خودم آمدم و دیدم پسرم بزرگ شده است؛ نمیدانستم چگونه از کودکی به نوجوانی رسیده و حالا چهاردهساله شده است. همیشه تصور میکردم اگر سر کار بروم، درآمدی داشته باشم و خانه و ماشین فراهم کنم، همهچیز درست میشود؛ اما از محبت، عاطفه و رابطه پدر و پسری غافل شده بودم. واقعیت این بود که من متوجه بزرگ شدن فرزندم نمیشدم و رابطه عاطفی عمیقی با او نداشتم ،با مصرف مواد ، شرایط زندگیام بهتدریج بدتر شد. روزی به خودم آمدم و دیدم اوضاع دیگر قابل چشمپوشی نیست. حتی فرزندم هم متوجه شرایط من شده بود و وضعیت ظاهریام، از جمله خراب شدن دندانهایم، نشان میداد که دیگر نمیتوانم مشکلات را نادیده بگیرم. خدا را شکر میکنم که در نهایت مسیر آشنایی من با کنگره ۶۰ فراهم شد. در نوروز سال ۱۳۹۳ وارد کنگره ۶۰ شدم. از آن زمان به بعد، تفاوت مسیر منفی و مثبت را بهتر درک کردم. در مسیر منفی، نقطه تحمل با سرعت زیادی بالا میرود؛ اما در مسیر درست و مثبت، افزایش نقطه تحمل نیازمند زمان، تلاش، آموزش و حرکت تدریجی است.
به نظر من کنگره ۶۰ یک مجموعه آموزشی کامل است. اینجا فقط درمان اعتیاد مطرح نیست؛ بلکه درمان سیگار، اضافهوزن، آموزش هنر زندگی کردن و یادگیری درست زیستن نیز مورد توجه قرار میگیرد. کنگره برای من مانند دانشگاهی است که در ابعاد مختلف زندگی به انسان آموزش میدهد. البته بالا بردن نقطه تحمل در مسیر مثبت کار آسانی نیست. باید روی خودمان کار کنیم تا آموزشهایی که دریافت میکنیم، از مرحله دانستن عبور کنند و به مرحله کاربردی شدن برسند. مهم این نیست که فقط در جلسه بگوییم چشم، سیدی بنویسیم یا آموزشها را بشنویم؛ مهم این است که بتوانیم همان آموزشها را در زندگی روزمره خود اجرا کنیم.
من وقتی به گذشته نگاه میکنم، خدا را شکر میکنم که در کنگره ۶۰ بسیاری از مسائل زندگیام اصلاح شده است. رابطهام با پسرم بهتر شده و ارتباطم با همسفرم نیز تغییرات مثبتی داشته است. امروز ما یک خانواده کنگرهای داریم و در کنار یکدیگر مسیر زندگی را ادامه میدهیم. پسرم هنوز بهطور منظم به کنگره نمیآید، اما با او صحبت کردهام و امیدوارم بتوانم زمینه حضورش را هم فراهم کنم. در این مسیر یاد گرفتم که گذشت کردن، بخشیدن، صبور بودن و عبور از بعضی مسائل، شاید در ابتدا برای انسان دشوار باشد؛ بهخصوص وقتی سالها در مسیر ضدارزشها حرکت کرده و به رفتارهای نادرست عادت کرده است. اما با آموزشهای کنگره میتوان این تغییرات را به وجود آورد.
در ادامه میخواهم به موضوع همسفران هم اشاره کنم.من همیشه با خودم فکر میکردم وقتی حال من خراب است، چرا باید حال همسفرم هم خراب باشد؟ اما بهتدریج متوجه شدم که همسفر نیز بهنوعی در تاریکیهای اعتیاد گرفتار شده است. خشم، نفرت، کینه و ناراحتیهایی که من در طول سالها به وجود آورده بودم، به زندگی او هم منتقل شده بود. شاید خودش مصرفکننده مواد نبود، اما افکار منفی و آسیبهای ناشی از اعتیاد، دنیای دیگری از تاریکی را برایش ایجاد کرده بود. او هم به کنگره آمد، آموزش گرفت و در کنار من حرکت کرد؛ درست همانطور که شما همسفران عزیز در کنار مسافران خود حرکت میکنید. به نظر من، شما همسفران برندگان واقعی این مسیر هستید. شما پرچمداران عشق و محبت هستید. میخواهم به تکتک شما خدا قوت بگویم که با وجود تمام سختیها، در کنار مسافرانتان ایستادهاید و به آنها انرژی و محبت میدهید. همانطور که همیشه آقای مهندس تأکید میکردند، اساس و پایه کار کنگره ۶۰ بر مبنای عشق و محبت است.
در پایان، به مطلبی درباره آموزش وادی نهم برخوردم که برایم بسیار جالب بود. در آنجا اشاره شده بود که آموزش وادی نهم به ما یادآوری میکند که موضوع، افزایش نقطه تحمل است، نه صرفاً تحمل بار. این افزایش نقطه تحمل زمانی امکانپذیر میشود که مسئولیتهای خود را بپذیریم، در مسیر درست حرکت کنیم، به همنوعان خود عشق و محبت بورزیم و تلاش کنیم انسان مفیدی باشیم؛ انسانی که هم برای خودش و هم برای اطرافیانش آورده و تأثیر مثبتی داشته باشد.

تایپ و ویراستاری: همسفر سجاد
بارگذاری: همسفر سجاد
سایت همسفران آقا نمایندگی شادآباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
53