نقطه تحمل برای هر انسانی در هر لحظه‌ای اتفاق می‌افتد

جلسه چهار از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره۶۰ نمایندگی پارک شهدای شهرداری اصفهان با استادی راهنمای محترم مسافر جلال، نگهبانی مسافر مجید و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه «وادی نهم» در روز شنبه ۲۳ آبان ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۶:۰۰ آغاز به کار نمود

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، جلال هستم، یک مسافر.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم؛ که توفیق شد، امروز در خدمت عزیزان باشم. ابتدا تشکر می کنم از آقای مهندس دژاکام و خانواده‌ی  محترم‌شان، همچنین تمامی خدمتگزاران به ویژه خدمت گزاران  نمایندگی صبحگاهی پارک شهدای شهرداری اصفهان؛ که در این ساعت از صبح خدمت می کنند؛ حس و حال خیلی خوبی دارد.
‌
با خودم فکر می کردم در مورد دستور جلسه چه صحبتی کنم. اولین چیزی که بنظرم رسید و در موردش می‌شود صحبت کرد، همین نقطه‌ی تحمل و اتفاقی است؛ که برای هر انسانی در هر لحظه‌ای می افتد. به واسطه این که در فصل خاصی از سال قرار داریم، فصل عوض شده  و بحث سرد بودن ما در این جلسه، حس و حال مان این است که هنوز بدن ما به سرما عادت نکرده است؛ از فصل گرما با یک درجه حرارتی وارد فصل پاییز شدیم؛ پاییز هم از نیمه عبور کرده  و این اتفاق دارد برای ما می افتد. این اتفاق می تواند نمونه‌ی بارزی از دستور جلسه باشد.

موضوعی که امروز باید در موردش صحبت کنیم، روز اول هفته است و همین طور که می دانید در نمایندگی های سراسر کشور یک دستور جلسه واحد انتخاب می شود و در  جلسات در موردش صحبت و به مشارکت گذاشته می شود و به این دلیل است که در مرحله‌ی اول سفر اولی های عزیز بتوانند از آن بهترین استفاده را ببرند، در مرحله‌ی دوم ما سفر دومی‌ها هم بتوانیم ان شاءالله  آموزش کافی را از این دستور جلسه داشته باشیم.

بخاطر دارم در سفر اول که بودم و اتفاقا دیروز با یکی از دوستان که تقریبا زمان سفرمان یکی بود، در مورد وادی پنجم صحبت می کردیم و نظر یکسانی داشتیم؛ که چقدر این وادی پنجم در سفر اول به ما کمک کرد. بخاطر دارم  آن زمان آقای مهندس دژاکام زحمت کشیده بودند و روی برگه‌های  آچار، شش وادی را مکتوب کرده بودند، در جلسات این شش وادی را مرتب کار می کردیم و بقيه‌ی وادی ها هنوز مکتوب نشده بود. البته آقای مهندس بقيه‌ی وادی‌ها را سیاهه اش را داشتند؛ اما هنوز مکتوب نشده بود، کتاب هم نیامده بود. در ادامه بقیه وادی‌ها  مکتوب شد و روی آن ها کار می کردیم. این اطلاعات و آگاهی که آقای مهندس در اختیار ما گذاشتند فوق العاده کاربردی است؛ بسیار به ما  کمک کرده و بابتش  باید شکرگزار خداوند باشیم.

همیشه حسرت می خورم که کاش می‌شد؛ مدت بیشتری می توانستم از محضر آقای مهندس دژاکام  استفاده کنم. چون واقعا نیاز داشتم. شاید چندین سال و چندین قرن بگذرد و چنین فردی پیدا شود و بتواند مانند آقای مهندس دژاکام به انسان‌ها کمک کند.

در مورد دستور جلسه همان طور که در متن وادی به آن اشاره شده است: << وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود>>. نقطه‌ی تحمل زمانی می تواند شکل بگیرد که از یک نقطه‌ای شروع شود و کم‌کم افزایش پیدا کند؛ همراه  با تکرار منظم موضوع، و این زمانی می تواند به  نتیجه لازم برسد؛ که زمان خودش را طی کرده باشد، آن تکرار به حد کافی رسیده باشد تا بشود آن نقطه‌ی تحمل در هر شخصی به وجود بیاید. این عمل را در مواد مخدر خیلی خوب می توان با تمام وجود متوجه شد، زیرا آن  را انجام داده‌ایم. در ابتدا  با مقدار خیلی کمی از مواد آن سرخوشی و نشئگی مواد در ما به وجود می‌آمد؛ اما در طول زمان هر چی پیش می رفت، آن مقدار مواد باید بیشتر می‌شد تا به آن سرخوشی و نشئگی اولیه برسیم این کار تا  جایی رسید که  بعضی از ما در مشارکت‌ها و اعلام سفرها به آن اشاره می‌کنیم و برخی تازه واردین اصلا چنین چیزی را باورشان نمی شود، خیلی وقت ها می گویند این غیر ممکن است، ولی ما خودمان که در این کار بودیم قطعا به این نتیجه رسیدیم که این کار شدنی است و دقیقا این مصداق بارزی از این وادی است که می تواند ما را در مورد این قضیه به آن اطلاعات و آگاهی برساند.

در پایان صحبتم؛ ان‌شاءالله این نمایندگی و این شعبه هم به آن رشد کافی خودش برسد. موضوعی که  در ابتدا به آن اشاره کردم و دوباره حضور  عزیزان تکرار می‌کنم،این است: کار خیلی بزرگی در حال اتفاق افتادن است، ان‌شاءالله بتوانیم آن هدفی که آقای مهندس دژاکام برای ما نشانه گذاری کردند به آن برسیم.

از این که به صحبت های من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.

تایپ: مسافر محسن و مسافر محمدمهدی
ویراستاری: مسافر مهدی
عکاس: مسافر محسن

ارسال مطلب : مسافر امیرحسین